Πολύ με εντυπωσίασε το άρθρο "Δολλάριο: ο πονοκέφαλος" του Κ. Καλλωνιάτη στην σημερινή Ελευθεροτυπία της Κυριακής (γνωστή για τις όχι και τόσο πολύ φιλελεύθερες απόψεις της) που χωρίς περιστροφές και με απλά λόγια (δεν είναι δα και πυραυλική επιστήμη τα οικονομικά!) τοποθετεί το δάχτυλο στον "τύπο των ήλων" σχετικά με τα πραγματικά αίτια της Αμερικανικής (και κατ' επέκταση παγκόσμιας, άρα και Ελληνικής) χρηματοπιστωτικής κρίσης, ή αλλιώς: "The Perfect Finanacial Storm" - "Η Τέλεια Χρηματοπιστωτική Καταιγίδα"
Σταχυολογώ:
"Η αξία και η αγοραστική του δύναμη (του $ ΗΠΑ) κυριολεκτικά τεμαχίζονται όταν αυξάνεται η ποσότητα και ο όγκος δολαρίων που κυκλοφορεί. Λογικό είναι, όταν η αύξηση του κυκλοφορούντος χρήματος υπερβαίνει κατά πολύ την αύξηση των αγαθών και υπηρεσιών, η αξία του να μειώνεται."
***
"Το πρόβλημα όμως είναι ότι το δολάριο είναι το διεθνώς κυρίαρχο νόμισμα στις εμπορικές και χρηματιστηριακές συναλλαγές και το βασικό αποθεματικό νόμισμα. Εάν «πληθωρίζεται» από τις συνεχείς εκδόσεις και ενέσεις ρευστότητας που αναγκάζεται να κάνει το Fed για να σώσει το παραπαίον χρηματοπιστωτικό σύστημα και την αμερικανική οικονομία από το κραχ, τότε η αναπόφευκτη υποτίμησή του παρασύρει και άλλα νομίσματα στην πτώση του, προκαλώντας παγκοσμίως πληθωριστικό τσουνάμι."
***
"...αυτό ακριβώς συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με την ταχύτατη αύξηση της προσφοράς χρήματος στις ΗΠΑ και διεθνώς. Εξ ου και η ταχεία ανατίμηση εμπράγματων αξιών όπως το πετρέλαιο, ο χρυσός, οι πρώτες ύλες και τα τρόφιμα.."
***
"... Οι προβλέψεις αυτές δεν είναι εξωπραγματικές καθώς απηχούν την επιδείνωση της κρίσης της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ, τη διάχυσή της στην Ε.Ε., την ενδυνάμωση της διεθνούς πιστωτικής κρίσης, την καταβαράθρωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών στην ικανότητα των αρχών να αποτρέψουν μία σοβαρή εκκολαπτόμενη ύφεση και στην αποστροφή του κινδύνου που κατακλύζει τις αγορές γκρεμίζοντας τις αποτιμήσεις των τίτλων."
***
"Αναλυτές συγκρίνουν πια την τρέχουσα κρίση με αυτή του μεσοπολέμου. Ο συνδυασμός κρίσης στην αγορά ακινήτων, στις αγορές μετοχών και στις πιστώσεις εν μέσω πετρελαϊκού σοκ είναι πρωτοφανής και προσομοιάζει με «τέλεια καταιγίδα»."
*
Ελπίζω το "ζουμερό" αυτό αρθράκι που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα ευρείας κατανάλωσης να βρεί απήχηση και να προβληματίσει προς τη σωστή κατεύθυνση όσους σκέπτονται το πώς να διαφυλάξουν και να σώσουν την αξία των κόπων και των χρημάτων τους.
