Στενές επαφές τρίτου Τύπου

Από το ρεπορτάζ της εφημερίδας Το Βήμα ‘Τα χαμόγελα δεν έκρυψαν την ψυχρότητα’ (21-06-09, Α11):

Το παγωμένο κλίμα που επικρατεί εσχάτως στις ελληνοτουρκικές σχέσεις κατεγράφη, παρά τα χαμόγελα, και κατά την εθιμοτυπική συνάντηση του πρωθυπουργού κ. Κ. Καραμανλή με τον τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χθες το απόγευμα στο Μέγαρο Μαξίμου. Τον κ. Ερντογάν συνόδευσαν στην Αθήνα ο νέος υπουργός Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου και ο υπουργός Επικρατείας και επικεφαλής της ομάδας διαπραγματεύσεων με την ΕΕ Εγκεμέν Μπαγίς.
[…]
Ο Πρωθυπουργός επανέφερε το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης που έχει ανέβει πολλές θέσεις στην κυβερνητική ατζέντα. Αν και η Αθήνα δεν έλαβε στις Βρυξέλλες την υποστήριξη που ανέμενε για κοινές ευρωπαϊκές δράσεις στο Θέμα της λαθρομετανάστευσης προκειμένου να πιεστεί και η Τουρκία, ο κ. Καραμανλής επιμένει ότι η 'Αγκυρα πρέπει να εφαρμόσει το Πρωτόκολλο Επανεισδοχής που έχουν υπογράψει οι δύο χώρες από το 2001.

Κι από την ηλεκτρονική έκδοση της άλλης έγκυρης εφημερίδας Το Έθνος ‘Παγίδα με τη Xάλκη στήνει η Aγκυρα’ («E» 21/6):

H υποδοχή του κ. Eρντογάν χθες στο Mέγαρο Mαξίμου δεν είχε καμία σχέση με την προηγούμενη επίσκεψη στην Aθήνα του Tούρκου πρωθυπουργού το 2004, όταν ο κ. Kαραμανλής και η κυβέρνησή του θεωρούσαν ειλικρινείς τις υποτιθέμενες δεσμεύσεις του κ. Eρντογάν για.. άρση του casus belli και για σύντομη επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Xάλκης.

Ας συγκρίνουμε τώρα τους ισχυρισμούς και των δύο αυτών ρεπορτάζ με την πραγματικότητα: ο πρωθυπουργός της Τουρκίας ανέβαλε τελικά την επίσκεψή του, δεν παραβρέθηκε χτες, όπως όντως είχε προγραμματιστεί, στα εγκαίνια του καινούριου μουσείου της Ακρόπολης κι ούτε συναντήθηκε φυσικά με τον πρωθυπουργό κ. Καραμανλή. Η συνάντηση, όπως και οι περιγραφές των συνομιλιών μεταξύ των δύο πρωθυπουργών, ανήκουν αποκλειστικά στη φαντασία των δημοσιογράφων που κάλυψαν το υποθετικό αυτό γεγονός.

Μέχρι αυτή την ώρα (21/6/2009 8:31 μμ), καμία από τις δύο εφημερίδες δεν έχει ζητήσει συγνώμη για τα ψέματα και τις κινδυνολογίες που προσπάθησαν να πλασάρουν στους αναγνώστες τους. Κατανοώ να έχουν δημοσιογράφοι διαφορετική αντίληψη για τα γεγονότα, να ερμηνεύουν την πραγματικότητα μέσα από το πρίσμα της υποκειμενικής τους θεώρησης του κόσμου, να κάνουν υποθέσεις και σενάρια. Δύσκολα όμως θα μπορούσα να ανεχτώ τον κυνισμό της κατασκευασμένης πραγματικότητας και του ‘δημιουργικού’ ρεπορτάζ. Εσείς;

Δεοντολογία, copyright και ... αγοραφοβία

Πριν από λίγο, γράφοντας ένα σχόλιο σε ένα προηγούμενο ποστ, σχετικά με τους χώρους πρασίνου, πάτησα σε ένα λινκ προς το σάιτ www.parkapantou.gr το οποία σχετίζεται με το κόμμα της "Φιλελεύθερης Συμμαχίας" και αφορά στο Λεκανοπέδιο Αττικής και το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Εκεί, με έκπληξή μου διαπίστωσα ότι το κομμάτι "Συχνές Ερωτήσεις" βασίζεται σε παλαιότερο άρθρο μου. Υπέβαλα στο τμήμα "Δημόσιος Διάλογος" του ανωτέρω site το παρακάτω σχόλιο, το οποίο θα ήθελα να μοιραστώ και μαζί σας:

Έπεσα πάνω στο σάιτ σας σήμερα και με έκπληξή μου διαπίστωσα ότι στο τμήμα "Συχνές Ερωτήσεις" χρησιμοποιείτε αποσπάσματα από παλαιότερο άρθρο μου, δημοσιευμένο σε συγκεκριμένους διαδικτυακούς τόπους, ως βάση της τοποθέτησής σας.
Αφ'ενός αυτό είναι τιμητικό για μένα και σας ευχαριστώ.
Αφ'ετέρου όμως, δεν νομίζετε ότι θα ήταν ορθότερο και πρέπον να με ρωτήσετε πριν δημοσιεύσετε τα αποσπάσματα από το άρθρο μου; Τόσο εδώ όσο και εδώ όπου έχει δημοσιευτεί το άρθρο φαίνεται ότι η ημερομηνία είναι το 2003. Δεν θα ήταν σκόπιμο να με ρωτήσετε π.χ. αν έχω αλλάξει γνώμη από τότε; Ή αν θέλω -για τον οποιονδήποτε λόγο- το όνομά μου να συνδέεται με την πρωτοβουλία σας; Κάνετε δε το ίδιο τρικ που έχουν κάνει τουλάχιστον 2 έλληνες δημοσιογράφοι μέχρι τώρα (εν αγνοία μου), να δίνετε στον αναγνώστη την ψευδαίσθηση ότι έχετε μιλήσει μαζί μου ("Σύμφωνα με τον...") ενώ απλώς έχετε πάρει αποσπάσματα από ένα άρθρο μου.
Για την ιστορία, οι απόψεις μου δεν έχουν αλλάξει αλλά δεν νομίζω ότι ένα e-mail από πλευράς σας θα ήταν μεγάλος κόπος...

Θα πρόσθετα δε ότι η προβολή / προώθηση του θέματος αυτού από ένα συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα (και όχι από μια ευρύτερη συμμαχία ανθρώπων από πολλούς διαφορετικούς χώρους) είναι άκρως αντιπαραγωγική.

Δεν μπορώ να αντισταθώ στο να κάνω το σχόλιο πως -δυστυχώς - το κόμμα σας τείνει να δημιουργήσει παράδοση στην προώθηση θεμάτων από μικρές, κλειστές ομάδες ανθρώπων αποφεύγοντας τον ανοιχτό διάλογο και την οικοδόμηση ευρύτερων συμμαχιών. Και αυτό είναι κρίμα...