Μετά τα τελευταία στοιχεία για την αύξηση των τιμών των τροφιμών, ο πολύς Zoellick της World Bank:
"called on rich countries to provide $500m to meet emergency food needs identified by the United Nations, stressed the need for an expansion in safety-net programmes for the poor, and said there was a need to boost long-term financial support to boost production."
Και άλλες επιδοτήσεις και άλλες παρεμβάσεις. Μέχρι τώρα όμως πως έχει βοηθήσει το κράτος;
Εδώ είμαστε:
-Επιδοτήσεις για βιοκαύσιμα: με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια ο W (και άλλες κυβερνήσεις εκτός Αμερικής). Και ικανοποιούμε τους γεωργούς στην Iowa (κρίσιμη εκλογικά πολιτεία) και κάνουμε υποτίθεται πράσινη πολιτική. Αποτέλεσμα; 25% της παραγωγής καλαμποκιού στην Αμερική πάει για βιοαιθανόλη και παράληλα μειώνεται η παραγωγή άλλων γεωργικών προϊόντων, που σημαίνει γενικότερη έλλειψη.
-Δασμοί στις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων: πολλές χώρες για να ικανοποιήσουν την εγχώρια ζήτηση έκαναν δυσκολότερες τις εξαγωγές τους, με το προφανές διπλό αρνητικό αποτέλεσμα να ανέβουν περισσοτέρο οι τιμές στην διεθνή αγορά αλλά και να χτυπηθούν τα εισοδήματα των γεωργών που ζούνε σε αγροτικές περιοχές ευάλωτες σε λιμούς.
-Απαγορεύση των γενετικά τροποποιημένων προιόντων: οι αγνοί ιδεαλιστές τραμπούκοι της Greenpeace ξέροντας καλύτερα από όλους τους σχετικούς ερευνητές αποφάσισαν (και επέβαλλαν) ότι η μοντέρνα τεχνολογία, ακόμα και αν μπορεί με την αύξηση της παραγωγής να λύσει το πρόβλημα της πείνας, δεν πρέπει να έχει θέση στην γεωργία.
Σε μια αγορά ελέυθερη από κρατικές παρεμβάσεις δεν υπάρχουν μακροπρόθεσμες ελλείψεις -η ζήτηση δημιουργεί αργά ή γρήγορα προσφορά. Αν θέλετε μακρόχρονια προβλήματα και ελλείψεις, βάλτε το κράτος υπεύθυνο.
