Εθνικο Ομοφοβικο Συμβουλιο

Το Εθνικο Συμβουλιο Ραδιοτηλεορασης ξαναχτυπα! Μετα την απαραδεκτη επιβολη προστιμου σε καναλι επειδη εδειξε φιλι ομοφυλοφιλων στην τηλεοραση, αυτην την φορα επεβαλε προστιμο σε ραδιοφωνικο σταθμο για την εκπομπη Athens Gay Lesbian Show.

Δικαια το ονομασε καποιος Εθνικο Ομοφοβικο Συμβουλιο. Το Συμβουλιο προφανως δεν εχει ακουσει ποτε για τα ανθρωπινα δικαιωματα ή για την ελευθερια της εκφρασης ή για την προστασια των μειονοτητων. Το ερωτημα ειναι, τι κανουν οι φιλελευθεροι για αυτο το θεμα? Ή στην Ελλαδα τα δικαιωματα των ομοφυλοφιλων ειναι ενα θεμα ταμπου, ακομα και για αυτους που δηλωνουν υπερμαχοι της ελευθεριας?

Διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας

«Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, έκανε λόγο για "ασύστολα ψεύδη", έριξε την ευθύνη για την επίθεση που δέχεται η Εκκλησία στα Μέσα Ενημέρωσης και κάλεσε τους πιστούς να κλείσουν τις τηλεοράσεις τους.» link


"Hear no evil, speak no evil, see no evil" (γι' αυτό και δεν τίθεται θέμα για την κυβέρνηση.)

Η παρακάτω παράθεση είναι από ένα κείμενο της εποχής του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, όμως δεν φαίνεται να άλλαξαν και πολλά από τότε....
«Μισούσι οι Ιεροί του Γένους τον φωτισμόν διότι πειράζει τα παράνομα αυτών εισοδήματα και τα άδικα δικαιώματα» link

Ο διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας που εξασφαλίζει την απουσία Εκκλησιαστικής παρέμβασης σε θέματα της Κυβέρνησης (και αντιστρόφως) είναι ένας από τους βασικούς θεσμούς της φιλελεύθερης Δημοκρατίας. Δηλαδή όπως είπεν και ο Κύριος: «τα του Καίσαρος στον Καίσαρα και τα του Θεού στον Θεό». Το Κράτος οφείλει να είναι αμερόληπτο ώστε να διασφαλίζεται η θρησκευτική ελευθερία όλων των πολιτών του. Οι θρησκευτικές ομάδες πρέπει να ενισχύονται με τις οικειοθελείς συνεισφορές των πιστών τους. Οι διάφορες Εκκλησίες πρέπει να είναι ελεύθερες να διαδώσουν τα θρησκευτικά τους μηνύματα όμως με δικά τους μέσα και πόρους. Το Κράτος δεν μπορεί εξαναγκάζει κανέναν πολίτη του να παίρνει μέρος σε θρησκευτικές λατρείες ή προσευχές. Οι πολίτες πρέπει να είναι ελεύθεροι να λαμβάβουν μέρος σε θρησκευτικές ομάδες της αρεσκείας τους ή και να μην λαμβάνουν μέρος σε καμία. Κανένας δεν πρέπει να εξαναγκάζεται να υποστηρίζει ή να χρηματοδοτεί θρησκευτικές ομάδες.

Δυστυχώς στην χώρα μας ακόμα δεν έχει επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Ο χώρος του Σχολείου έχει μετατραπεί σε χώρο προπαγάνδας μιας συγκεκριμένης θρησκείας, ενώ υπάρχουν χώροι ειδικά για αυτόν τον λόγο όπως τα κατηχητικά, όπου οι πολίτες μπορούν να πηγαίνουν οικειοθελώς. Οι λειτουργοί αυτής της θρησκείας έχουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου (δίχως τiς υποχρεώσεις του όμως) που σημαίνει ότι το Κράτος μας εξαναγκάζει να τους μισθοδοτούμε μέσω των φόρων που πληρώνουμε, είτε είμαστε οπαδοί αυτής της θρησκείας είτε όχι. (και ας διαθέτει η Εκκλησία τους την μεγαλύτερη ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα και μια μεγάλη δεξαμενή πιστών απ' όπου μπορεί να αντλεί πόρους.). Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, της έχει δοθεί τέτοια εξουσία ώστε οι άλλες Εκκλησίες των άλλων δογμάτων για να ανεγείρουν ναούς ή για να αναγνωριστούν πρέπει να πάρουν και την δική της έγκριση! Αυτό θα πεί θρησκευτική ελευθερία...

ΥΓ: Εδώ(*) θα βρείτε ένα ενδιαφέρoν άρθρο του Νίκου Δήμου για τις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας όπως έχουν σήμερα.

(*) google cached

Οικονομική σύγκριση Ε.Ε-Η.Π.Α.

Αν η Ε.Ε. ανήκε στις πολιτείες των Η.Π.Α. θα ήταν μάλλον μία από τις φτωχότερες. Η Γαλλία, η Ιταλία, η Μεγάλη Βρετανία και η Γερμανία έχουν όλες χαμηλότερο ΑΕΠ κατά κεφαλή από όλες εκτός τεσσάρων από τις πενήντα συνολικά πολιτείες των Η.Π.Α. Το επίπεδο ευημερίας των Ευρωπαίων προσεγγίζει μόνο αυτό των κατοίκων του Αρκάνσας, του Μισισίπι και της Δυτικής Βιρτζίνια. Μονάχα το κρατίδιο του Λουξεμβούργου εμφανίζει μεγαλύτερο κατά κεφαλή ΑΕΠ από μία μέση πολιτεία των Η.Π.Α. Ομοίως οι ρυθμοί ανάπτυξης των χωρών της Ε.Ε. βρίσκονται αρκετά πίσω αυτών των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα ανησυχητικά αυτά αποτελέσματα καταδεικνύουν σαφώς την ανεπάρκεια της σημερινής Ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής και την ανάγκη για γενναίες μεταρρυθμίσεις.

Κάντε κλικ εδώ για να κατεβάσετε την σχετική μελέτη.

Μια αχτίδα λογικής!

Eίναι θετικό ότι το γραφειοκρατικό δυσκίνητο μόρφωμα της ΕΕ αρχίζει να αντιλαμβάνεται την ανάγκη ριζικών αλλαγών με την υιοθέτηση μια εντελώς διαφορετικής, ανοιχτής και φιλελεύθερης, νοοτροπίας στην προσέγγιση της οικονομίας και της ανάπτυξης. Βέβαια από τα λόγια μέχρι την πράξη μεσολαβούν άπειρα εμπόδια, που οι ευρωπαϊκές κοινωνίες έχουν φροντίσει να τσιμεντώσουν εδώ και δεκαετίες. Ας ελπίσουμε ότι είμαστε μάρτυρες μιας ιστορικής καμπής (αναγκαίας για οποιαδήποτε προοπτική επιβίωσης της Ευρώπης) και όχι κούφιων ανεφάρμοστων προθέσεων.

Ευρω-θατσερικό μοντέλο

Σε θατσερικά πρότυπα στρέφει την Ευρώπη η Κομισιόν
Η αναθεωρημένη «Στρατηγική της Λισσαβόνας», όπως την παρουσίασε ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, την Τετάρτη, θέτει τρεις στόχους: καινοτομία, δημιουργία θέσεων εργασίας και ανταγωνιστικότητα.

Η Κομισιόν φαίνεται να έχει εγκαταλείψει τους στόχους της περιβαλλοντικής και κοινωνικής ανάπτυξης που είχαν διατυπωθεί ως προτεραιότητες το 2000 από τον τότε πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ρομάνο Πρόντι.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η νέα στάση της Κομισιόν προμηνύει την έναρξη σφοδρών πολιτικών αντιπαραθέσεων ανάμεσα στον πρόεδρο της Κομισιόν, τις κεντροαριστερές κυβερνήσεις και τα εργατικά συνδικάτα.

Ελεύθερη αγορά

Ο πρόεδρος του «Κέντρου για τη Νέα Ευρώπη», ενός οργανισμού που εδρεύει στις Βρυξέλλες και προωθεί την οικονομία της ελεύθερης αγοράς, Τιμ Έβανς, δηλώνει πεπεισμένος πως ο Μπαρόζο οδηγεί την Ευρώπη στην οικονομία της ελεύθερης αγοράς
«Το Κέντρο για τη Νέα Ευρώπη ως οργανισμός είναι πεπεισμένος ότι ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο θέλει να στρέψει την Ευρώπη στην οικονομία της ελεύθερης αγοράς και να την κάνει πιο ανταγωνιστική. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι σκοπεύει να επιβαρύνει την Ευρώπη με επιπλέον γραφειοκρατία και κανονισμούς σε τομείς όπως οι κοινωνικές παροχές, η φορολογία ή οι περιβαλλοντικές ρυθμίσεις, οι οποίοι πολλές φορές είναι από μόνοι τους αντιπαραγωγικοί.
»Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι τα επίπεδα της ανεργίας στην Ευρώπη είναι πολύ υψηλά και ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης είναι πολύ χαμηλοί και όσο προχωρούμε προς τον 21ο αιώνα αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι κάθε σώφρων Ευρωπαίος πρέπει να δεχτεί με ικανοποίηση αυτή τη στροφή προς το νεοφιλελευθερισμό, διότι θα φέρει μεγαλύτερη ευημερία στην Ευρώπη» είπε ο Έβανς.

Θατσερικό μοντέλο

Πρόκειται λοιπόν για επιστροφή στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο που εφήρμοσε παλαιότερα η σιδηρά πρωθυπουργός της Βρετανίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, όπως λένε πολλοί οικονομικοί αναλυτές;
«Υπό πολλές έννοιες πρόκειται για μια προέκταση των φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων που σάρωσαν την ανατολική Ευρώπη, μια συνέχεια της πολιτικής της Μάργκαρετ Θάτσερ στη Βρετανία, το είδος των μεταρρυθμίσεων που επιχειρήθηκαν στην Κίνα και στη νοτιοανατολική Ασία. Στην ουσία οι Βρυξέλλες δεν είχαν άλλη επιλογή.
»Ο 21ος αιώνας της παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας και επικοινωνίας, με την υψηλή ανεργία και τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης κάνει επιτακτική την ανάγκη υιοθέτησης ενός πιο θατσερικού οικονομικού μοντέλου. Ο κ. Μπαρόζο το γνωρίζει αυτό και πιστεύω ότι το όραμά του θα αποδώσει καρπούς. Αυτή η στροφή, επιπροσθέτως θα βοηθήσει ιδιαίτερα τον αναπτυσσόμενο κόσμο.
»Ο κόσμος στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική έμεινε αποκομμένος για πάρα πολλά χρόνια εξαιτίας των φραγμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κ. Μπαρόζο γνωρίζει ότι έχει το ηθικό χρέος να άρει τους εμπορικούς φραγμούς και να κάνει την Ευρώπη πιο ανταγωνιστική» είπε ο πρόεδρος του «Κέντρου για τη Νέα Ευρώπη».

Κοινωνική συνοχή

Ο Τιμ Έβανς δεν πιστεύει πως θα δημιουργηθούν προβλήματα από την εγκατάλειψη των προτεραιοτήτων που είχε θέσει το 2000 ο τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ρομάνο Πρόντι, δηλαδή την αειφόρο ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή.
«Ξέρουμε ότι σε μια οικονομία ελεύθερης αγοράς με γοργούς ρυθμούς ανάπτυξης, η κοινωνική συνοχή θα είναι το φυσικό επακόλουθο. Υπάρχουν δύο μορφές κοινωνικής συνοχής. Η παλιομοδίτικη που βασίζεται στο σοσιαλιστικό μοντέλο, το οποίο συνήθως οδηγεί σε άνοδο της ανεργίας, πτώση των ρυθμών ανάπτυξης και μεγαλύτερη φτώχεια. Η πραγματική κοινωνική συνοχή σημαίνει περισσότερο πλούτο και ευημερία για όλους. Η πραγματική κοινωνική συνοχή πιστεύω θα έρθει από τη στρατηγική που χαράζει ο κ. Μπαρόζο» είπε ο Έβανς.

Σύμφωνο Σταθερότητας

Ο πρόεδρος της οργάνωσης Κέντρο για μια Ελεύθερη Ευρώπη, Τιμ Έβανς είπε ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης θα πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή.
«Το Σύμφωνο Ανάπτυξης και Σταθερότητας παρέχει στην Ευρώπη το πλαίσιο για λελογισμένες οικονομικές προσεγγίσεις. Οι πολιτικοί στην Ευρώπη για πολλά χρόνια δανείζονταν υπερβολικά και επένδυαν πολύ στο κράτος κοινωνικής πρόνοιας. Το Σύμφωνο Ανάπτυξης και Σταθερότητας κατάφερε να επιβάλει κάποιους περιορισμούς στους πολιτικούς.
»Το Σύμφωνο είναι υψίστης σημασίας για μια οικονομικά πετυχημένη Ευρώπη. Επίσης, μια Ευρώπη με νοικοκυρεμένα και υγιή οικονομικά θα αποτελέσει καλό παράδειγμα για τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Πολλά αφρικανικά κράτη ακολούθησαν το ευρωπαϊκό μοντέλο του δανεισμού τις δεκαετίες του 60, του 70 και του 80 και τώρα είναι υπερχρεωμένα. Το Σύμφωνο Ανάπτυξης και Σταθερότητας πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή και να ακολουθηθούν πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις στην οικονομία», κατέληξε ο Τιμ Έβανς του Κέντρου για μια Ελεύθερη Ευρώπη, το οποίο εδρεύει στις Βρυξέλλες.

Πηγή:
BBCGreek

Κάστρο προς Ευρωπαϊκή Ένωση: "Δεν σας έχουμε ανάγκη"

Οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν να άρουν προσωρινά το διπλωματικό εμπάργκο που είχαν θέσει από τον Ιούνιο του 2003, όταν το καθεστώς εξαπέλυσε κύμα διώξεων και φυλάκισε 75 διαφωνούντες.

Ο Φιντέλ Κάστρο, αντέδρασε στην απόφαση των Ευρωπαίων να θέσουν υπό επιτήρηση μέχρι τον Ιούνιο το Κομμουνιστικό Καθεστώς της Αβάνας ως προς το θέμα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Για την άρση του διπλωματικού εμπάργκο, αντέδρασε έντονα η Τσεχία.

Καταλαβαίνω το θυμό των Τσέχων που έζησαν στο πετσί τους τον υπαρκτό Σοσιαλισμό αλλά κατά την γνώμη μου το εμπάργκο δεν είναι λύση, έτσι βλάπτουμε αυτούς που θέλουμε να βοηθήσουμε και δίνουμε δικαιολογία στον δικτάτορα για την παρακμή που φέρνει η οικονομική πολιτική που ακολουθεί.



Με κάθε μέσο, Ντραμπουϊ... (Κουβανοί που το σκάνε από τον σοσιαλιστικό παράδεισο για να πάνε στην Florida)

Πηγή:
pathfinder news

100 χρόνια Ayn Rand

Ayn Rand, φιλόσοφος και συγγραφέας, ένα από τα άτομα που σημάδεψαν με τα γραπτά τους τον 20 αιώνα. Από τους υπερασπιστές της ατομικότητας σε μια εποχή όπου ο κολεκτιβισμός και οι ολοκληρωτικές θεωρίες έκαναν θραύση.

Εδώ θα βρείτε online ένα από τα μυθιστορήματα της, το Anthem, από το οποίο έχει επιρροές o δίσκος 2112 των Rush.

Anthem has long been hailed as one of Ayn Rand's classic novels, and a clear predecessor to her later masterpieces, The Fountainhead and Atlas Shrugged. In Anthem, Rand examines a frightening, dystopian future in which individuals have no name, no independence, and no values. Equality 7-2521 lives in the dark ages of the future where all decisions are made by committee, all people live in collectives, and all traces of individualism have been wiped out. Despite such a restrictive environment, the spark of individual thought and freedom still burns in him--a passion which he has been taught to call sinful. In a purely egalitarian world, Equality 7-2521 dares to stand apart from the herd--to think and choose for himself, to discover electricity, and to love the woman of his choice. Now he has been marked for death for committing the ultimate sin. In a world where the great "we" reign supreme, he has rediscovered the lost and holy word--"I."
- Anthem

"The massive grey walls of the Temples rise from the heart of every Federation city. I have always been awed by them, to think that every single facet of every life is regulated and directed from within! Our books, our music, our work and play are all looked after by the benevolent wisdom of the priests..." Rush - Temples of Syrinx

"Socialism is the doctrine that man has no right to exist for his own sake, that his life and his work do not belong to him, but belong to society, that the only justification of his existence is his service to society, and that society may dispose of him in any way it pleases for the sake of whatever it deems to be its own tribal, collective good." - Ayn Rand

Ενδιαφέροντα links:
Η ζωή και η φιλοσοφία της Ayn Rand: Οι βασικές αρχές του αντικειμενισμού. - Φ. Περλικός
Ayn Rand Institude

Φαινόμενο του θερμοκηπίου: Η τελευταία έρευνα

Ολοκληρώθηκε η τελευταία έρευνα για το πιθανό (καλύτερα πιθανά) μέλλον του κλίματος με τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων του climateprediction.net στο τεύχος της 27ης Ιανουαρίου του επιστημονικού περιοδικού Nature. Η έρευνα αυτή εκμεταλλεύτηκε την ισχύ περισσοτέρων των 90000 ηλ. υπολογιστών δια μέσω του διαδικτύου και κατα αυτό τον τρόπο πραγματοποίησε άνω των 2000 εξομοιώσεων σε αντίθεση με τις περισσότερες έρευνες οι οποίες πραγματοποιούσαν μέχρι και μερικές δεκάδες.
Σύμφωνα με την έρευνα ο διπλασιασμός των επιπέδων του CO2 σε σχέση με τις τιμές του στην προ-βιομηχανική εποχή μπορεί να οδηγήσει σε μια αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη από 1.9 C μέχρι 11.5 C. Αυτό το τονίζω για να διορθώσω ορισμένους δημοσιογράφους οι οποίοι με περισσή άγνοια δήλωσαν ότι η έρευνα αποδεικνύει ότι η θερμοκρασία θα ανέβει κατά 11.5 C στις επόμενες δεκαετίες. Αυτό αποτελεί απλά το χειρότερο σενάριο σύμφωνα με τις προβλέψεις και σίγουρα όχι το πιο πιθανό. Οι περισσότερες εξομοιώσεις έσειξαν μια αύξηση της τάξης των 3.4 C. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλες οι εξομοιώσεις έδειξαν αύξηση της θερμοκρασίας.
Προβληματικό επίσης είναι το γεγονός ότι οι επιστήμονες που πραγματοποίησαν την έρευνα δεν είναι σε θέση να πλαισιώσουν τις αλλαγές χρονικά. Οι αλλαγές μπορεί να εμφανιστούν στα μισά αυτού του αιώνα εώς και αρκετούς αιώνες αργότερα. Το κύριο ζήτημα που ανέδειξαν είναι η αβεβαιότητα για τις επερχόμενες κλιματικές αλλαγές (εξάλλου ο τίτλος της επιστημονικής εργασίας ήταν: "Uncertainty in predictions of the climate response to rising levels of greenhouse gases").
Δεν πρέπει επίσης να αμελούμε ότι ενώ συμπεριελήφθησαν πολλές νέες μεταβλητές σε σχέση με παλαιότερες έρευνες, δε συμπεριελήφθησαν κρίσιμα στοιχεία για ωκεάνια ρεύματα και άλλους παράγοντες. Φυσικά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να εφησυχάσουμε. Αδιαμφισβήτητα η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει επηρεάσει σημαντικά τον πλανήτη και η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας φαντάζει ολοένα και πιο πιθανή. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κλίμα δεν είναι κάτι σταθερό και αμετάβλητο στο διηνεκές του χρόνου αλλά αντίθετα είναι ένα πολυπαραγοντικό εξαρτώμενο σύστημα, πολύπλοκο και συχνά χαοτικό. Αλλαγές στο κλίμα συνέβησαν πολύ πριν τη βιομηχανική εποχή και ήταν και αυτές εντυπωσιακές. Η πιο πρόσφατη σημαντική κλιματολογική αλλαγή της τελευταίας χιλιετίας ήταν ο "μίνι" παγετώνας που έπληξε κυρίως το βόρειο ημισφαίριο το 17ο αιώνα. Δε νομίζω ότι μπορούμε να κατηγορήσουμε τη βαριά βιομηχανία των περασμένων αιώνων για τη ραγδαία αυτή αλλαγή του κλίματος.
Το κλίμα αλλάζει είτε μακροπρόθεσμα, είτε βραχυπρόθεσμα και αυτό που έχει σημασία είναι να γνωρίζουμε πόσο έτοιμοι είμαστε να υποδεχτούμε τις πιο πιθανές αλλαγές. Η στάση αυτή δεν υποδηλώνει ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε με κυνισμό και αδιαφορία τις επιπτώσεις που έχει η ανθρώπινη δραστηριότητα στη φυσιογνωμία του πλανήτη. Μέτρα για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου λαμβάνονται συνεχώς και η τεχνολογία σταδιακά μας προσφέρει οικονομικά βιώσιμες εναλλακτικές προτάσεις παραγωγής ενέργειας. Αλλά η τρομολαγνία με την οποία παρουσιάζεται το θέμα του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι τελείως αποπροσανατολιστική.

Το μέλλον της Ευρώπης μπροστά στα μάτια μας;

Υπάρχει ένα όριο για πόσο καιρό μπορεί μια κοινωνία να κωφεύει απέναντι στην αμείλικτη πραγματικότητα της λειτουργίας της οικονομίας. Όταν κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να έχουν και το σκύλο χωρτάτο και την πίτα ολόκληρη, αργά ή γρήγορα έρχεται η ώρα να πληρώσουν τον λογαριασμό (της αναγκαστικά δανεισμένης επιπλέον πίτας). Για την Γερμανία έρχεται σιγά-σιγά η ώρα να πληρώσει για όλες τις καταστροφικές της πολιτικές. Το κόστους του κράτους "πρόνοιας", αρχίζει να γίνεται μετρήσιμο. Η χίμαιρα της "προστασίας" των "αδυνάτων" μέσω ενός εκτεταμένου παρεμβατικού κράτους γίνεται όλο και πιο εμφανής, με πρώτα θύματα ακριβώς τους αδύνατους τους οποιούς είχε σχεδιαστεί να προαστατέψει.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εργασίας είπε ότι ο συνολικός αριθμός των ανέργων έφτασε τον Ιανουάριο τα 5.037.000 ανθρώπους, ανεβάζοντας το ποσοστό ανεργίας στο 12,1%. Η Der Tagesspiegel λέει ότι πρόκειται για μια κακή μέρα «όχι για τον υπουργό Οικονομίας, τον υπουργό Οικονομικών, αλλά πάνω από όλα για τη χώρα». Και σημειώνει πως την τελευταία φορά που ο αριθμός των ανέργων ήταν υψηλότερος ήταν τον Ιανουάριο του 1933, όταν την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Αδόλφος Χίτλερ. Η Die Welt λέει πως πρόκειται για το τέλος του «ψέματος της κοινωνικής πρόνοιας» εκτιμώντας πως «ποτέ πια δεν θα υπάρξει ξανά επαρκής αριθμός εξειδικευμένων και καλοπληρωμένων δουλειών στη Γερμανία ώστε η ανεργία να πέσει σε αποδεκτά επίπεδα».

Η σημερινή γερμανική κοινωνία της μηδενικής ανάπτυξης, του πληθυσμού που γερνάει και της αυξανόμενης ανεργίας είναι μια εικόνα του μέλλοντος για κάθε χώρα που επιμένει στις ίδιες λογικές. Αν αναλογιστούμε και την βαρύτητά της στην συνολική ευρωπαϊκή οικονομία, το μέλλον όλης της ΕΕ δείχνει αρκετά ζοφερό.

Ώρες ώρες αισθάνομαι ότι όλη η Ευρώπη ζει πάνω σε ένα "Τιτανικό". Έχουμε προ πολλού χτυπήσει στο παγόβουνο της οικονομικής στασιμότητας και ενώ βουλίαζουμε σταθερά, πάνω στο πλοίο συνεχίζουν να παίζουν βιολία και να χορεύουν σα να μη τρέχει τίποτα. Όμως οι πρώτοι πνιγμένοι (τα εκατομμύρια θύματα της αυξανόμενης ανεργίας) είναι γεγονός.

Memory Hole

Μαζική λογοκρισία επέβαλε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας για τον θάνατο του πρώην γενικού γραμματέα Zhao Ziyang, ο οποίος ήταν κατά της βίαιης καταστολής των διαδηλωτών υπέρ της Δημοκρατίας στην πλατεία Tiananmen το 1989. Λόγο αυτής της στάσης του, το καθεστώς του αφαίρεσε όλα τα αξιώματα, τον έθεσε σε κατ’ οίκον περιορισμό (μέχρι το τέλος της ζωής του) και προσπάθησε να αφαιρέσει αναφορές στο όνομα του από τα βιβλία ιστορίας.

Το υπουργείο προπαγάνδας απαγόρευσε την αναφορά του θανάτου του, στους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς και επέτρεψε στις εφημερίδες να γράψουν (αλλά όχι ως κυρίως θέμα) απλά μια γραμμή «ο σύντροφος Zhao Ziyang πέθανε».

Ξένοι δορυφορικοί σταθμοί όπως το CNN, BBC και άλλοι λογοκρίθηκαν αμέσως μόλις ανάφεραν τον θάνατο του. Το Κομμουνιστικό Κόμμα κατάφερε επίσης να έχει έναν πολύ αποτελεσματικό έλεγχο του διαδικτύου μέσα στην Κίνα. Διεγράφησαν όλα τα μηνύματα σε online-forums που μιλούσαν για τον θάνατο του και δόθηκαν αυστηρές εντολές στους διαχειριστές τους. Από τότε καμία αναφορά δεν εμφανίστηκε στο Δίκτυο πέρα από τις επίσημες. Επίσης η αστυνομία διέταξε τους ISPs των blog που είχαν αναφέρει το γεγονός, να αφαιρέσουν το υλικό που αφορούσε το όνομα του και να κλείσουν τα blogs. Το όνομα του Zhao Ziyang δεν μπορεί να βρεθεί μέσα στην μηχανή αναζήτησης της κινεζικής έκδοσης του Google.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα φοβάται ότι μπορεί να γίνει σύμβολο του αγώνα για την Δημοκρατία και γι' αυτό κινητοποίησε όλη την Κρατική μηχανή ώστε να ελέγξει τις πληροφορίες γύρω από το όνομα του.

ΥΓ: Σαν το Υπουργείο Αλήθειας στο 1984 :-)

Πηγές:
News black-out on death of former top leader Zhao Ziyang - Reporters sans frontieres
Wikipedia

The "Right" That Should Not Be

Όταν καταπατούνται τα ατομικά δικαιώματα αισθάνομαι πάντα την ανάγκη να διαμαρτυρηθώ (1,2) αλλά το ίδιο συμβαίνεί και όταν κάποιοι διεκδικούν «δικαιώματα» που στην ουσία είναι καταπάτηση των δικαιωμάτων των αλλων ατόμων. Δεν είναι δικαίωμα των αγροτών να αγοράσουμε με το ζόρι τα αδιάθετα τους αγαθά, δεν είναι δικαίωμα των μη-καπνιστών (είμαι ένας από αυτούς) να τους διαθέσουν τα άλλα άτομα την ιδιωτική τους περιουσία.

Λοιπόν διαβάζοντας αυτό το άρθρο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων βλέπω άλλη μια περίπτωση «δικαιωμάτων» που δεν είναι δικαιώματα. Μιλάει για μια περίπτωση όπου "η εταιρεία είχε εγκαταστήσει λογισμικό σύστημα επιτρέποντας στους εργοδότες να έχουν πρόσβαση στην οθόνη, στους αποθηκευτικούς χώρους των υπολογιστών, αλλά και να χειρίζονται τους υπολογιστές των εργαζομένων μέσω δικτύου (remote control)."

Βγήκε λοιπόν η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και απαγόρευσε:

- Τον έλεγχο του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των υπαλλήλων
- Την καταγραφή των ιστοσελίδων που επισκέπτονται οι υπάλληλοι
- Την συλλογή και η επεξεργασία δεδομένων σχετικά με τις κλήσεις και την ηλεκτρονική επικοινωνία των εργαζομένων.

Ωραία και καλά ακούγονται αυτά, το πρόβλημα είναι όμως ότι η εργοδοσία είχε πρόσβαση στους υπολογιστές της εταιρίας όχι στους προσωπικούς υπολογιστές των υπαλλήλων. Δηλαδή είχε πρόσβαση στην ιδιοκτησία της. Ο υπολογιστής στον χώρο εργασίας είναι ένα εργαλείο και οι υπάλληλοι πληρώνονται για να κάνουν μια συγκεκριμένη εργασία με αυτόν, όχι να χαζολογούν στο δίκτυο. Είναι σαν να λέμε ότι δεν έχει δικαίωμα ο αρχιξυλουργός να ελέγχει τι κάνει το πριόνι ή κάποιο άλλο εργαλείο ο βοηθός του. Δεν έχουν δικαίωμα να surfάρουν στο δίκτυο, ούτε να χρησιμοποιούν τους ηλ. υπολογιστές της εταιρίας λοιπόν πέρα από την εργασία που τους έχουν αναθέσει. Είναι ξένη ιδιοκτησία και δεν έχουν κανένα δικαίωμα πάνω σε αυτήν. Δεν είναι σε net-café όπου στην ουσία συνάπτουν συμβόλαιο με τον μαγαζάτορα να τους παρέχει έναν ηλ. υπολογιστή με την εγγύηση της προστασίας των προσωπικών τους δεδομένων.

Μια γνωστή μου εκεί που εργαζόταν δεν είχαν και πολύ δουλειά και αγόραζε κάρτες πρόσβασης internet γιατί δεν ήθελε να χρεώνει την εταιρία και καθόταν με τις ώρες να surfάρει. Όμως δεν ήξερε ότι αυτές οι κάρτες σου δίνουν μονάχα την πρόσβαση 10 ωρών και ότι τα 8 ευρώ που κόστιζαν δεν περιλάμβαναν και τις τηλεφωνικές μονάδες όπως πίστευε! Ο πατέρας μιας φίλης μου που δουλεύει στο δημαρχείο της Νέας Φιλαδέλφειας μας είχε διηγηθεί ότι κάθονται και παίζουν πασιέντζα (των windows) με τις ώρες στο γραφείο... Μια άλλη φίλη μου δούλευε σε τηλεφωνικό κέντρο και με έπαιρνε τηλέφωνο από την δουλειά της.... στην Ιταλία! Και αυτές είναι μονάχα μερικές από τις περιπτώσεις που ξέρω από πρώτο χέρι. Στην Αγγλία η χρήση του διαδικτύου και των e-mail υπηρεσιών για προσωπικούς λόγους στον χώρο εργασίας στοιχίζει πάνω από 10 δισεκατομμύρια στερλίνες κάθε χρόνο και έχει υπολογιστεί ότι οι μισοί σχεδόν εργαζόμενοι χάνουν πάνω από τις 3 ώρες* στο Δίκτυο.
Ο σκληρός ενός υπολογιστή μιας εταιρίας πρέπει να περιέχει εταιρικά δεδομένα, σχετικά με την δουλειά, είναι ιδιοκτησία της εταιρίας και βάση αυτού του γεγονότος ο ιδιοκτήτης πρέπει να έχει πρόσβαση, δεν έχει δικαίωμα ο υπάλληλος να βάζει προσωπικά του δεδομένα μέσα. Ο εργοδότης έχει δικαίωμα να ελέγξει αν ο υπάλληλος σερφάρει σε τσοντοσελίδες ή σε οτιδήποτε άλλο άσχετο με την δουλειά. Με αυτήν την απόφαση καταπατούμε ένα νόμιμο ιδιοκτησιακό δικαίωμα υπέρ ενός «δικαιώματος» που δεν έπρεπε να ήταν.

*σύμφωνα με την μελέτη web@work από όπου πήρε τα στατιστικά το BBC για το άρθρο με τις 3 ώρες.
Εδώ θα βρείτε συνοπτικά μερικά συνοπτικά στατιστικά και εδώ ολόκληρο το paper της μελέτης για το 2004.