Τρίτη, Οκτωβρίου 17, 2006

Οι φιλελεύθεροι και το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου

Σε πρόσφατο δημοσίευμα του στην προσωπική του ιστοσελίδα, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, απελευθερωμένος από την ηθική δέσμευση του απέναντι στον Γ. Παπανδρέου, έπειτα από την απώλεια της βουλευτικής του έδρας, προχωρεί σε μία θαρραλέα αποτίμηση των αποτελεσμάτων της επιλογής του να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ πριν από δύο χρόνια.

«Το Πασόκ του κρατισμού, της παροχολογίας και της αναζήτησης εύκολων λύσεων σε σύνθετα προβλήματα είναι δυστυχώς ακόμη εδώ. Και η νεωτερικότητα που έφερνε μαζί του ο Γιώργος χλόμιασε. Κάτω από τις ερπύστριες αυτού που λέγεται «βαθύ Πασόκ». Κάθε ημέρα που περνάει ο κόσμος των δυναμικών παρεμβάσεων για το μέλλον απομακρύνεται αντί να προσεγγίζει την δύσκαμπτη αξιωματική αντιπολίτευση. Το όραμα του 2004, των φιλελεύθερων δηλ. αλλαγών πάνω σε μια βάση σοσιαλδημοκρατικής κοινωνικής ευαισθησίας, δεν φαίνεται να υλοποιείται».

Ωστόσο, αν και πλέον εξάντλησε την όπια δυναμική του, δεν υπήρξε αποτυχημένο το εγχείρημα της συμπόρευσης των φιλελεύθερων με το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου. Τουναντίον υπήρξε ιδιαίτερα χρήσιμο για τη μελλοντική στρατηγική του φιλελεύθερου χώρου.

Αφενός μεν, κατέδειξε τα όρια του φιλελεύθερου λόγου εντός του ΠΑΣΟΚ- για τον συντηρητικό και οπορτουνιστικό «μεσαίο χώρο» της ΝΔ ούτε λόγος βέβαια. Αφετέρου δε, αποκάλυψε την εμβέλεια των φιλελεύθερων ιδεών στο χώρο της κεντροαριστεράς. Αν ο αρτηριοσκληρωτικός κομματικός μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ υιοθέτησε μία (μάλλον αναμενόμενη) απορριπτική στάση, δεν συνέβη το ίδιο με τους φίλους του Κινήματος και του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου. Αποδεικνύοντας κάτι που το υποψιαζόμασταν από καιρό: ότι, δηλαδή, προνομιακός συνομιλητής μας δεν είναι η απολίτικη κεντροδεξιά αλλά, αντίθετα, η φιλελεύθερη (και συχνά ανένταχτη) κεντροαριστερά.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κίνηση συνεργασίας των Μάνου-Ανδριανόπουλου με το ΠΑΣΟΚ (την οποία στήριξε με θέρμη ο γράφων) αποτίναξε οριστικά την ιδεολογικά λανθασμένη και πολιτικά περιοριστική στάμπα που ήθελε τους φιλελεύθερους «φωτισμένους δεξιούς» ή «ακραίους νεοδημοκράτες».

Καταδεικνύοντας, με τον τρόπο αυτό, τις ίσες αποστάσεις που διακρίνουν τους (έλληνες) φιλελεύθερους από σοσιαλιστές και συντηρητικούς (θυμίζοντας την τριγωνική απεικόνιση του Hayek).

Έπειτα από τα παραπάνω, προκύπτει αβίαστα το ερώτημα της μεσοπρόθεσμης στόχευσης του φιλελεύθερου χώρου στη χώρα μας. Πώς πρέπει λοιπόν να κινηθούμε;

Την απάντηση δίνει ο έμπειρος πολιτικός στο ίδιο δημοσίευμα: «Τι απομένει; Μα τι άλλο από την απομάκρυνση από τα παραδοσιακά πολιτικά σχήματα και η οικοδόμηση μιας νέας πρωτοβουλίας για την κατάκτηση της ψυχής του ελληνικού λαού».

Γνωρίζοντας, επί χρόνια, προσωπικά τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο, είμαι βέβαιος πως αντιμετωπίζει θετικά την πρωτοβουλία της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για την δημιουργία ενός ανεξάρτητου και δυναμικού φιλελεύθερου πολιτικού φορέα που θα υπερασπίζεται με πάθος και συνέπεια την ανοικτή κοινωνία και οικονομία απέναντι στις επιβουλές του μίζερου κοινοτισμού και του παρεοκρατικού καπιταλισμού και ευελπιστώ πως θα την στηρίξει ποικιλοτρόπως.

«Γιατί τίποτε δεν είναι πιο δυνατό από μια ιδέα της οποίας ο καιρός έχει φτάσει».

10 σχόλια:

philos είπε...

Ενώ πάντα με έλκυε ο πολιτικός λόγος του Ανδριανόπουλου, οι κατά καιρούς πράξεις του δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Ελπίζω να μας δοθεί η ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα στην Φιλελεύθερη Συμμαχία αν δεχθεί την ιδέα, γιατί παλαιότερα με τους Ταύρους απείχε.

gb είπε...

Ωραία !!!!
Δεν εξυπηρετεί όμως η Διακήρυξη της Φ.Σ., η οποία γεννά περισσότερες αντιπαλότητες και διχογνωμίες απ όσες συμφωνίες. Εφόσον το πεδίο είναι η εκλογική μάχη, το καταλληλότερο είναι ένα πρόγραμμα των πρώτων 100 μετεκλογικών ημερών εντός ενός κυβερνητικού συνασπισμού με συγγενείς πολιτικές και κομματικές δυνάμεις.

artois είπε...

Nα υποθέσω ότι οι "ηθικές δεσμεύσεις" έχουν ημερομηνία λήξεως;

Που κατά σύμπτωση πάντα συμπίπτει με την χρονική στιγμή που τους αποστερούν την βουλετική τους έδρα ή το υπουργικό τους χαρτοφυλάκιο;

Αθ. Αναγνωστoπουλος είπε...

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο, συμφωνώ απολύτως. Γιατί όχι λοιπόν, Drang nach links! Στα μη οικονομικά θέματα άλλωστε μόνο ένας εθελότυφλος δεν θα έβλεπε ότι η σύμπτωση είναι σχεδόν απόλυτη. Δεν θα ήταν άτοπο να ισχυριστώ παρεμπιπτόντως ότι το ΠΑΣΟΚ έχει μια κατά το ήττον φιλελεύθερη ηγετική ομάδα εδώ και δέκα χρόνια, ενώ για την ΝΔ δεν είμαι και τόσο βέβαιος...

George Bourchas είπε...

Προς artois και ανώνυμο συντάκτη

Δεν νομίζω, ότι μπορεί να γίνεται λόγος για οποιαδήποτε «ηθική δέσμευση» του Α. Ανδριανόπουλου ή του Στ. Μάνου απέναντι στον Γ.Α.Π.

Ο Ανδριανόπουλος έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη ότι:
«Με το Πασόκ συνεργάσθηκα προεκλογικά πάνω στην λογική της διατήρησης της ιδεολογικής και πολιτικής μου αυτονομίας. Ο κ. Γ. Παπανδρέου, όταν μου έκανε την τιμή να με τοποθετήσει στην λίστα επικρατείας του κόμματός του, δημόσια ξεκαθάρισε πως ήθελε την ανεξάρτητη παρουσία μου στη Βουλή ώστε οι απόψεις μου να ακούγονται σε εθνικό ακροατήριο. Ούτε μου επέβαλε ούτε βέβαια και μου ζήτησε να γίνω σοσιαλιστής. Κάτι που ούτε υπήρξα ούτε βέβαια και είμαι».

Να σημειώσω ότι προσωπικά υπήρξα σφοδρός πολέμιος αυτής της πολιτικής συνεργασίας και οι Μάνος και Ανδριανόπουλος άκουσαν στα γραπτά μου τα εξ’ αμάξης, διότι είχα πάντα κατά νου την τριγωνική απεικόνιση του Hayek.

Νομίζω λοιπόν, ότι οι πολιτικές αυταπάτες τελείωσαν και όλοι μαζί οι φιλελεύθεροι πλέον ας επικεντρωθούμε και ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας για την «οικοδόμηση μιας νέας πρωτοβουλίας για την κατάκτηση της ψυχής του ελληνικού λαού», όπως εύστοχα προτρέπει πλέον ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος.

Προς κ. Αναγνωστόπουλο
Μήπως θα μπορούσατε να μου πείτε πού ακριβώς βλέπετε την «σύμπτωση» (!) των ΜΗ οικονομικών θέσεων του ΠΑΣΟΚ με εκείνες της «φιλελεύθερης συμμαχίας» ας πούμε; Γιατί εγώ αναρωτιέμαι και δυσκολεύομαι πολύ, σας ομολογώ, ως άλλος "ετερόφθαλμος και αντίχριστος εξ Ακαρνανίας" Χριστόδουλος Παμπλέκης.

Αθ. Αναγνωστoπουλος είπε...

bourchas: Προς κ. Αναγνωστόπουλο
Μήπως θα μπορούσατε να μου πείτε πού ακριβώς βλέπετε την «σύμπτωση» (!) των ΜΗ οικονομικών θέσεων του ΠΑΣΟΚ με εκείνες της «φιλελεύθερης συμμαχίας» ας πούμε; Γιατί εγώ αναρωτιέμαι και δυσκολεύομαι πολύ, σας ομολογώ, ως άλλος "ετερόφθαλμος και αντίχριστος εξ Ακαρνανίας" Χριστόδουλος Παμπλέκης.

Δεν αναφερόμουν στο ΠΑΣΟΚ στενά ούτε το παρέβαλλα με την Φιλελεύθερη Συμμαχία (που στο κάτω κάτω δεν έχει ακόμη θέσεις!) αλλά γενικά στην κεντροαριστερά: χωρισμός εκκλησίας και κράτους, αυστηρή θρησκευτική ελευθερία, πλήρη δικαιώματα σε όσους τα στερούνται για λόγους εθνικούς, θρησκευτικούς ή γενετήσιας προτίμησης, δυσπιστία έναντι της αστυνομικής δράσης, φιλοευρωπαϊσμός, αντιεθνικισμός κ.λπ. είναι ιδέες πολύ κοινές τόσο στον φιλελεύθερο χώρο όσο και στον χώρο της ανανεωτικής και προοδευτικής αριστεράς. Ψέματα;

ΥΓ: Δεν είμαι κύριος!

George Bourchas είπε...

Προς Αθ. Αναγνωστόπουλο

Δεν γνωρίζω καμιά ανανεωτική και προοδευτική αριστερά, δεξιά, κεντροδεξιά και κεντροαριστερά!

Γνωρίζω λιμπεραλιστές, λιμπερταριανούς, αναρχικούς, σοσιαλιστές, φασίστες, κομμουνιστές και σοσιαλδημοκράτες.

Η δε ηγεσία του ΠΑΣΟΚ της τελευταίας δεκαετίας, όπως και της ΝΔ από ιδρύσεώς της, εκτός από τον «φιλοευρωπαισμό», που αναφέρεται στην προηγούμενη παρέμβασή σου και η οποία συνιστά πολιτική και όχι ιδεολογική θέση, δεν ασπάζεται καμία από όλες οι άλλες ιδέες που αναφέρεις και οι οποίες πηγή τους έχουν αποκλειστικά το φιλελευθερισμό.
Σημειωτέον δε ότι οι Μάνος και Ανδριανόπουλος σ’ αυτή τη δήθεν «φιλελεύθερη ηγεσία» του ΠΑΣΟΚ πίστεψαν και στήριξαν πολλές φρούδες, όπως αποδείχθηκε, προσδοκίες περί ενσωμάτωσης των όποιων αόριστα φιλελεύθερων κατά καιρούς εξαγγελιών της, σε θέσεις και πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ.

Υ.Γ. Ώστε η «Φιλελεύθερη Συμμαχία» δεν έχει ακόμα θέσεις; Κι αυτή η Ιδρυτική Διακήρυξη, που παρουσίασε, τι περιέχει;

Ανώνυμος είπε...

Ερώτημα: Αν δεν είχε προκύψει η αποποπομπή του από το κοινοβούλιο λόγω επαγγελματικού ασυμβίβαστου μέχρι πότε θα ήταν ο κος Ανδριανόπουλος στο ΠΑΣΟΚ;
Συμφωνώ με αυτά που λέει ,το πρόβλημα είχε επισημανθεί από τις ιστορικές διαμάχες προεδρικών και εκσυγχρονιστών. Πολλοί πιστεύουν ότι με την απομάκρυνση του Σημίτη και την είσοδο του υιου του Προέδρου έμειναν μόνο οι προεδρικοί. Δεν είναι έτσι όμως. Γενικότερα πιστεύω ότι φιλελεύθερες φωνές υπάρχουν ήδη στο πολιτικό προσκήνιο ,δεν είναι όμως πουθενά η πλειοψηφία.

"αποτίναξε οριστικά την ιδεολογικά λανθασμένη και πολιτικά περιοριστική στάμπα που ήθελε τους φιλελεύθερους «φωτισμένους δεξιούς» ή «ακραίους νεοδημοκράτες». " .....καιρός ήταν

Ανώνυμος είπε...

Το προβλημα δεν ειναι η δημιουργια ενος ακομα πολιτικου κομματος..
Αν δεν αλλαξει η νοοτροπια του υποβαλλοντος υποψηφιοτητα αφ ενος κ του ελληνα ψηφοφορου απο την αλλη,δεν ειναι δυνατον να αλλαξει τιποτα...
Η ενσωματωση στο υπαρχον πολιτικο σκηνικο οσων κατα καιρους ξεκινησαν για μια νεα ματια κ μια νεα αρχη ειναι υπαρκτη και το γνωριζετε ...

Πάρης Μάνιας είπε...

http://filosokrates.blogspot.com/

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner
















Join the Blue Ribbon Online Free Speech Campaign








Referrers

Based on original Visionary template by Justin Tadlock
Visionary Reloaded theme by Blogger Templates | Distributed By Magazine Template

Visionary WordPress Theme by Justin Tadlock