«Να φύγει η Δεξιά, αλλά και η δεξιά πολιτική»

«Να φύγει η Δεξιά, αλλά και η δεξιά πολιτική»
-Αλέξης Τσίπρας

Με όλα αυτά που λέει ο κ. Τσίπρας κατά καιρούς γεννιέται το ερώτημα αν κατοικεί στην χώρα που πολιτεύεται. Μιας και η ‘δεξιά’ πολιτική εφαρμόζεται από την ‘δεξιά’ κυβέρνηση, κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει πως μια ‘δεξιά’ κυβέρνηση αυξάνει το κράτος κάθε λεπτό που περνάει. Η κατά τα άλλα ‘δεξιά’ ΝΔ θα αυξήσει τις κρατικές δαπάνες φέτος με ρυθμούς 10%, όταν η όλη οικονομία αυξάνεται με ρυθμούς 3%. Μέσα σε μια οκταετία της ‘δεξιάς’ ΝΔ το κράτος θα έχει διπλασιασθεί σε όγκο. Αυτό το ‘δεξιό’ κράτος θα καταναλώνει ακόμα μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας και θα χρειάζεται νέους και αυξανόμενους φόρους

Στα παραπάνω δεν έχω προσθέσει το δανεισμό που πραγματικά βρίσκεται σε στρατοσφαιρικά επίπεδα. Το ελληνικό δημόσιο δανείζετε περισσότερα από 84 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα. Για κάθε 100 ευρώ που δαπανά τα 45 τα δανείζετε.

Η γιγάντια αύξηση των δαπανών και ο ακατάσχετος δανεισμός είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που βλέπει τον κρατισμό ως λύση για το κάθε πρόβλημα. Μια πολιτική καθόλου δεξιά που η Νέα Δημοκρατία δυστυχώς έχει υιοθετήσει και αποδεχτεί. Είναι μια πολιτική που σταδιακά δημιουργεί και διογκώνει προβλήματα.

Το μεγάλο κράτος θα χρειάζεται ολοένα περισσότερους και υψηλότερους φόρους, οι περισσότεροι και υψηλότεροι φόροι μειώνουν το κοινωνικό πλούτο και την οικονομική ανάπτυξη δημιουργώντας την ανάγκη στο κράτος να αυξήσει ακόμα περισσότερο τους φόρους. Είναι ένας φαύλος κύκλος το αποτέλεσμα του οποίου είναι η σταδιακή αύξηση της φτώχειας. Μια φτώχεια που ήδη κτυπά τα πιο αδύναμα στρώματα της κοινωνίας και που δυστυχώς θα επεκτείνετε και σε άλλα όσο ο καιρός περνάει. Αν δεν υπάρξει αλλαγή πορείας οι καλύτερες μέρες δεν βρίσκονται μπροστά αλλά πίσω μας.

Οι πολιτικές που προτείνει κ. Τσίπρας θα οδηγήσουν την Ελλάδα στην κατεύθυνση της οικονομικής κατάρρευσης με ακόμα ταχύτερους ρυθμούς. Η μεγάλη ειρωνεία της πολιτικής είναι ότι η αριστερά είναι η γενεσιουργός αιτία των προβλημάτων στα οποία επιδιώκει τη λύση.

Why Business Succeeds on the Web and Government mostly Fails

Why is government unable to reap the same benefits as business, which uses technology to lower costs, please customers and raise profits? The three main reasons are lack of competitive pressure, a tendency to reinvent the wheel and a focus on technology rather than organisation.

Lead article: Technology and the public sector. Government offline
Special report: Technology and Government

Εναλλακτικός τίτλος του post: Γιατί το σουβλατζίδικο της γωνίας είναι πιο σύγχρονο από τα νοσοκομεία της πόλης

Αναδημοσίευση από το blog μου.

Ιστορίες της παραλίας

Ενώ ήμουν αραχτός στην ξαπλώστρα μου και απολάμβανα τη θέα σε κάποια παραλία της Χαλκιδικής ακούω έναν τύπο γύρω στα 35 δίπλα μου να λέει στη φίλη του τα εξής πάνω-κάτω:

Ξέρεις, εμείς που δουλεύουμε στον δημόσιο τομέα αντιμετωπίζουμε τον εξής εκβιασμό. Σου λέει ο προϊστάμενός σου, Πόσα λεφτά θα έπαιρνες αυτόν τον μήνα εάν δούλευες στο μάξιμουμ, δηλαδή αργίες, υπερωρίες, επιδόματα κ.λπ.; Χ ευρώ; Οκ, λοιπόν, θα τα πάρεις χωρίς να τα δουλέψεις...

Πού είναι ο εκβιασμός αναρωτιέστε; Συνέχισε ο τύπος:

Ξέρεις, αυτός είναι εκβιασμός γιατί είναι σαν να σου λέει ο προϊστάμενός σου, Αφού θα τα πληρωθείς όλα χωρίς να τα δουλέψεις τότε πρέπει να είσαι ανά πάσα στιγμή άμεσα διαθέσιμος στο πόστο σου σε περίπτωση που σε χρειαστεί η υπηρεσία...

Μάλιστα! Γιατί δεν με εκβιάζει κανείς και μένα κατ' αυτόν τον τρόπο;

χρειαζόμαστε προστάτες ονομάτων;

Αν και με έχει ξαναπασχολήσει το θέμα στο παρελθόν, περνώντας από το πολύ καλό site filosofia.gr ενημερώθηκα για μια άλλη υπόθεση επέμβασης του ελληνικού δημοσίου στον χώρο του internet:

Κλειδώνουν το όνομα Liantinis.GR
Πρωτοφανής απόφαση της ΕΕΤΤ διαγράφει το όνομα ενός από τους ελάχιστους χώρους φιλοσοφικής έκφρασης στο ελληνικό διαδίκτυο.

Φυσικά για τις λεπτομέρειες καλύτερα να ακολουθήσετε τον παραπάνω σύνδεσμο, αλλά επιγραμματικά αυτό που, μου φαίνεται, ότι συνέβη είναι το εξής:

Μια ομάδα ενδιαφερόμενων περί της φιλοσοφίας του Δημήτρη Λιαντίνη κατοχύρωσε το δικτυακό όνομα liantinis.gr με προφανή, από το περιεχόμενο της σελίδας, σκοπό την έκθεση απόψεων γύρω από το πρόσωπο αυτού του έλληνα φιλόσοφου. Η χήρα του, Νικολίτσα Γεωργοπούλου - Λιαντίνη, προσέφυγε στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), ώστε τελικά στις 6 Φεβρουαρίου 2007 αποφάσισε η τελευταία να καταργήσει το liantinis.gr - αν και αυτή την στιγμή δεν έχει υλοποιηθεί η απόφαση και ο τόπος είναι ακόμα προσβάσιμος.

Δεν με αφορά σε αυτό το κείμενο εάν ο Λιαντίνης ήταν πρόσωπο σημαντικό, αμφιλεγόμενο ή ιδιαίτερο με κάποιον άλλο τρόπο. Δεν έχω ασχοληθεί ούτε με την φιλοσοφία του Λιαντίνη, ούτε με την ζωή του, εκτός του ότι θυμάμαι πως υπήρχε ένα κάποιο σούσουρο στα μέσα όταν είχε αυτοκτονήσει. Αυτό που με απασχολεί είναι το δικαίωμα που φαίνεται ότι δίνει ο νόμος στην ΕΕΤΤ να καταργεί ατομικές πρωτοβουλίες που απλά δείχνουν κατά την άποψη της επιτροπής "κακή πίστη" (άρθρο 9 παρ. 1 του Νέου Κανονισμού της ΕΕΤΤ - pdf)).

Λέγοντας μόνο πως όσα λέγονται στο liandinis.gr μου φαίνονται το λιγότερο μη-εγκληματικά (για να μην πω θεμιτά) νομίζω ότι το παράδειγμα αυτό είναι εξαιρετικό για να δει κανείς πως όταν το κράτος "προστατεύει" στην ουσία αυτό που κάνει είναι καταπιέζει τα όσα δικαιούμαστε, στην συγκεκριμένη περίπτωση την ελευθερία έκφρασης. Εκτός εάν η χήρα Λιαντίνη είναι κουμπάρα κάποιου στελέχους του δημοσίου μπορεί αυτή τη φορά ο κρατικός μηχανισμός να μην είχε κάποιο άμεσο όφελος που έχει δώσει (άδικα κατά την γνώμη μου) στην χήρα του Λιαντίνη μονοπώλιο στην χρήση του ονόματος Λιαντίνης. Όμως έχει ένα σαφές έμμεσο όφελος αφού μπορεί με πρόφαση του ότι μας προστατεύει όλους να μας πείσει ότι είναι καλό να έχει τέτοιες φασιστικές αρμοδιότητες.

Σε ένα δεύτερο σκέλος, ανεξάρτητα του τι νομίζετε ότι θα έπρεπε να είχε συμβεί στην περίπτωση αυτή, θα ήθελα να ρωτήσω εάν πιστεύετε ότι θα υπήρχε κάποιο πρόβλημα εάν δεν είχαμε μια ρυθμιστική αρχή να μας δίνει την άδεια ποιό δικτυακό όνομα μπορούμε να κατοχυρώσουμε και ποιό όχι. Εάν τα ονόματα δίνονταν σε όποιον τα ζήτησε πρώτος και σε όποιον καλύπτει τα έξοδα τους.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι τα ονόματα πρέπει να είναι ελεύθερα προς χρήση και ανταλλαγή. Δηλαδή εάν κατοχυρώσω το www.ibm.gr πρωτού το προλάβει η IBM τότε μπορώ να ζητήσω σε αντάλλαγμα οτιδήποτε θελήσω ή να το δώσω σε έναν ανταγωνιστή της εάν με πληρώνει παραπάνω. Δεν βλέπω κανένα πρόβλημα σε αυτό, γιατί σε περίπτωση που κατέχω ένα όνομα και το χρησιμοποιήσω σκοπίμως για να εξαπατήσω ή να βλάψω κάποιον τότε δεν φταίει η κατοχή του ονόματος αλλά η κοινή εγκληματική μου πράξη, την οποία οφείλω να σταματήσω (ή να επανορθώσω κάπως) αλλά χωρίς να προϋποθέτει αναγκαστικά ότι πρέπει να μου αφαιρεθεί το όνομα, ούτε κατόπιν εορτής ούτε προληπτικά.

Τι λέτε;

Μήνυμα αναστάσιμο...

«Μη συμβιβάζεστε με μια παθογένεια που μας βασανίζει. Αυτά που βρίζουμε το βράδυ μπροστά στην τηλεόραση, ας προσπαθούμε να τα αλλάζουμε το πρωί».

Νίκησε με τόλμη την "τρέλα" του Δημοσίου
Πήρε τον... νόμο στα χέρια του κατά του Δημοσίου