Συνέντευξη με τον Hans-Hermann Hoppe: "Δημοκρατία ο θεός που απέτυχε" και άλλα θέματα

HHHoppe Daily Bell Interview

Η συνωμοσία των μεμονωμένων περιστατικών

Σήμερα, 30-06-2009, εκδόθηκε η αναφορά του Συμβουλίου της Ευρώπης – Council of Europe’s Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CPT) – για την επίσκεψη της επιτροπής στη χώρα μας το Σεπτέμβριο του 2008. Αντιγράφω μερικά αποσπάσματα:

10. In the course of the visit, the CPT’s delegation received a considerable number of allegations of ill-treatment of persons held by law enforcement officials under suspicion of having committed a criminal offence.
The alleged ill-treatment consisted mostly of kicks, punches and blows with batons, often inflicted during questioning. Certain allegations also referred to the use of excessive force at the time of arrest. In addition, a few persons claimed that they had been threatened with various objects; for instance, at the Thessaloniki Monasteriou Police Station a man alleged that during a search of his house a police officer had threatened him by holding a hot electric iron close to his head. Another person claimed that, at the Omonia Square Police Station, he had been forced to undress and was then ridiculed by police officers.
[…]
12. In a number of cases, the delegation’s doctors found that the persons concerned displayed injuries which were consistent with their allegations of ill-treatment; for example, the CPT would like to refer to the following case:
On 23 September at around 21h00, the CPT’s delegation met a foreign national detained in Omonia Square Police Station, who complained of severe pain in the head and in one of his fingers. The man alleged that the pain in both the head and the finger resulted from having been beaten by police officers during questioning at the police station earlier that day.
The medical examinations carried out later that night showed that the man had very recently suffered a fracture of the right zygomatic arch, as well as a fractured finger; these findings were consistent with his allegations.
[…]
15. […] The CPT calls upon the Greek authorities to ensure that, whenever criminal suspects brought before a judge allege ill-treatment by law enforcement officials, the judge records the allegations in writing, orders immediately a forensic medical examination and takes the necessary steps to ensure that the allegations are properly investigated. Such an approach should be followed whether or not the person concerned bears visible external injuries. Further, even in the absence of an express allegation of ill-treatment, the judge should request a forensic medical examination whenever there are other grounds to believe that a person brought before him could have been the victim of ill-treatment.

Η ελληνική κυβέρνηση απαντάει:

The Greek Authorities express their disappointment, given the fact that the Committee’s Report mentions “allegations” and “interviews” and is not able – even if we were to accept that these allegations were true – to come up with results for the overall picture, since these are only individual incidents out of thousands of irregular migrants managed by our Country.
Such allegations expressed by the Committee remain at the level of “interview”; we do not question the process of their testimony, but they still remain individual incidents (without any official complaint to the authorities), which nevertheless lead to negative conclusions against us.
Concerning the “detainment of persons by law enforcement officers based on the suspicion that they have committed a penal offence”, no-one is detained merely on the basis of a suspicion, because it is proven that they have entered our country illegally.
Concerning the allegations about maltreating people with “kicks, punches, beating with a club, etc.” we comment that our country is being accused of maltreatment during arrest and interrogation with a series of generalisms (general and unclear allegations). These allegations, without any evidence, which only the courts are permitted to judge, accuse an entire country. These are individual incidents; if they did actually happen there must be evidence, about when they happened, why they were not reported, etc., so as to consider them seriously and proceed with their investigation. The Hellenic Police express their strong will to investigate them.

Συμπέρασμα: ακόμη ένας διεθνής οργανισμός που έχει ‘βάλει στο μάτι’ τη χώρα μας και με ‘γενικεύσεις’ κατηγορεί άδικα «ολόκληρη τη χώρα» με βάση «μεμονωμένα περιστατικά». Το ίδιο και η Διεθνής Αμνηστία, όπως και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Μα, τι συμβαίνει επιτέλους;

Υπόθεση εργασίας: Αντί της υπόθεσης μιας διεθνούς συνωμοσίας σε βάρος της χώρας μας, μήπως θα έπρεπε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να δεσμευτούμε ξεκάθαρα για τη βελτίωση αυτής της απαράδεκτης κατάστασης; Είναι βάσιμη νομίζω η πιθανότητα να υπάρχει κάποια βάση σε αυτές τις κατηγορίες και να πρέπει να αναζητηθούν οι ευθύνες άμεσα, όπως και να προβεί η χώρα μας στις απαραίτητες δομικές αλλαγές ώστε να αποφύγουμε τέτοια ‘μεμονωμένα’ περιστατικά στο μέλλον.

• Διαβάστε την αναφορά της CPT εδώ: Report to the Government of Greece on the visit to Greece carried out by the European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CPT) from 23 to 29 September 2008



• Διαβάστε την απάντηση της κυβέρνησης εδώ: Response of the Government of Greece to the report of the European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CPT) on its visit to Greece from 23 to 29 September 2008 (pdf)

O J.Rawls υπό το πρίσμα του R.Coase

(Το παρακάτω κείμενο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις διαλέξεις του κ. Α.Χατζή, καθώς και στις σημειώσεις του που μπορείτε να βρείτε εδώ)

Στην ανάρτηση που ακολουθεί θα προσπαθήσω να δείξω τη σχέση που έχει το "θεώρημα του Coase" που διατύπωσε ο νομπελίστας οικονομικών R.Coase με τις αρχές της δικαιοσύνης που διατυπώνει στη "Θεωρία της δικαιοσύνης" ο J.Rawls.Eπειδή τα ακόλουθα βασίζονται σε μια ιδέα που μου ήρθε σχετικά πρόσφατα οποιαδήποτε κριτική θα ήταν χρήσιμη και θα ληφθεί σοβαρά υπόψην.Ας δούμε τι μας λέει εν συντομία ο Coase, τι μας λέει ο Rawls και αν υπάρχει κάποια κοινή βάση μεταξύ τους.


Ο R.Coase είναι γνωστός στην οικονομική ανάλυση κυρίως για το θεώρημα του Coase, το οποίο είναι η ουσιαστική απαρχή ενός νέου κλάδου των οικονομικών, της οικονομικής ανάλυσης του Δικαίου.Πριν πούμε τι μας λέει το θεώρημα του Coase ας δώσουμε το γενικό πλαίσιο της οικονομικής ανάλυσης του Δικαίου(ΟΑΔ). Η ΟΑΔ βασίζεται στην υπόθεση ότι τα άτομα είναι ορθολογικά(ξεκίνησε από το πανεπιστήμιο του Σικάγο, για όσους λέει κάτι αυτό...):είναι δηλαδή άτομα με καλώς ορισμένες, συνεπείς και σχετικά σταθερές προτιμήσεις που έχουν ως στόχο τη μεγιστοποίηση μιας συνάρτησης χρησιμότητας, που εκφράζει τις προτιμήσεις αυτές. Συνεπώς οι ενέργειες των ατόμων θα στοχεύουν στη μεγιστοποίηση της ωφέλειας τους που εκφράζεται με την παραπάνω συνάρτηση χρησιμότητας.

Εφόσον, λοιπόν, τα άτομα είναι ορθολογικά και έχουν ως στόχο τη μεγιστοποίηση της ωφέλειας τους επηρεάζονται από κίνητρα και μάλιστα με σχετικά προβλέψιμο τρόπο.Δηλαδή τα άτομα εφόσον θέλουν να μεγιστοποιήσουν τη χρησιμότητά τους θα κινηθούν με τέτοιο τρόπο ανάλογα με τους περιορισμούς του περιβάλλοντος(έχουμε μια μεγιστοποίση υπό περιορισμούς, τους οποίους θέτει το περιβάλλον των ατόμων).Ένα σύνολο τέτοιων περιορισμών αποτελεί και το Δίκαιο της κοινωνίας.Τα άτομα προσπαθούν να πράξουν αυτό που πιστεύουν πως είναι το καλύτερο γι'αυτά, υπό τον περιορισμό, όμως, που τους θέτει το σύστημα Δικαίου της κοινωνίας της οποίας είναι μέλη.Έτσι, βλέπουμε τον τρόπο που η ΟΑΔ αντιμεωπίζει το Δίκαιο:ως ένα σύνολο κανόνων που επηρεάζει (κατευθύνει) τη δράση των ατόμων επιδρώντας στα κίνητρα τους( τα οποία θα ακολουθήσουν επειδή είναι ορθολογικοί δρώντες).

Το θεώρημα του Coase λέει το εξής απλό:ότι αν ισχύουν τα εξής παραπάνω και είναι εύκολη και χωρίς κόστος η διαπραγμάτευση μεταξύ των ατόμων, το Δίκαιο δεν μπορεί να επηρεάσει την κατανομή (allocation) των δικαιωμάτων!Τα δικαιώματα δεν θα ανήκουν τελικώς σε εκείνον στον οποίο τα παραχώρησε το Δίκαιο, αλλά σε εκείνον που τα αξιολογεί περισσότερο( σε εκείνον δηλαδή που τα θέλει, είναι πρόθυμος και μπορεί να τα αγοράσει).Δηλαδή, η αγορά είναι ισχυρότερη από το Δίκαιο!Προσοχή:τα παραπάνω ισχύουν αν δεν υπάρχει κόστος διαπραγμάτευσης.Το θεώρημα λέει το εξής:έστω δύο άτομα, ο Α και ο Β και ο Α έχει ένα δικαίωμα που ο Β δεν το έχει.Εφόσον είναι ορθολογικοί και δεν υπάρχει επιπλέον κόστος στη διαπραγμάτευσή τους, αν ο Β αξιολογεί περισσότερο από τον Α το δικαιώμα αυτό θα το αγοράσει!Συνεπώς το ότι το Δίκαιο παραχώρησε το δικαιώμα αυτό στον Α δε λέει τίποτα:αν ο Β το θεωρεί σημαντικότερο απ'ότι το θεωρεί ο Α θα το αγοράσει!

Καταλήγουμε, λοιπόν, στο ότι όποιος αξιολογεί περισσότερο κάποιο δικαίωμα θα το αγοράσει ανεξάρτητα από τον αρχικό κάτοχο του δικαιώματος.Δηλαδή η κατανομή των δικαιωμάτων μεταξύ των ατόμων δεν θα επηρεαστεί καθόλου από το Δίκαιο.Θα γίνει σύμφωνα με τις ατομικές αξιολογήσεις(προτιμήσεις των ατόμων).Το Δίκαιο, όμως, μπορεί να επηρεάσει τη διανομή (distribution) του πλούτου:έστω ότι ο Β αξιολογεί ένα δικαίωμα περισσότερο από τον Α.Σε όποιον άπο τους δύο και να παραχωρηθεί το δικαίωμα, το θεώρημα του Coase λέει ότι μετά τη διαπραγμάτευση θα καταλήξει στον Β.Αν, όμως, έχει παραχωρηθεί στον Α, ο Β θα πληρώσει τον Α για να το πάρει, ενώ αν έχει παραχωρηθεί από την αρχή στο Β δεν θα υπάρξει καμία μεταφορά πλούτου.Βλέπουμε, λοιπόν, ότι το σε ποιον θα παραχωρηθεί αρχικά το δικαίωμα παίζει ρόλο στην κατανομή του πλούτου.

Εδώ νομίζω πως υπάρχει μια φοβερή σχέση με τις αρχές της δικαιοσύνης που προτείνει ο J.Rawls στη "Θεωρία της δικαιοσύνης".Συγκεκριμένα, ο Rawls παρουσιάζει τη δεύτερη θεμελιώδη αρχή δικαιοσύνης ως εξής:οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες διευθετούνται έτσι ώστε ταυτόχρονα να αποβαίνουν προς το μεγαλύτερο όφελος των λιγότερο ευνοημένων και να συναρτώνται με αξιώματα και θέσεις ανοικτές σε όλους υπό συνθήκες ακριβοδίκαιης ισότητας ευκαιριών.Αν συνδυάσουμε αυτά που μας λέει το θεώρημα του Coase για την κατανομή του πλούτου με την αρχή αυτή νομίζω ότι μπορεί να εξαχθεί το εξής:το Δίκαιο πρέπει να κατανέμει τα δικαιώματα με τέτοιο τρόπο ώστε η κατανομή αυτή να αποβεί προς όφελος των λιγότερο ευνοημένων.Δηλαδή είναι δίκαιο να δίνονται περισσότερα "δικαιώματα" στους λιγότερο ευνοημένους ώστε να υποχρεωθούν οι περισσότερο ευνοημένοι να τα αγοράσουν και να υπάρξει μια μεταφορά πλούτου από τους περισσότερο στους λιγότερο ευνοημένους μέσω της κατανομής δικαιωμάτων.

Με άλλα λόγια, ο Rawls μας λέει ότι οι ανισότητες είναι ανεκτές αν τελικά αποβαίνουν προς όφελος των λιγότερο ευνοημένων.Ο Coase μας εξασφαλίζει ότι ανισότητες στην κατανομή των δικαιώματων είναι προς όφελος των λιγότερο ευνοημένων από τη στιγμή που οι πλουσιότεροι είναι πρόθυμοι να αγοράσουν τα δικαιώματα αυτά και να επιτευχθεί έτσι η πολυπόθητη αναδιανομή πλούτου:οι πλούσιοι που αξιολογούν περισσότερο τα δικαιώματα αυτά θα αγοράσουν τα δικαιώματα από τους φτωχότερους, εξασφαλίζοντας ότι το δικαίωμα θα πάει σε αυτόν που το αξιολογεί περισσότερο και ότι θα υπάρξει μεταφορά πλούτου από τους πλουσιότερους στους φτωχότερους.Το θεώρημα του Coase αποδεικνύει ότι η στρέβλωση που μπορεί να προκύψει από την ανισότητα στην κατανομή των δικαιωμάτων (αν γίνει εννοείται με ορθό τρόπο)θα αποβεί προς όφελος των λιγότερο ευνοημένων, πως είναι δηλαδή συμβατή με τη δεύτερη θεμελιώδη αρχή δικαιοσύνης του J.Rawls.

Η βασική ιδέα είναι η εξής:ο Rawls λέει ότι αν είναι να υπάρχει κάποια στρέβλωση, τότε αυτή πρέπει να ωφελεί αυτούς που είναι χειρότερα.Ο Coase λέει ότι μπορούμε να χειριστούμε την (ανα)διανομή εισοδήματος που θα προκύψει από τη στρέβλωση (με δεδομένο ότι το να πάρει κάποιος ένα δικαίωμα που δεν έχει κάποιος άλλος, είναι μία στρέβλωση, με βάση την πρώτη αρχή δικαιοσύνης του Rawls).Αν, λοιπόν, τα συνδυάσουμε, το συμπέρασμα είναι ότι μπορούμε να χειριστούμε τη στρέβλωση με τέτοιο τρόπο ώστε η νέα διανομή να συμφωνεί με το κριτήριο maximin του Rawls, δηλαδή να ωφεληθούν αυτοί που είναι χειρότερα.

Παράδειγμα:έστω ότι θέλουμε να μοιράσουμε χώρους για parking αυτοκινήτων σε πολίτες(άδειες παρκαρίσματος).Ο Coase (και η κοινή λογική) λέει το εξής απλό:οι άδειες θα καταλήξουν στα άτομα που τις αξιολογούν/χρειάζονται περισσότερο.Είτε το Δίκαιο τις δώσει κατευθείαν σε αυτούς τους πολίτες είτε τις δώσει στους οικονομικά ασθενέστερους, τα άτομα που χρειάζονται πραγματικά τις άδειες θα πληρώσουν για αυτές και τελικά θα τος αποκτήσουν.
Εδώ τώρα θα συμβεί μια στρέβλωση, κάποιοι πολίτες θα έχουν κάτι που δε θα έχουν οι υπόλοιποι (εν προκειμένω το δικαίωμα για άνετο parking).Ο Rawls λέει ότι από τη στρέβλωση πρέπει να ωφελούνται οι ασθενέστεροι.Ο Coase μας δίνει τον τρόπο που θα γίνει αυτό:οι άδειες θα δωθούν στους οικονομικά ασθενέστερους.
Αυτοί που χρειάζονται τις άδειες θα πληρώσουν για να τις αποκτήσουν και θα έχουμε μεταφορά εισοδήματος προς τους οικονομικά ασθενέστερους.

Έκκληση παράβασης καθήκοντος

"Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας, Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να τηρώ το Σύνταγμα και τους νόμους και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον του Eλληνικού Λαού".

Αυτά έλεγε ο νυν Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, και πριν 3 εβδομάδες Υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Χατζηγάκης, κατά την ορκωμοσία του ως Υπουργός.
Χτες, με μια άμεση και χοντροκομμένη παρέμβαση στα της δικαστικής εξουσίας σχετικά με την παρακώλυση της κυκλοφορίας και τις καταλήψεις εθνικών οδών από αγρότες ανέφερε τα εξής:
"...Στο πλαίσιο αυτό κάνω έκκληση να μην υπάρξουν διώξεις, όπως έγινε στο παρελθόν."

Ο κ. Χατζηγάκης ως Υπουργός Δικαιοσύνης μέχρι πριν 3 μόλις εβδομάδες είχε ως καθήκον να επιβλέπει την εύρυθμη λειτουργία της Δικαιοσύνης και την τήρηση των νόμων, ενώ τώρα, από άλλο πόστο, καλεί στη μη τήρησή τους και μάλιστα προειδοποιεί ("κάνει έκκληση") στους δικαστικούς να μην ασκήσουν διώξεις (να μην κάνουν το καθήκον τους δηλαδή).
Δεν δικαιούται κανείς να σκεφτεί ότι υπάρχει μια μεγάλη αντίφαση στην παλαιότερη και στην τωρινή συμπεριφορά του; Όχι, μάλλον, δεν πρέπει να το δικαιούται ...
Αντιθέτως, δικαιούται κανείς να πει ότι ο κ. Χατζηγάκης θα γινόταν ένας πολύ καλός υπουργός σε μια δια-βαλκανική κυβέρνηση με τη συνεργασία του ΚΚΕ και άλλων μετα-οθωμανικών δυνάμεων.