Τετάρτη, Ιανουαρίου 17, 2007

Τι μου θύμισες πάλι...

Όπως πληροφορούμαστε από το Βήμα, η Νέα Δημοκρατία προσανατολίζεται να πραγματοποιήσει το επερχόμενο συνέδριο της στη Χαλκιδική, όχι μόνο για λειτουργικούς αλλά και για συμβολικούς λόγους, καθώς εκεί το 1979 έλαβε χώρα το ιδρυτικό συνέδριο της.

Στη σκέψη των φιλελεύθερων, όμως, η τοποθεσία αυτή επαναφέρει ένα μεταγενέστερο συνέδριο, το οποίο αποτέλεσε τραυματική εμπειρία στη συμπόρευση τους με τη ΝΔ. Πρόκειται, όπως πολλοί ενθυμούνται, για το 3ο συνέδριο (Απρίλιος 1994) το οποίο ξεκαθάρισε τις ιδεολογικές αρχές του κόμματος. Και-συγχωρέστε μου τον ειρωνικό τόνο- όταν στη ΝΔ επιχειρούν να ασχοληθούν με τη πολιτική θεωρία πολλά ευτράπελα συμβαίνουν.

Έτσι, ενώ ο Κων. Καραμανλής όρισε τη θέση της ΝΔ στον άξονα Αριστεράς-Δεξιάς, κάπου ανάμεσα στο δημοκρατικό σοσιαλισμό και το φιλελευθερισμό, που αν και δεν επιλύει βασικά ζητήματα ταυτότητας με προφανείς συνέπειες, τουλάχιστον είναι περιεκτική (inclusive- «όλοι οι καλοί χωράνε») και όχι περιοριστική για την εκλογική εμβέλεια του κόμματος, ο Μ. Έβερτ στο 3ο συνέδριο προχώρησε ένα βήμα παραπέρα.

Σύμφωνα λοιπόν με τις ιδεολογικές αρχές του κόμματος, η ΝΔ είναι «κόμμα ούτε σοσιαλιστικό ούτε νεοφιλελεύθερο». Έτσι λοιπόν, στην εβερτική ΝΔ, όλοι οι καλοί χωράνε- εκτός από τους νεοφιλελεύθερους. Τότε, ο Α. Ανδριανόπουλος εξέφρασε αυτό που οι εντός της ΝΔ φιλελεύθεροι, αντιλαμβάνονταν πολύ καλά. Ότι δηλαδή δεν έχουν θέση στη συντηρητική παράταξη. Και ορθά πήραν τις αποστάσεις τους, τις οποίες διατηρούν και διευρύνουν στις μέρες μας.

Αυτή τη λανθασμένη από πλευράς πολιτικής στρατηγικής διατύπωση, επιχείρησε να διορθώσει ο Κ. Καραμανλής στο 6ο συνέδριο, δέκα χρόνια μετά, τοποθετώντας τη ΝΔ στο «κοινωνικό κέντρο», μιας sui generis και κενής περιεχομένου θεωρητικής κατασκευής, με προφανή σκοπό την υιοθέτηση ενός αποϊ-δεολογικοποιημένου πραγματισμού.

Για τη σημασία του τελευταίου, ας δανειστούμε τα λόγια του (αρκετά χρόνια μετά ένθερμου υποστηρικτή του «μεσαίου χώρου») Γ. Λούλη στη παλιά καλή Μεσημβρινή (21.11.1983): «ο παλαιοσυντηρητισμός στο όνομα του πραγματισμού και του εμπειρισμού δεν έχει ουσιαστικά καταφατικές ιδέες και γι’ αυτό υποχωρεί χωρίς δυσκολία στους πειρασμούς του κρατικισμού».

Στο βαθμό λοιπόν που η πολυσυλλεκτικότητα έχει αναχθεί σε αυτοσκοπό του κόμματος, το επερχόμενο συνέδριο θα μπορούσε ίσως να συγκεκριμενοποιήσει το ιδεολογικό στίγμα της ΝΔ υιοθετώντας τον παρακάτω γνωστό αφορισμό:

«Αυτές είναι οι απόψεις μας. Αν δεν σας αρέσουν όμως, έχουμε κι’ άλλες».

1 σχόλια:

Γ.Σαρηγιαννίδης είπε...

Σωστά τα λες - μα τώρα πια δε μασάμε. Καλό είναι όμως να θυμόμαστε.
Από εκείνη την εποχή άρχισαν να λένε και το "εμείς είμαστε φιλελεύθεροι, όχι νεοφιλελύθεροι".

Αν δεν κάνω λάθος, ο Έβερτ είχε πει κάτι του τύπου 'εμείς είμαστε με το ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό και όχι με το νεοφιλελευθερισμό' και ο Ανδριανόπουλος είχε σχολιάσει ότι ο Έβερτ αρνείται κάτι που δεν καταλαβαίνει καλά για να ασπαστεί κάτι που δεν καταλαβαίνει καθόλου - ή κάτι τέτοιο.

Πολύ πλάκα. Τώρα βέβαια δε λένε καν ότι είναι φιλελεύθεροι. Τώρα μας τσαμπουνάνε αυτά για το μεσαίο χώρο και το κοινωνικό κέντρο. Ευτυχώς. Για να μη δυσφημούν και την παράδοση του φιλελευθερισμού.

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner
















Join the Blue Ribbon Online Free Speech Campaign








Referrers

Based on original Visionary template by Justin Tadlock
Visionary Reloaded theme by Blogger Templates | Distributed By Magazine Template

Visionary WordPress Theme by Justin Tadlock