Υπέρ της απλής αναλογικής και άλλων δαιμονίων

Εκλογές πλησιάζουν, ας γράψουμε και κάτι εκλογικώτερον, αναλογικώτερον, αλλά και λογικώτερον...

Το ισχύον εκλογικό δίκαιο (κωδικοποιητικό π.δ. 96/2007) προβλέπει ένα εκλογικό σύστημα, το οποίο χάριν κοσμιότητος αποκαλείται συνήθως «ενισχυμένη αναλογική» στα εγχειρίδια Συνταγματικού Δικαίου. Στην πραγματικότητα βέβαια υπάρχει λίγη αναλογική και πολλή ενίσχυση του πρώτου κόμματος βεβαίως βεβαίως, το οποίο με την περίφημη διάταξη του άρ. 99 παρ. 3 προικίζεται, ούτε λίγο ούτε πολύ με 40 έδρες που αναλογούν σε ψήφους πολιτών που ψήφισαν άλλα κόμματα. 40 επί 300 εδρών λοιπόν σημαίνει κατά 13,3% φαλκίδευση της ισότητας της ψήφου. Ή: Όλων οι ψήφοι είναι ίσες, αλλά των ψηφοφόρων του πρώτου κόμματος κατά 13,3% πιο ίσες...

Αυτή η καταφανής νόθευση, ίνα μή τι χείρον είπω, της συνταγματικής αρχής της ισότητας της ψήφου, επιχειρείται να δικαιολογηθῄ διττώς: είτε συνεπειοκρατικά (η απλή αναλογική θα βάλῃ τον Καρατζαφέρη στην Βουλή, θα κατακερματίσῃ τις πολιτικές δυνάμεις, θα φέρῃ αστάθεια, δίνει υπερβολικά μεγάλη δύναμη στο τρίτο κόμμα, δεν είμαστε αρκετά ώριμοι κ.λπ.) είτε με την επίκληση της περίφημης κυβερνητικής ευστάθειας. Θα ασχοληθώ λίγο, όσο της αξίζει, με την τελευταία.

Η κυβερνητική σταθερότητα ανάγεται από ωρισμένους σχολιαστές σε συνταγματική αρχή, ίσης περίπου περιωπής με την αρχή της ισότητας της ψήφου. Πολλού γε και δει: από τα άρ. 81 επ. Συντ. προκύπτει το πολύ η συνταγματική υποχρέωση ύπαρξης κάποιας κυβέρνησης, όχι όμως η ύπαρξη μιας σταθερής κυβέρνησης. Κυβέρνηση πρέπει να υπάρχῃ ακόμα και όταν η Βουλή έχῃ διαλυθεί, αλλά πέραν τούτου ουδέν. Στο κάτω κάτω της γραφής τα εκλογικά συστήματα της ενισχυμένης κατ’ επίφασιν αναλογικής παρήγαγαν κυβερνήσεις τόσο ευσταθείς ώστε να οδηγούν την χώρα σε πρόωρες εκλογές επί μονίμου βάσεως. Ίσως θα έπρεπε να ασχολούμαστε πιο πολύ συνεπώς με την σταθερότητα των Βουλών μας και όχι με την σταθερότητα των κυβερνήσεών μας, που, υποτίθεται, εξαρτώνται από τα πρώτα…

Ένα σχόλιο ακόμα για το ισχύον εκλογικό δίκαιο: Ανάμεσα στις προβλέψεις του εν λόγῳ π.δ., περίοπτη θέση καταλαμβάνει το άρ. 99 παρ. 1, το οποίο προβλέπει το περίφημο εκλογικό όριο του 3%. Το όριο αυτό θεωρώ ότι παραβιάζει τοὐλάχιστον δύο συνταγματικές διατάξεις. Πρώτον, είναι οφθαλμοφανής η παραβίαση της αρχής της ισότητας της ψήφου: όλες οι ψήφοι είναι ίσες, εάν και μόνον εάν όμως ο συνδυασμός υπέρ ου ερρίφθη η ψήφος υπερβῄ το 3%. Δεύτερον και ίσως ακόμα πιο σημαντικό, παραβιάζεται το παθητικό εκλογικό δικαίωμα: δικαίωμα του εκλέγεσθαι δεν αναγνωρίζεται συνταγματικώς μόνο στο πλαίσιο συνδυασμών που πανελλαδικά συγκεντρώνουν άνω του 3%, αλλά και αυτοτελώς. Όταν όμως καμιά (ή σχεδόν καμία) εκλογική περιφέρεια δεν συγκεντρώνῃ αυτό το ποσοστό, ο πολίτης υποχρεώνεται εκ του νόμου, όχι όμως εκ του συντάγματος, να ενταχθῄ σε κάποιο συνδυασμό αντί να εκτεθῄ ως ανεξάρτητος. Ένα εκλογικό σύστημα όμως που «επιτρέπει» στον πολίτη να κατέλθῃ ως ανεξάρτητος, του απαγορεύει όμως να εκλεγῄ δεν μπορεί να συνᾴδῃ με το Σύνταγμα.

Για τους λόγους αυτούς, που κάπως συνοπτικά ανέπτυξα εδώ, τάσσομαι όχι απλά υπέρ του αναλογικού εκλογικού συστήματος, αλλά υπέρ αυτού ως μόνου επιβαλλόμενου συνταγματικώς.

Προεκλογική Εκδήλωση της ΦΣ στο ξενοδοχείο Ζαφόλια

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία διοργανώνει ανοιχτή προεκλογική εκδήλωση παρουσίασης των θέσεων και των προτάσεών της στο ξενοδοχείο Ζαφόλια (Λεωφ.Αλεξάνδρας 87-89) αύριο Τετάρτη 12/9/07 στις 8 το βράδυ. Θα χαρούμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας.

Όχι στην υποχρεωτική στράτευση

H Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί αναγκαία την μεταφορά του κέντρου βάρους από τους εξοπλισμούς στην πολιτική και οικονομική διπλωματία, από τους κλασικούς εξοπλισμούς στους εξοπλισμούς σύγχρονης τεχνολογίας, από το δυσκίνητο, δημοσιοϋπαλληλικό , σπάταλο στρατό υποχρεωτικής θητείας σε ένα ευέλικτο, αποτελεσματικό, ανταγωνιστικό, επαγγελματικό στρατό και την βελτιστοποίηση των θεσμών εφεδρείας και εθνοφρουράς.



Η υποχρεωτική θητεία αποτελεί έναν όλο και περισσότερο αναχρονιστικό θεσμό, που όχι μόνο ανταποκρίνεται στις σύγχρονες αμυντικές μας ανάγκες, αλλά και που βλάπτει πολλαπλά την ελληνική κοινωνία (οικονομικά, κοινωνικά, ψυχολογικά κ.ά.) και περιορίζει τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων πολιτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει τη σταδιακή μετατροπή του στρατού σε επαγγελματικό, θεωρώντας ότι οι σύγχρονες αμυντικές ανάγκες δεν μπορούν να βασίζονται σε δομές προσανατολισμένες σε πόλεμο χαρακωμάτων, ενώ παράλληλα αρνείται τον υποχρεωτικό χαρακτήρα της θητείας. Η τεχνολογική πολυπλοκότητα των σύγχρονων οπλικών συστημάτων και η σχεδόν ολοκληρωτική στήριξη σε αυτά στους σύγχρονους πολέμους απαιτούν τη διαθεσιμότητα επαγγελματιών για τον χειρισμό τους.

Δυστυχώς όμως, οι επιχειρησιακές ανάγκες απαιτούν ακόμα μεγάλους αριθμούς επίστρατων. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία πιστεύει ότι αυτή η απαίτηση μπορεί να καλυφθεί από μια Εθνοφρουρά συγκροτημένη σε εθελοντική/ημιεπαγγελματική βάση και την παροχή μιας δέσμης κινήτρων για την συμμετοχή των πολιτών σε αυτήν.

Η εσωτερική ασφάλεια δεν μπορεί να αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους, πρώτον, γιατί το κράτος δεν μπορεί να διεκπεραιώσει αποτελεσματικά αυτή τη λειτουργία και, δεύτερον, γιατί αυτό μετατρέπει τους πολίτες σε παθητικούς δέκτες υπηρεσιών ασφάλειας. Ο εθελοντισμός, η λειτουργία σε τοπικό επίπεδο, η αξιολόγηση θεσμών, δομών και προσώπων, αποτελούν βασικά στοιχεία για την εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών ασφάλειας.

Πολιτικά σποτάκια που δεν θα δείτε στην TV #3

Το τρίτο προεκλογικό σποτάκι της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.

Πολιτικά σποτάκια που δεν θα δείτε στην TV #2: Πίνουν οι μάγκες αργιλέ

To δεύτερο προεκλογικό τηλεοπτικό σποτάκι της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.




Παρακολουθήστε όλα τα σποτάκια της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στο κανάλι της στο YouTube:

- Οι Θέσεις μας
- Δημόσια Διοίκηση
- Επιχειρηματικότητα, Ανταγωνισμός
- Φορολογία
- Διαχωρισμός Εκκλησίας-κράτους
- Πατέντες & Ψηφιακή Ανάπτυξη
- Powered by Internet

Γεμίστε την Αθήνα πάρκα!

Με δεδομένες τις καταστροφές στα περιαστικά δάση της Αθήνας το φετινό καλοκαίρι (Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττός), η Φιλελεύθερη Συμμαχία επαναφέρει την πρόταση που είχε διατυπώσει ήδη από το 2001 ο κ.Μάνος, για μια ριζικά διαφορετική εκμετάλλευση του χώρου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού.

Η κυβέρνηση, ανακοίνωσε προ μηνός τη δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου έκτασης τουλάχιστον 5.000 στρεμμάτων στον χώρο του παλαιού αεροδρομίου. Την ίδια ανακοίνωση είχε κάνει τον Φεβρουάριο 2001 ο κ. Σημίτης και την επανέλαβε τον Απρίλιο 2003. Η απόφαση της κυβέρνησης να μετατρέψει 5.000 στρέμματα του αεροδρομίου του Ελληνικού σε μητροπολιτικό πάρκο είναι μια απίστευτη επίδειξη ματαιοδοξίας νεόπλουτων, τρανή απόδειξη βαθιάς πνευματικής κούρασης και έλλειψης τόλμης, οράματος και νέων ιδεών για την Αθήνα, την Ελλάδα και την πολιτική.

Αυτό που η Φιλελεύθερη Συμμαχία πιστεύει ότι χρειάζεται η πρωτεύουσα είναι να δημιουργηθούν 20-25 πάρκα των 100 στρεμμάτων (ή και περισσότερα μικρότερα) στις διάφορες πυκνοκατοικημένες και χωρίς το ελάχιστο πράσινο περιοχές. Για να υπάρχει μέτρο σύγκρισης, το Πεδίο του Άρεος είναι περίπου 40 στρέμματα. Τέτοιους κήπους –κοντά στο σπίτι τους- χρειάζονται οι μητέρες με τα παιδιά τους και όχι ένα απροσπέλαστο και άρα άχρηστο γι’ αυτές μεγαλεπήβολο πάρκο στα προάστια, το οποίο ουσιαστικά θα προσφέρει μόνο στους περίοικούς του.

Αν η κυβέρνηση θέλει οπωσδήποτε να έχει το μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης δεν έχει παρά να φροντίσει να γίνουν πάρκο οι καμένες υπώρειες του Υμηττού (πριν ανεχθεί την αυθαίρετη δόμηση τους) και η κορυφή του Υμηττού, όπου σήμερα υπάρχει ένα πάρκο αυθαίρετων κεραιών (πάρκο του Υπουργού Επικρατείας και ΜΜΕ). Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ δήλωσε ότι στο πάρκο του αεροδρομίου θα φυτευτούν μόλις 36.800 δέντρα και 17.500 θάμνοι (αναλογούν 7 δέντρα και 3 θάμνοι σε κάθε στρέμμα πάρκου)! Αντίθετα, καθολική αναδάσωση του Υμηττού, που θα απαιτήσει τη φύτευση ενός και πλέον εκατομμυρίου δέντρων, θα ήταν ένα απείρως χρησιμότερο για την υγεία και την αναψυχή των Αθηναίων έργο από το κακής έμπνευσης μεγαλεπήβολο και σε μεγάλο βαθμό άχρηστο πάρκο στο αεροδρόμιο.

Η έκταση του παλαιού αεροδρομίου είναι 5.200 στρέμματα. Αν το 50% της έκτασης δοθεί σε κοινή χρήση (1600 στρέμματα για δρόμους, πλατείες και 1000 στρέμματα για πάρκα και κήπους), τα υπόλοιπα 2.600 στρέμματα ως οικοδομήσιμα οικόπεδα έχουν αξία που με βεβαιότητα υπερβαίνει τα 4 δισεκατομμύρια €. Το ποσό των 4 δισεκατομμυρίων € αρκεί για την απαλλοτρίωση περισσότερων από 20 εκτάσεων των 100 στρεμμάτων στις πυκνοκατοικημένες και υποβαθμισμένες περιοχές της πρωτεύουσας και τη διαμόρφωση τους σε ισάριθμα λειτουργικά πάρκα. Η Κυψέλη μπορεί να αποκτήσει πάρκο. Το ίδιο και ο Κολωνός, το Περιστέρι, το Αιγάλεω κ.ο.κ. Η αναβάθμιση και της ποιότητας ζωής και της οικονομικής αξίας όλων των σήμερα υποβαθμισμένων περιοχών θα είναι άμεση και εντυπωσιακή.

Ταυτόχρονα η δημιουργία ενός νέου πολυτελούς προαστίου και η κατακόρυφη αναβάθμιση είκοσι περιοχών του λεκανοπεδίου (εκεί όπου θα δημιουργηθούν τα νέα πάρκα) θα δώσει διέξοδο υψηλής ποιότητας κατοικίας στις ομάδες του πληθυσμού που την αναζητούν, αποσυμφορώντας την έντονη οικιστική πίεση που σήμερα οδηγεί στην ανομία, τις καταπατήσεις, την αυθαίρετη δόμηση σε όλη την Αττική και την άσκηση τρομακτικών πιέσεων για να επιτραπεί η καταστρεπτική τσιμεντοποίηση της περιοχής των Μεσογείων, καθώς και των δασών του Λεκανοπεδίου.

Τέτοιες ευκαιρίες για την αναμόρφωση μιας ολόκληρης πόλης δεν ξαναπαρουσιάζονται και θα είναι έγκλημα σε βάρος και των σημερινών και των μελλοντικών κατοίκων της Αθήνας, να στερηθούν της ευκαιρίας να αποκτήσουν προσβάσιμους χώρους πρασίνου σε κάθε περιοχή της.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καταθέτει στον δημόσιο διάλογο την πρότασή της για μια συνολική αναβάθμιση όλων των περιοχών του Λεκανοπεδίου, και ελπίζει οι πολίτες να την αγκαλλιάσουν, αφού οι διαχειριστές της εξουσίας την απορρίπτουν εδώ και χρόνια...

Για την απαγόρευση των δημοσκοπήσεων

H απαγόρευση της διενέργειας και παρουσίασης δημοσκοπήσεων τις δύο τελευταίες εβδομάδες των εκλογών είναι μία κατάφορη παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών και στην έκφραση και στην ενημέρωση. Αντιγράφω από την σχετική ανακοίνωση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας:

Η προεκλογική περίοδος πρέπει να είναι το χρονικό διάστημα, όπου ο διάλογος είναι πιο ανοικτός, πιο έντονος, πιο συμπυκνωμένος, ο πολίτης - εκλογέας πρέπει να είναι εκτεθειμένος σε όσο περισσότερες πληροφορίες γίνεται, για να έχει τη δυνατότητα να εξετάσει τις επιλογές του εξαντλητικά και να ψηφίσει ενημερωμένος. Ο περιορισμός της πρόσβασης των εκλογέων σε οποιαδήποτε πληροφορία θα έπρεπε να θεωρείται εξ αρχής ύποπτος - κι όμως, ένα τέτοιο περιορισμό καθιέρωσε (για πολλοστή φορά) η Βουλή των Ελλήνων, με το άρθρο 7 του ν. 3603/2007. Η διάταξη αυτή προβλέπει ότι απαγορεύεται να δημοσιεύεται οποιαδήποτε δημοσκόπηση τις τελευταίες 15 ημέρες πριν από τις εκλογές - και η παραβίασή της επισύρει ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 6 μηνών, η οποία δεν είναι δεκτική αναστολής ή μετατροπής, και χρηματική ποινή από 30.000 έως 300.000 ευρώ. Σκοπός της είναι «η διασφάλιση της ανόθευτης εκδήλωσης της λαϊκής βούλησης, εν όψει της επερχόμενης κάθε φορά εκλογικής αναμέτρησης» και «δικαιολογείται από το μέγεθος της επιρροής που ασκούν οι δημοσκοπήσεις στο εκλογικό σώμα» (σημειωτέον ότι την αιτιολογική έκθεση του νόμου, που αναφέρει τα παραπάνω, υπογράφει και ο συνταγματολόγος Υπουργός Εσωτερικών κ. Παυλόπουλος). Ήδη έχει αρχίσει η περίοδος της σιωπής, εν όψει των εκλογών της 16ης Σεπτεμβρίου.

Η παραπάνω διάταξη παραβιάζει ευθέως το Σύνταγμα (άρθρα 5, ιδίως 5Α και 14), αλλά και δύο διεθνείς συνθήκες προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων, τις οποίες έχει κυρώσει η χώρα μας: την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα του Ο.Η.Ε. Είναι χαρακτηριστικό ότι ανώτατα δικαστήρια άλλων χωρών έχουν κρίνει ότι αντίστοιχες διατάξεις, που απαγόρευαν τη δημοσίευση δημοσκοπήσεων μια εβδομάδα και περισσότερο, παραβίαζαν το άρθρο 10 της Ε.Σ.Δ.Α. (Γαλλία) ή το άρθρο 19 του Διεθνούς Συμφώνου (Βέλγιο, Καναδάς). Στην Ελλάδα είναι πρακτικά πολύ δύσκολο να γίνει ένας τέτοιος έλεγχος συμβατότητας του νόμου με το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις: οι υπερβολικές ποινές που επιβάλλονται (ελάχιστα είναι τα αδικήματα, στα οποία ρητώς απαγορεύεται η μετατροπή ή η αναστολή της ποινής) σημαίνουν ότι κανείς δεν μπορεί, πρακτικά, να αναλάβει το προσωπικό κόστος να υποστεί φυλάκιση, προκειμένου να κριθεί ο νόμος σε ανώτατο επίπεδο αντικείμενος στο Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις.

Έτσι, παραμένουμε σε μια κατάσταση, όπου οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί μας κρίνουν (πριν από εμάς για εμάς) ποιες πληροφορίες διαμορφώνουν και ποιες «νοθεύουν» τη βούλησή μας. Θεωρούν δεδομένο ότι το εκλογικό σώμα είναι ένα σύνολο από άβουλα πρόβατα, που μπορεί να άγεται και να φέρεται με περισσή ευκολία. Η στάση αυτή είναι προσβλητική για τον καθένα από εμάς ως ψηφοφόρο και ως πρακτικό αντίκρισμα έχει την αποδοχή της δυνατότητας να καθορίζεται από τους ίδιους τι πληροφορία θα μπορούν να μας «σερβίρουν» (αφού είμαστε ανίκανοι να αναζητήσουμε και να αξιολογήσουμε πληροφορίες από μόνοι μας). Καταλήγει να παραβιάζει τις βασικές αρχές της δημοκρατικής εκλογής, κατά τις οποίες ο κάθε ψηφοφόρος καθορίζει ο ίδιος τα κριτήρια της επιλογής του.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει ως βασική της αρχή την εμπιστοσύνη στο κάθε άτομο, την αναγνώριση της ικανότητας ατομικής διαμόρφωσης της κρίσης του, η οποία δεν χρειάζεται «άνωθεν» παρεμβάσεις. Δεσμεύεται να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να κριθεί από δικαστικό ή άλλο αρμόδιο όργανο ότι το άρθρο 7 ν. 3603/2007 παραβιάζει το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες που προστατεύουν τα ατομικά δικαιώματα.

Από το '21 στις πυρκαγιές

Ο φίλος Γιώργος Ζαρκαδάκης συμπύκνωσε με μεγάλη σαφήνεια τις σκέψεις του για τις καταστρεπτικές πυρκαγιές που συνέβησαν πρόσφατα, σκέψεις που πηγαίνουν πιο βαθιά στην ιστορία απ'ότι συνηθίζουν οι πολυάριθμες αναλύσεις που ακούμε για αυτό το θέμα.

Για όσους δεν γνωρίζουν τον Γιώργο Ζαρκαδάκη είναι κατά την γνώμη μου από τους κατεξοχήν αντιπρόσωπους της 3η Κουλτούρας στην Ελλάδα, δηλαδή της κουλτούρας που γεφυρώνει τις Δύο Κουλτούρες του C.P. Snow. Ο Γιώργος έχει υπάρξει ερευνητής τεχνητής νοημοσύνης, σύμβουλος επιχειρήσεων, μουσικός, συγγραφέας και εκδότης επιστημονικών περιοδικών. Σκεφτείτε τους ανθρώπους της 3ης Κουλτούρας σαν το πλησιέστερο πράγμα που μπορούμε να έχουμε σήμερα στο αναγεννησιακό ιδανικό του homo universalis. Σε κάθε περίπτωση δεν νιώθω ικανός να επιχειρήσω μια σφαιρική προσέγγιση του Γιώργου Ζαρκαδάκη οπότε θα τελειώσω αυτή την mini βιογραφική αναφορά προτρέποντας σας να τσεκάρετε την συγγραφική του δουλειά, όπως για παράδειγμα την νουβέλα Ανατολικόν Τέλος.

Όσον αφορά τις πυρκαγιές η προσέγγιση του Γιώργου είναι νηφάλια. Oι πυρκαγιές και η έκταση τους δεν είναι κάτι μυστηριώδες και μπορεί να εξηγηθεί με απλό τρόπο από τον συνδιασμό διάφορων παραγόντων, η ύπαρξη των οποίων είναι κοινώς παραδεκτή: φυσικά αίτια, καταπατήσεις, πολιτικά φανατισμένοι "ανατροπείς", ανεξέλεγκτοι κομματικοί μηχανισμοι, αμελείς ή πυρομανείς πολίτες, διεφθαρμένοι πυροσβέστες (το τελευταίο το πήρα από ένα σχόλιο στο blog του Ζαρκαδάκη).

Όμως συμβαίνει ορισμένες φορές ότι οι απαντήσεις σε ένα ερώτημα το απαντούν με το να το κάνουν μικρό και ασήμαντο. Πιστεύω οι περισσότεροι το αισθανόμαστε αυτό γιατί ο κλονισμός που μας δημιούργησαν τα γεγονότα μας δημιούργησε φυσικά την προσδοκία της ανακάλυψης αθέατων πτυχών της πραγματικότητας. Κάποιοι σκέφτηκαν πολύ απλοϊκά και φαντάστηκαν "μυστικές υπηρεσίες" και "ασσύμετρες απειλές". Αλλά και όσοι είμασταν πιο προσεκτικοί από το να υιοθετήσουμε τέτοιες "αστείες", όπως τις χαρακτηρίζει ο Ζαρκαδάκης, απόψεις, σίγουρα αισθανόμασταν ότι η ιστορία δεν μπορεί να εξαντλείται απλά στην σύμπτωση κάποιων κοινών και γνωστών παραγόντων.

Ο Ζαρκαδάκης κάνει λοιπόν μια ιστορική αναδρομή στην σύγχρονη ιστορία του κράτους αυτού και καταλήγει ότι η αθέατη πτυχή της πολιτικής πραγματικότητας που αναζητούμε είναι η κοινωνική οργάνωση αυτής της χώρας που συσπειρώνεται γύρω από το ιστορικό Ελληνικό Κράτος. Αναγνωρίζει το παράδοξο πάνω στο οποίο αυτό το κράτος οικοδομήθηκε (η ιδέα του Έθνους), ένα κράτος που τελικά αποτελεί μέσο και δικαιολογία για μια ολόκληρη κοινωνία να αγνοεί και να φιμώνει συστηματικά το πιο υγιές κομμάτι της. Εάν μου επιτραπεί μια μεταφορά, και επειδή είμαστε σε 3rd culture mode, η λογική των κρατών υπαγορεύει ότι από ένα κράτος παράδοξο όλα τα πολιτικά φαινόμενα μπορούν να συναχθούν. Απούσης λοιπόν κάποιας λογικής στην πολιτική μας ζωή το πεδίο γίνεται ελεύθερο για όσους είχαν πλεονεκτήματα στο παρελθόν να εξασκήσουν με συντριπτική μανία αυτό το παγκόσμιο πολιτικό σπόρ που λέγεται συντήρηση. Φαίνεται λοιπόν πως τα ίδια λοιπόν "πλεονεκτήματα" που ορίζαν τους ισχυρούς στην "Παλιά Ελλάδα", ο τοπικισμός, ο πατερναλισμός, ο εθνικισμός, ο παρασιτισμός και η προσοδοθηρία, η κομματικοποίηση, εξακολουθούν και σήμερα να υφίστανται, παραλόγως, και να ακυρώνουν οποιαδήποτε προσπάθεια να δούμε επιτέλους λίγη "Νέα Ελλάδα".

Κατά τον Ζαρκαδάκη λοιπόν οι φωτιές συνέβησαν έτσι γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο όπου γίνεται ολοένα και δυσκολότερο για την Παλιά Ελλάδα να κρατήσει την ισχύ της μπροστά στις αλλαγές που επιβάλλουν οι ιστορικές συνθήκες. Και εγώ αυτό βλέπω: οι αντιπρόσωποι αυτής της παλιάς ελλάδας, είτε οργανωμένα είτε αυθόρμητα, οδηγούνται σε εντατικοποίηση του "αγώνα" τους για κυριαρχία. Οι καταπατητές καταπατούν με μεγαλύτερη ένταση αφού ξέρουν ότι το κλίμα γυρνάει εναντία τους. Οι ακραίοι και φανατισμένοι μετά μανίας προσπαθούν να κρατήσουν τον φανατισμό τους στην πολιτικό ατζέντα ενώ το παγκόσμιο κλίμα τους καθιστά ολοένα και πιο ασήμαντους. Τα κεντρικά πολιτικά κόμματα προσπαθούν να μην αφήσουν ούτε ίντσα διαφορετικής πολιτικής σκέψης μήπως και αποκαλύφθεί η ολοένα και πιο φανερή κενότητα τους.

Όμως το πρόβλημα, κατά τον Ζαρκαδάκη, είναι ότι ενώ η Παλαιά Ελλάδα μάχεται με ότι όπλο έχει στη διάθεση της, η Νέα Ελλάδα (εάν μπορούμε να την ομαδοποιήσουμε υπό έναν τέτοιο όρο) δεν αντιπροσωπεύεται επαρκώς στην πολιτική σκηνή. Παρ'ότι συμμετέχω σε μια κίνηση που έχει σκοπό να κάνει κάτι για αυτό το πρόβλημα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι κανένα από τα κόμματα που μέχρι τώρα είχαν να διαλέξουν οι Έλληνες δεν έπαιρνε διαζύγιο με την "Παλιά Ελλάδα". Ο Ζαρκαδάκης κλείνει το άρθρο του με λίγο ρεαλιστικό πεσσιμισμό:

The forthcoming elections will be a contest between Old Greeks, leaving the New Greeks as the unrepresented underclass, the overachievers who are punished for being exactly that, in a failed country that honors sedate mediocrity and unconditional loyalty to the clan.

Ελπίζω ότι κάτι μπορεί να αλλάξει σύντομα αντί για αργά σε σχέση με την παραπάνω λυπηρή διαπίστωση.

Ο Εκπρόσωπος του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) γνωστοποιεί πως αποδέχθηκε πρόταση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας (ΦΣ) να εκπροσωπηθεί το ΕΠΣΕ στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της ΦΣ με στέλεχός του. Στην τέταρτη θέση του ψηφοδελτίου, που κατατέθηκε την Παρασκευή 31 Αυγούστου 2007, περιλαμβάνεται ο εκπρόσωπος του ΕΠΣΕ Παναγιώτης Δημητράς. Με την ακόλουθη δήλωση, ο Παναγιώτης Δημητράς εξηγεί την απόφαση του ΕΠΣΕ να συνεργαστεί με τη ΦΣ και μέσα από αυτή με τo Ευρωπαϊκό Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα (ELDR) του οποίου η δράση στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης έχει ως μια από τις βασικές προτεραιότητες την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

«Η παρουσία μου στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι απόρροια του γεγονότος πως αυτό το νεοσύστατο κόμμα από την αρχή επικεντρώθηκε στην υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και περιέλαβε στη διακήρυξη και στο πρόγραμμά του ολοκληρωμένες θέσεις ακόμα και σε θέματα ‘ταμπού’ για την ελληνική κοινωνία όπως οι μειονότητες, το κοσμικό κράτος, τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, κτλ. Αντίθετα, δεν υπάρχουν (σχεδόν) καθόλου συγκεκριμένες θέσεις για τα θέματα αυτά στα προγράμματα ή διακηρύξεις των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Το χειρότερο δε είναι πως μερικές συχνά τολμηρές σχετικές θέσεις επί μέρους τμημάτων ή φορέων των κομμάτων αυτών που δημοσιοποιήθηκαν κατά την περασμένη τριετία ‘ξεχάστηκαν’ ενώ σχεδόν όλα ανέχθηκαν τόσο κατά τις εκλογές του 2006 τη συμπόρευση υποψηφίων τους με στελέχη του ακροδεξιού και ρατσιστικού ΛΑΟΣ, όσο και αρκετές φορές την εκδήλωση ρατσιστικής μήνης στελεχών τους της τοπικής αυτοδιοίκησης κατά των Ρομά.

Το έμβλημα στο ψηφοδέλτιο της ΦΣ τονίζει στην πρώτη γραμμή τα ατομικά δικαιώματα και στην τελευταία την ανοικτή κοινωνία, ενώ περιλαμβάνει επίσης, στις δώδεκα θέσεις του, το χωρισμό της εκκλησίας από το κράτος και το σεβασμό της ιδιαιτερότητας των επιλογών και του αυτοπροσδιορισμού. Στο πρόγραμμα της ΦΣ μεταξύ άλλων υποστηρίζεται ο σεβασμός του φυλετικού, θρησκευτικού, εθνικού αυτοπροσδιορισμού κάθε Έλληνα πολίτη και κατ' επέκταση ο σεβασμός των δικαιωμάτων των μειονοτήτων της Ελλάδας, η κατάργηση της σαρίας στη Θράκη, η αφαίρεση από τους μουφτήδες κάθε δικαιοδοτικής αρμοδιότητας και η ανάδειξή τους από τη μειονότητα, η (επανα)χορήγηση της ιθαγένειας στους ανιθαγενείς και άδειας επιστροφής στην Ελλάδα των μη Ελλήνων το γένος μαχητών του εμφυλίου πολέμου. Διεκδικείται η αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων και τρανσεξουαλικών ανδρών και γυναικών, περιλαμβανόμενης της αναγνώρισης του πολιτικού γάμου από ζευγάρια του ίδιου φύλου και της οικογένειας με ομοφυλόφιλους γονείς, καθώς και την κατάργηση της ποινικής δίωξης της ‘παρά φύσιν ασέλγειας μεταξύ αρρένων.’ Θεωρείται απαραίτητος ο πλήρης διαχωρισμός πολιτείας και θρησκευτικών οργανισμών, υποστηρίζεται ότι οι νόμοι του κράτους οφείλουν να έχουν αποκλειστικά και μόνο κοσμικούς σκοπούς, να είναι ουδέτεροι απέναντι στις θρησκείες και να μην οδηγούν σε εμπλοκή πολιτείας και εκκλησίας, ενώ ζητείται η αντικατάσταση του θρησκευτικού όρκου με πολιτικό όρκο. Η πολιτεία πρέπει να θεσμοθετήσει δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές για όλους του νόμιμους κατοίκους ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους και να χορηγεί αυτόματα ιθαγένεια σε όλους όσοι γεννιούνται σε ελληνικό έδαφος. Τέλος, και εν όψει της μεθαυριανής πρώτης δίκης Ελλήνων νέο-ναζί για αντισημιτικά κείμενα που περιλαμβάνουν και έκκληση για εξόντωση των Εβραίων, τονίζεται η αναφορά της διακήρυξης της ΦΣ στην αντιπαλότητα προς την αναβίωση του αντισημιτισμού και της προκατάληψης απέναντι στους Εβραίους και την απόρριψη του προσχήματος του ‘αντισιωνισμού.’

Καλώ, λοιπόν, όσες και όσους θεωρούν κεφαλαιώδη την υποστήριξη όλων των ανθρώπινων δικαιωμάτων για όλες τις ομάδες του πληθυσμού να το δηλώσουν στην κάλπη ψηφίζοντας τη Φιλελεύθερη Συμμαχία.»

Πολιτικά σποτάκια που δεν θα δείτε στην TV #1: Διαχωρισμός Εκκλησίας - Κράτους

Επειδή το πολιτικό μας σύστημα είναι ουσιαστικά ένα κλειστό καρτέλ και ο εκλογικός νόμος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του, θα σας παρουσιάσουμε στο ίντερνετ μια σειρά από τηλεοπτικά σποτάκια της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, τα οποία δεν θα μπορέσετε φυσικά να δείτε στην τηλεόραση!



Στόχος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι η οικοδόμηση μιας σύγχρονης δημοκρατικής κοινωνίας βασισμένης στο σεβασμό των θρησκευτικών ελευθεριών και στην δημιουργία μιας εκκλησίας διοικητικά και θεσμικά αυτοτελούς και πλήρως απεγκλωβισμένης από τις παρεμβάσεις του κράτους ικανής να αντιμετωπίσει με επιτυχία τις προκλήσεις του μέλλοντος.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την πλήρη ανεξαρτητοποίηση της εκκλησίας με την μετατροπή της σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Οι θρησκευτικοί οργανισμοί ανεξαρτήτως δόγματος θα είναι πλέον αυτοδιοικούμενοι και θα μπορούν να εστιάσουν ανεμπόδιστα στον πνευματικό και κοινωνικό τους ρόλο, χωρίς τον ασφυκτικό εναγκαλισμό και τη σύγχυση ρόλων μεταξύ αυτών και της πολιτείας.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία αναγνωρίζοντας το ατομικό δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης (ΟΗΕ, 1948), προτείνει τον πλήρη διαχωρισμό πολιτείας και θρησκευτικών οργανισμών και υποστηρίζει ότι οι νόμοι του κράτους οφείλουν να έχουν αποκλειστικά και μόνο κοσμικούς σκοπούς, να είναι ουδέτεροι απέναντι στις θρησκείες και να μην οδηγούν σε εμπλοκή πολιτείας και εκκλησίας. Η πολιτεία έχει το χρέος να σέβεται και να προστατεύει την ελευθερία των πολιτών να εκδηλώνουν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, δημόσια ή ιδιωτικά.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμερίζεται το όραμα των Ευρωπαίων Φιλελευθέρων (ELDR) που «πρεσβεύει την αρχή ότι οι σύγχρονες, χωρίς αποκλεισμούς κοινωνίες πρέπει να διαχωρίζουν την πολιτική από τη θρησκεία» και ότι «η κοσµική κοινωνία συμβάλλει σηµαντικά στην εκτόνωση των εντάσεων μεταξύ των θρησκευμάτων και στην προώθηση της ανοχής και της κατανόησης μεταξύ ατόµων που ανήκουν σε διαφορετικά θρησκεύματα».

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει:

• Την απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης θρησκευτικών οργανώσεων με τη μορφή νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου. Η εκκλησία της Ελλάδος και οι λοιπές εκκλησίες και θρησκευτικές οργανώσεις να ενταχθούν στις σχετικές ρυθμίσεις.

• Η εκκλησιαστική περιουσία που τυχόν βρίσκεται σήμερα στον έλεγχο του κράτους, είτε αφορά την κινητή ή την ακίνητη, να επιστραφεί στην εκκλησία της Ελλάδος κατά τις διατάξεις του ΑΚ, η οποία στη συνέχεια θα είναι η μόνη αρμόδια για την διαχείρισή της.

• Τα εισοδήματα των θρησκευτικών οργανώσεων από οποιαδήποτε πηγή και αν προέρχονται, να φορολογούνται βάσει της νομοθεσίας που ισχύει για τα εισοδήματα των μη κερδοσκοπικών νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου.

• Η ακίνητη περιουσία να υπόκειται στις επιβαρύνσεις βάσει της νομοθεσίας που διέπει όλα τα ακίνητα της χώρας, είτε αυτά ανήκουν σε ιδιώτες είτε σε εταιρείες ή οργανισμούς.

• Η διαχείριση των ευαγών ιδρυμάτων (βακούφια) της μουσουλμανικής μειονότητας θα πρέπει να γίνεται από την ίδια χωρίς παρεμβάσεις του ελληνικού κράτους.

• Οι κληρικοί να αποτελούν εργαζόμενους που θα υπάγονται και θα μισθοδοτούνται από το ΝΠΙΔ του θρησκευτικού οργανισμού που θα ανήκουν, θα φορολογούνται όπως ο κάθε εργαζόμενος Έλληνας πολίτης και θα συμμετέχουν στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας και στο σύστημα συνταξιοδότησης που θα ισχύει για όλους τους Έλληνες πολίτες.

• Την αφαίρεση από όλους τους θρησκευτικούς φορείς όλων των διοικητικών και δικαστικών αρμοδιοτήτων που τους έχουν παραχωρηθεί από το κράτος.

• Την κατάργηση του υποχρεωτικού χαρακτήρα του θρησκευτικού όρκου, όπου κι αν αυτός απαιτείται, και την αντικατάστασή του με πολιτικό όρκο.

• Το θρήσκευμα αποτελεί προσωπικό δεδομένο του κάθε ατόμου και δεν αναγράφεται σε κανένα δημόσιο έγγραφο.

• Την κατάργηση του νόμου περί προσηλυτισμού.

• Τη απλοποίηση των διαδικασιών της αποτέφρωσης νεκρού για όσους πολίτες το επιθυμούν, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.

• Την κατάργηση κάθε ειδικής μεταχείρισης των θρησκευτικών λειτουργών, την κατάργηση όλων των θρησκευτικών υπηρεσιών των υπουργείων, και τη μετονομασία του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων σε Υπουργείο Παιδείας.

• Η εκκλησία να έχει το δικαίωμα όπως κάθε άλλος φορέας ή ιδιώτης να ιδρύσει ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα σε όποιο αντικείμενο επιθυμεί, σύμφωνα με την νομοθεσία που θα ισχύει.

• Σε συνταγματικό επίπεδο, η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα επιδιώξει:
o Πλήρη κατάργηση του άρθρου που ονομάζει την επικρατούσα θρησκεία, ασχολείται με θρησκευτικά δόγματα και καθορίζει τον τρόπο που μεταφράζονται θρησκευτικά κείμενα.
o Κατάργηση της απαγόρευσης του προσηλυτισμού και των περιορισμών στη δημόσια εκδήλωση των θρησκευτικών πεποιθήσεων των πολιτών στο όνομα της προστασίας των χρηστών ηθών. Απελευθέρωση των θρησκευτικών λειτουργών από τον έλεγχο και την εποπτεία του κράτους.
o Ρητή απαγόρευση της λογοκρισίας. Κατάργηση της παραγράφου που επιτρέπει την κατάσχεση εντύπων ‘για προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας’.
o Διαγραφή της αναφοράς στην ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης από τους σκοπούς της παιδείας.
o Πλήρης κατάργηση των άρθρων που παραχωρούν ειδικά προνόμια σε συγκεκριμένες εκκλησίες.
o Κατάργηση του θρησκευτικού όρκου (Πρόεδρος της Δημοκρατίας και βουλευτές) και αντικατάστασή του με πολιτικό όρκο.