Το βουνό του δημόσιου χρέους

Στη Μ. Βρετανία , όλο και περισσότεροι πολιτικοί και δημοσιογράφοι, κάθε ιδεολογικής απόχρωσης , αντιλαμβάνονται πια το θανάσιμο κίνδυνο που αποτελεί για την οικονομία το τεράστιο δημόσιο χρέος . Το βουνό που βλέπετε στο εξώφυλλο του, μάλλον κεντροαριστερού , "The Independent" είναι το δημόσιο χρέος της χώρας ύψους...893,4 δισεκατομμυρίων λιρών . Το μικρό κόκκινο κομματάκι , που μόλις διακρίνεται , είναι το πόσο θα μειωθεί το χρέος μετά τις "άγριες περικοπές" που ανακοίνωσε χτες η κυβέρνηση Συντηρητικών-Φιλελευθέρων. Συμπέρασμα; (που ισχύει ακόμη περισσότερο για χώρες όπως η Ελλάδα) Είναι πολύ μακρύς και ανηφορικός ο δρόμος για την εξυγίανση της οικονομίας.

Η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε πως έρχονται και άλλες, πιο δραστικές περικοπές αλλά ας έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας και την παρακάτω πικρή διαπίστωση του Adam Smith Institute σχετικά με την ετοιμότητα του πολιτικού κόσμου να αντιμετωπίσει την κρίση, ,μια διαπίστωση που ισχύει για ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο τα δύσκολα χρόνια που έρχονται : «Κανείς στο κυβερνητικό κατεστημένο της Μ. Βρετανίας-οι πολιτικοί, οι γραφειοκράτες, οι επιχορηγούμενοι οργανισμοί- δεν έχει εμπειρία στην περικοπή δαπανών . Κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί εδώ και δεκαετίες.»

Ημέρα Παιδικού Ξαμολήματος και άλλα νέα από τις ΗΠΑ

Μπορεί να μη ζω στις ΗΠΑ αλλά είτε από τους εκεί συγγενείς και φίλους είτε από τα λοιπά κοινωνικά και μη δίκτυα πληροφορούμαι τακτικά για διάφορες εξελίξεις στην παράδοξη μου έτερη πατρίδα. Σκεφτόμενος ότι αυτό το blog χρειάζεται μια πιο τακτική ενημέρωση, βρίσκω ότι ίσως ταιριάζει να αναμεταδίδω αυτή τη πληροφόρηση εδώ. Αφενός γιατί οι ΗΠΑ είναι ένα θέμα που πιστεύω ενδιαφέρει τους φιλελεύθερους αναγνώστες αλλά και προκαλεί συχνά τον (ελπίζω πολιτισμένο) διάλογο. Αφετέρου όμως οι ΗΠΑ, όπως και η άλλη πατρίδα μου η Ελλάδα και ίσως όπως ο χώρος καταγωγής κάθε ανθρώπου, έχουν εξίσου την δύναμη να με κάνουν χαρούμενο όσο και δυστυχισμένο. Ελπίζω λοιπόν η προσωπική μου ματιά στα Αμερικανικά νέα, της οποίας δείγμα αποτελεί αυτό το post, να σας ενδιαφέρει και εσάς :-)

Πρώτο νέο της ημέρας, στην κατηγορία "με θλίβει", έρχετε από το εξαιρετικό blog Last Psychiatrist και είναι ότι το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε να δώσει ένα ακόμα πλήγμα στον σπουδαίο αλλά πολύπαθο φεντεραλιστικό χαρακτήρα της χώρας αλλά και απέφυγε να καταρρίψει έναν εξαιρετικά αντιφιλελεύθερο διακομματικό νομοθέτημα, δηλαδή το Adam Walsh Child Protection and Safety Act. Στην απόφαση της υπόθεσης U.S. vs Comstock το Δικαστήριο έκρινε ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να περάσει τον νόμο 18 U.S.C. § 4248, που επιτρέπει στα ομοσπονδιακά δικαστήρια να διατάζουν την αόριστη κράτηση ομοσπονδιακών κρατουμένων που καταδικάστηκαν για σεξουαλικά αδικήματα ακόμα δηλαδή και μετά την έκτιση της ποινής τους! Να σημειώσουμε ότι σεξουαλικά αδικήματα δεν είναι μόνο όσα περιλαμβάνουν την τέλεση σεξουαλικών πράξεων αλλά είναι και η κατοχή παράνομου πορνογραφικού υλικού. Πρακτικά βρίσκεται πια στα χέρια ψυχιάτρων η φυλάκιση ανθρώπων που προβλέπεται με κάποιο τρόπο ότι θα τελέσουν στο μέλλον ένα αδίκημα! Όπως λέει και ο αναφέρει ο Last Psychiatrist η απάντησηη της κυβέρνησης στην μηντιακή υστερία περί παιδοφιλίας είναι α) πιο πολλές εξουσίες για αυτήν και β) πιο πολύ ψυχιατρική για τους υπολοίπους.

Και μιλώντας για υστερία, ερχόμαστε στο νέο για σήμερα, που παίζει και στις δύο κατηγορίες, που προέρχεται από το reason hit & run και το πολύ καλό blog της Lenore Skenazy "Free Range Kids" (συστήνεται ανεπιφύλακτα σε γονείς!):

Ανακύρηξε λοιπόν η Skenazy την 22η Μαΐου (εχθές δηλαδή) “Take Our Children to the Park…& Leave Them There Day” ή σε ελεύθερη μετάφραση ημέρα ξαμολήματος παιδιών στα πάρκα. Η ιδέα είναι να αφήσετε τα παιδιά σας, ηλικίας τουλάχιστον 7 ετών, μόνα στο πάρκο για τουλάχιστο μισή ώρα. Φυσικά δεν πρόκειται να είναι εντελώς μόνα, αφού θα υπάρχουν και άλλα παιδιά αλλά και γονείς εκεί. Το σημαντικό όμως είναι το παιδί να γίνει πιο ανεξάρτητο με αυτόν τον τρόπο. Το όλο εγχείρημα μεταδώθηκε από τα social media.

Περιττό να πω ότι μ'αρέσει πολύ αυτή η ιδέα γιατί ως παιδί μεγάλωσα με πολύ περισσότερη ελευθερία απ'ότι επιτρέπεται στα παιδιά σήμερα. Σε ένα αστικό περιβάλλον οι γονείς μου αισθάνονταν άνετα να με αφήνουν να τριγυρνάω στην γειτονιά χωρίς επιτήρηση. Ίσως σιγά-σιγά μπορούμε να ξανακατακτήσουμε αυτή την σημαντική ελευθερία για τα παιδιά σήμερα. Αλλά αυτός είναι και ο λόγος που αυτό το νέο παίζει και στην κατηγορία "Με Θλίβει" επειδή μας θυμίζει ακριβώς την σημερινή κατάσταση όπου τα παιδιά αλλά και οι γονείς πολύ συχνά βρίσκονται δέσμιοι του τρέχοντως κρατικοπατερναλιστικού κλίματος. Μα θυμίζουν π.χ. τα διάφορα περιστατικά στις ΗΠΑ και όχι μόνο που έχουν συλληφθεί και κατηγορηθεί γονείς που αφήνουν μόνα τους τα παιδιά τους, όπως όταν
συνέλαβε η αστυνομία μια μητέρα επειδή άφησε τα παιδιά της πάνε στο εμπορικό κέντρο. Αν και στην Νέα Υόρκη που μένει η Skenazy τα "ξαμολημένα" παιδιά θεωρούνται νόμιμα αυτό δεν ισχύει παντού απ'ότι φαίνεται.

Τέλος σας αφήνω με ένα ελαφρώς σχετικό βίντεο από το TED για τους γονείς που δυσπιστούν σε μια πιο φιλελεύθερη προσέγγιση στην ανατροφή των παιδιών:

Ξηλώνεται το "αστυνομικό κράτος" του Εργατικού Κόμματος;

Ίσως η πιο θλιβερή κληρονομία που αφήνει πίσω της, η "προοδευτική" κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος στη Μ. Βρετανία είναι η κατάργηση μιας σειράς βασικών ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που οι πολίτες απολάμβαναν εδώ και για εκατοντάδες χρόνια. Μέσα σε 13 χρόνια οι κυβερνήσεις Μπλερ και Μπράουν κατάφεραν να μετατρέψουν τη Μ. Βρετανία στο πιο αυταρχικό και πατερναλιστικό κράτος στον Δυτικό Κόσμο . 4200 νέες απαγορεύσεις επιβλήθηκαν , το habeas corpus καταργήθηκε για πρώτη φορά από την εποχή της Μάγκνα Κάρτα και άνοιξε ο δρόμος για την εισαγωγή αστυνομικών ταυτοτήτων για πρώτη φορά μετά το 1952. Επιπλέον οι Βρετανοί παρακολουθούνται από 4,2 εκατομμύρια κάμερες ενώ δημιουργήθηκε και η μεγαλύτερη βάση δεδομένων DNA στον κόσμο , η οποία περιέχει στοιχεία για οποιονδήποτε συλλαμβάνεται και κρατείται σε αστυνομικό τμήμα ακόμη και αν δεν απαγγελθούν εναντίον του κατηγορίες . Η πατρίδα του Όργουελ δείχνει να πλησιάζει όλο και περισσότερο στη δυστοπία του «1984».

Όμως, η νέα κυβέρνηση των Συντηρητικών και των Φιλελεύθερων Δημοκρατών ανακοίνωσε πως σκοπεύει να καταργήσει μεγάλο μέρος της αυταρχικής και ανελεύθερης νομοθεσία των Εργατικών. Καλό είναι να είμαστε πάντα επιφυλακτικοί με τις εξαγγελίες των πολιτικών, αλλά αν πράγματι συμβεί κάτι τέτοιο, ίσως είναι το καλύτερο νέο για τους φίλους της ελευθερίας στη Γηραιά Αλβιώνα, από την εποχή της κατάργησης των Νόμων περί Σίτου, το 1846! Από την άλλη πλευρά βέβαια, και για να περιορίσουμε κάπως τον ενθουσιάσμο μας, διαβάζουμε πως η νέα υπουργός Εσωτερικών Theresa May, σκέφτεται να επαναφέρει τους περιορισμούς στην πώληση αλκοόλ…

And the θράσος Oscar goes to..

Έμεινα άναυδος διαβάζοντας σήμερα το πρόσφατο δελτίο τύπου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.

Συγκεκριμένα έμεινα άναυδος διαβάζοντας τα παραθέματα από την ανακοίνωση της Π.Ο.Ε.Π.Π.Π. Πρωτού διαβάσετε περί Π.Ο.Ε.Π.Π.Π. δοκιμάστε την φαντασία σας προσπαθώντας να αναγνωρίσετε για τι είδους οργάνωση μιλάμε από τα παρακάτω παραθέματα:

Αλλά τώρα δεν είναι μάχη. Είναι ο πόλεμος. Και όποιος δειλιάσει, θα κηρυχτεί λιποτάκτης. Όποιος σπείρει τη διχόνοια, θα στηθεί στον τοίχο. Το δίκιο μας, μας δίνει δικαιώματα έκτακτης ανάγκης. Ξηλώστε τις μηχανές όποιου τολμήσει να βάλει κλειδί στην πόρτα πρακτορείου. Κλείστε τους όπου ανοίξουν. Αυτή η μάχη δεν θα έχει ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΙΚΤΟ.

(Η έμφαση είναι δική μου, αλλά τα κεφαλαία γράμματα όχι.)

Σε αυτό το σημείο αναρωτιέται κανείς εάν η Π.Ο.Ε.Π.Π.Π. είναι κάποιο clan στο WoW. Ή ίσως παραστρατιωτική οργάνωση.

Την Πέμπτη το βράδυ έως και την Παρασκευή 11 Ιουνίου, ΟΛΟΙ οι πράκτορες θα παραδώσουν τα SISCO τους στους κεντρικούς πράκτορες. Όποιος δεν παραδώσει με ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ δικαιολογία, δίνουμε εντολή να του το πάρουν οι πράκτορες της περιοχής και η ευθύνη βαραίνει την Ομοσπονδία. Αυτός ο πόλεμος θα έχει θύματα. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ

Βρε, μήπως πρόκειται περί κάποιας μυστικής υπηρεσίας κάποιου ομοσπονδιακού κράτους; (τους έστειλε ο Ομπάμα, ο Πούτιν ή η Μέρκελ;)

Οι ομάδες περιφρούρησης που θα οργανώσουν τα σωματεία έχουν εντολή να κλείσουν με κάθε τρόπο τους προδότες. Δεσμευόμαστε πως σε όποιου σωματείου η διοίκηση ανοίξει κερκόπορτες, την επόμενη μέρα θα μας βρουν μπροστά τους. Στάχτη να γίνουν. Καλύτερα να κλάψουν 100 παρά οι οικογένειες πέντε χιλιάδων. ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΕΟΣ

Κυρίες και κύριοι, όχι, δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω. Η Π.Ο.Ε.Π.Π.Π. αποτελεί έναν συνδικαλιστικό οργανισμό των προσοδοθήρων ενός κρατικού μονοπωλίου, συγκεκριμένα του ΟΠΑΠ. Δηλαδή μιλάμε για παράσιτα εκ προοιμίου (ορίστε ένα δυστυχώς παλαιό άρθρο για τα κέρδη τους, αλλά μπορείτε να ρωτήστε οποιονδήποτε ασχολείται με το στοίχημα για τις μονοπωλιακά υψηλές τιμές του ΟΠΑΠ). Οπότε πιστεύω ότι το Όσκαρ θράσους τους αξίζει. Αρκεί βέβαια να μην τους περάσει (αλήθεια τι να κάνεις με τέτοιους τραμπούκους; που να βρεις το δίκιο σου εάν γίνεις το θύμα τους;)

Διαβάστε όλη τους την ανακοίνωση εδώ.

Ελληνική Οικονομία: η εποχή του ΔΝΤ...

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο του Νόμου (μαζί με τα Παραρτήματα, όπως δημοσιεύτηκε -όχι στη πρώτη σελίδα ως ώφειλε, αλλά κάπου χωμένο- στο web site του Υπουργείου Οικονομικών) που υλοποιεί την τετραμερή συμφωνία μεταξύ ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ και Ελληνικής Κυβέρνησης για την "διάσωση"  της εθνικής οικονομίας, με τίτλο: 

"Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο"

Αυτό που θα πρέπει κυρίως να προσέξετε σαν το πλέον "ζουμερό" είναι το Παράρτημα IV: "Μνημόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις της Οικονομικής Πολιτικής" που αποτελεί και τον κύριο άξονα πέριξ του οποίου θα περιστρέφεται από εδώ και στο εξής η οικονομία της χώρας. 

Καλούνται πάντες οι ενδιαφερόμενοι να παρακολουθούν την πιστή υλοποίησή του....

2010_05_04_Eisigitiki

2010_05_04_SxedioNomou

2010_05_04_Parartima1

2010_05_04_Parartima2

2010_05_04_Parartima3

2010_05_04_Parartima4

Ακολουθεί παρακάτωι η αντίστοιχη ανακοίνωση του ΔΝΤ με το σχετικό Μνημόνιο. 

Προσωπικά αμφιβάλλω εάν τούτο θα τηρηθεί (ως οφείλεται) κατά γράμμα ώστε να "ρέουν" ομαλά οι εκταμιεύσεις. Αλλά και και πάλι τίποτε δεν αποκλείεται, δηλ. να δούμε την σοσιαλιστική μας κυβέρνηση να καταφέρει να κυριαρχήσει στα ανακλαστικά της, και να επιβάλλει τα προβλεπόμενα μέτρα που και η ΝΔ ακόμη "αδυνατούσε"!.. .

IMF Greece-Request for Stand-By Arrangement

31229794 IMF Greece Staff Report on Request for Stand by Arrangement

Γιατί κινδυνεύει το ευρώ;

Ο πραγματικός λόγος που η ελληνική οικονομική "γύμνια" έχει αναδειχθεί σε  αχίλλειο πτέρνα της ευρω-ζώνης και, σαν άλλη τροχιοδεικτική βολίδα, θα οδηγήσει τα υπόλοιπα PIIGS -και όχι μόνο- σε ανάλογες κινήσεις, δεν είναι άλλος από την προσπάθεια απόκρυψης της αληθινής γύμνιας του "βασιλιά" των fiat νομισμάτων.

Του αμερικανικού δολλαρίου!

Στην προσπάθεια διαφύλαξης του ψευδορόλου του δολλαρίου σαν παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα (ρόλος κλεμμένος απο το 1971 με την κατάλυση της μετατρεψιμότητας σε χρυσό) και μπροστά στη απειλή που εσχάτως ορθώθηκε από την εμφάνιση του αντιπάλου δέους ενός εναλλακτικού παγκόσμιου νομίσματος με τη μορφή του ευρώ, η χώρα μας έπαιξε -εκούσα/ άκουσα- το ρόλο του 'καταλύτη'.

Εδώ θα πρέπει να ερευνηθούν από τον ιστορικό του μέλλοντος οι ευθύνες και οι ρόλοι, όχι μόνο της σημερινής ηγεσίας της Ευρώπης και των συμβουλατόρων τους, αλλά και των δικών μας ηγετών! 

Ποιός υπήρξε π.χ. ο ρόλος της πανίσχυρης Goldman Sachs -που σημειωτέον αυτές τις μέρες ερευνάται για οικονομικά αδικήματα από την Γερουσία των ΗΠΑ- και ποιές οι διασυνδέσεις της με τις ελληνικές κυβερνήσεις στη προσπάθεια "δημιουργικής λογιστικής" και απόκρυψης του χρέους της χώρας μας;

Ο Βασιλιάς US$ λοιπόν είναι γυμνός!

...αλλά, μην το μάθει το πόπολο διότι τότε ο Βασιλιάς κινδυνεύει!

Μετά ταύτα, ιδού λοιπόν πως πρέπει να είναι σήμερα ένα πραγματικό δολλάριο

Είναι η πολιτική της Αυστραλίας άλλοθι για την ελληνική αντιμεταναστευτική πολιτική;

Στην προσπάθειά τηε να βρει η ελληνική ακροδεξιά πάτημα στην πρακτική έστω και μιας χώρας για να δείξει κάπως ότι αυτό που προτείνει είναι όντως συμβατό με ένα σύγχρονο αναπτυγμένο κράτος και όχι με την Βόρειο Κορέα ή κάτι άλλο παρεμφερές, συχνά-πυκνά φέρνει στην συζήτηση το παράδειγμα της Αυστραλίας - μια χώρα που παρεπιμπτόντως το 2% του πληθυσμού είναι μετανάστες από την Ελλάδα! Ανάρπαστο λ.χ. έχει γίνει σε blogs, fora, αλλά και από αρχηγούς κομμάτων το γνωστό πλαστό κείμενο που αποδίδεται ψευδώς στον σημερινό πρωθυπουργό της Αυστραλίας Rudd, ενώ πιο πριν αποδιδόταν ψευδώς στον πρώην πρωθυπουργό Howard. Τώρα που πλησιάζουν πάλι οι εκλογές στην Αυστραλία και το μεταναστευτικό φιγουράρει στην προεκλογική συζήτηση, πληθαίνουν πάλι τα μέσα που αναμεταδίδουν το μεταναστευτικό ως αγκάθι για την Αυστραλία. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Καταρχάς να πούμε ότι η μετανάστευση όντως αποτελεί θέμα αντιπαράθεσης στην Αυστραλία. Τα θέματα που προτείνονται συνήθως στις εκλογές στην Αυστραλία τα τελευταία χρόνια είναι από την μεν μεριά των Εργατικών τα νοσοκομεία και η χρηματοδότησή τους, από δε την μεριά των Συντηρητικών η μετανάστευση. Αλλά ας δούμε όμως λίγο τα νούμερα. Η Αυστραλία είναι μια χώρα που είχε 5,000,000 κατοίκους το 1940 και σήμερα έχει 22,000,000. Υπολογίζεται ότι το 2050 θα έχει 36,000,000 κατοίκους. Η πλειοψηφία αυτής της αύξησης οφείλεται σε ένα φιλόδοξο προγράμμα μετανάστευσης που ξεκίνησε η κυβέρνηση της Αυστραλίας μετά τον 'Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Αυστραλία δέχεται ετησίως γύρω στους 250,000 μετανάστες, η πλειοψηφία των οποίων μετά από λίγα χρόνια αποκτά και την υπηκοότητα της χώρας. Επίσης, η Αυστραλία δέχεται ετησίως 14,000 αιτούντες άσυλο, ενώ η αρμόδια υπηρεσία προτείνει να αυξηθούν οι θέσεις για τους αιτούντες άσυλο στους 20,000 ετησίως. Η Αυστραλία έχει δεχτεί από την ανεξαρτητοποίησή της 750,000 πρόσφυγες και το ποσοστό αποδοχής των αιτήσεων των αιτούντων άσυλο είναι στο 90%, τόσο κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης των Συντηρητικών, όσο και της διακυβέρνησης των Εργατικών.

Αν κάνουμε μια πρόχειρη αναγωγή στα καθ'ημάς, η Ελλάδα θα έπρεπε να δέχεται ετησίως περί τους 125,000 μετανάστες για να εξομοιωθεί ο ρυθμός υποδοχής μεταναστών της με αυτόν της Αυστραλίας. Ο αριθμός των μεταναστών στην Ελλάδα είναι περίπου 900,000 άτομα και επειδή αυτή η εισροή αυτή έγινε στο διάστημα των τελευταίων 20 ετών, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο ετήσια μετανάστευση που εισρρέει στην Ελλάδα είναι γύρω στα 45,000 άτομα, κοινώς το 1/3 αυτής της Αυστραλίας. Να πούμε ταυτόχρονα όμως ότι ενώ το πρόγραμμα μετανάστευσης της Αυστραλίας συνεχίζεται αμείωτο, η Ελλάδα έχει πάψει να είναι χώρα προορισμού μεταναστών. Κι ενώ ο πληθυσμός της Αυστραλία έχει 4πλασιαστεί τα τελευταία 65 χρόνια, και προβλέπεται να αυξηθεί ακόμα 1,5 φορά, ο πληθυσμός της Ελλάδας σε κάποιες προβολές προβλέπεται να μείνει στάσιμος ή και να μειωθεί τα επόμενα χρόνια, ακριβώς επειδή η ροή των μεταναστών είναι τόσο μικρή ώστε να μην μπορεί να αντιρροπήσει την φυσική γήρανση του πληθυσμού.

Στο άσυλο τα πράγματα δεν είναι καλύτερα: για να φτάσουμε τους Αυστραλούς θα έπρεπε να έχουμε δεχτεί τα τελευταία 65 χρόνια τουλάχιστον 350,000 πρόσφυγες (μην ξεχνάμε ότι ο πληθυσμός της Αυστραλίας ήταν μικρότερος όταν δεχόταν μεγάλο αριθμό από αυτούς). Θα έπρεπε να δίνουμε άσυλο τουλάχιστον σε 7,000 άτομα τον χρόνο. Αντιθέτως, η Ελλάδα έχει ενά απίστευτα χαμηλό ποσοστό αποδοχής των αιτήσεων των αιτούντων άσυλο που είναι σταθερά κάτω του 1% ή αλλιώς γύρω στα 100 άτομα τον χρόνο. Αν το συγκρίνουμε το ποσοστό αυτό με το 90% της Αυστραλίας, ανεξαρτήτως του ιδεολογικού προσανατολισμού της κυβέρνησης της χώρας, καταλαβαίνουμε ότι αν στην Αυστραλία κυβερνά ο νόμος. Για την Ελλάδα πάλι δεν είμαι και τόσο σίγουρος.

Μήπως πάλι στον σεβασμό των εθνικών παραδόσεων των κατοίκων από διάφορες χώρες καταγωγής η Αυστραλία πάει πίσω; Γιόρτασαν οι Έλληνες του Sydney της 25η Μαρτίου φέτος στις 22 Μαρτίου. Μαζέυτηκαν γύρω στα 20,000 άτομα στην όπερα του Sydney και άλλα 30,000 άτομα λίγο πιο πέρα στο Darling Harbour. Την δε 25η Μαρτίου, ελληνικές σημαίες κυμάτιζαν στα κυβερνητικά κτήρια της πολιτείας New South Wales, της οποίας το Sydney είναι πρωτεύουσα. Φαντάζεστε τώρα δεκάδες χιλιάδες Αλβανούς να μαζεύονται να γιορτάσουν κάπου στην Αθήνα την εθνική τους εορτή, χωρίς να τους λέει κάποιος πράκτορες ξένου κράτους, χωρίς να αμφισβητεί την αφοσίωσή τους στην κοινή υιοθετημένη πατρίδα, αλλά ακόμα χειρότερα αλβανικές σημαίες να κυματίζουν στον Δήμο Αθηναίων και την Νομαρχία Αττικής; Επίσης, οι ελληνικής καταγωγής κάτοικοι είναι ελεύθεροι να αναρτούν την ελληνική σημαία στα μπαλκόνια των σπιτιών τους, χωρίς να τους παρενοχλεί κανείς. Πόσο εύκολο θα ήταν για αλβανικής καταγωγής κάτοικο της Ελλάδας να αναρτήσει την αλβανική σημαία στο μπαλκόνι του;

Τελικά, η Αυστραλία για τι ακριβώς αποτελεί δικαιολογία;

Η συμφωνία ΜΗ-στήριξης

Δεν θα ήθελα να ήμουνα στην θέση του ΓΑΠ το βράδυ της 25^ης Μαρτίου, όταν επρέπε να προσποιηθεί χαρά για την «επιτυχία» της συμφωνίας ΜΗ-στήριξης. Γιατί αντίθετα με τα επινίκια που ακούστηκαν από όλες τις πλευρές, η συμφωνία της 25^ης όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά φέρνει την Ελλάδα σε περισσότερο δυσχερή θέση. Αυτό προκύπτει από τα κύρια σημεία του κειμένου:

- Επιβεβαίωση της συμμετοχή του ΔΝΤ πριν από την ΕΕ. Η ευρωπαϊκή επέμβαση, εάν ποτέ ενεργοποιηθεί, θα είναι συμπληρωματική της χρηματοδότησης από το ΔΝΤ και τελευταίο βήμα (ultima ratio) πριν την χρεωκοπία. Σχετικό απόσπασμα: «This mechanism, complementing International Monetary Fund financing, has to be considered ultima ratio, meaning in particular that market financing is insufficient»

- Προβλεψη για πιθανότητα διμερή δανεισμού αφού όμως εγκριθεί ομόφωνα από όλα τα μέλη της ΕΕ. Για παράδειγμα, η Γαλλία και να θέλει να μας δανείσει, δεν θα της επιτραπεί εάν δεν συμφωνούν ΌΛΕΣ οι χώρες (Γερμανία, Ολλανδία κλπ.). Σχετικό απόσπασμα: «Any disbursement on the bilateral loans would be decided by the euro area member states by unanimity»

- Ο όποιος δανεισμός θα είναι με επιτόκια της αγοράς. Αυτό το σημείο όταν το πρωτοδιάβασα στους NY Times πραγματικά δεν το πίστευα, νόμιζα ότι ο δημοσιογράφος είχε καταλάβει λάθος. Το επίσημο όμως κείμενο της συμφωνίας το επιβεβαιώνει: «Interest rates will be non-concessional, i.e. not contain any subsidy element»

Εδω πρέπει να κάνουμε κατανοητό ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι ότι η αγορά έχει ξεμείνει από ρευστό, αλλά ότι λόγω αυξημένου ρίσκου δανείζει την Ελλάδα με υψηλότερα επιτόκια που με την σειρά τους μεσοπρόθεσμα κάνουν την αποπληρωμή αδύνατη. Τα υψηλά επιτόκια θα είναι ο λόγος χρεωκοπίας και για αυτό ακριβώς το ΔΝΤ δανείζει με χαμηλότερα επιτόκια. Οποιοδήποτε δάνειο λοιπόν από την Ευρώπη που δεν προσφέρει χαμηλότερο επιτόκιο από της αγοράς είναι ουσιαστικά άχρηστο.

Και για να μην υπάρχει και η παραμικρή αμφιβολία για τις προθέσεις, γίνεται και η εξής αναφορά: «Decisions under this mechanism will be taken in full consistency with the Treaty framework and national laws» (βλέπε no-bailout clause)

Συμπερασματικά, η συμφωνία (έτσι όπως έχει τώρα) ουσιαστικά αποσοβεί οποιαδήποτε βοήθεια προς την Ελλάδα (όπως εμείς περιμέναμε). Απορεί κανείς εάν όλες οι θριαμβολογίες από τους Ευρωπαίους πολιτικούς εκείνο το βράδυ είναι επειδή δεν κατάλαβανε τι συμφωνήσανε, ή επειδή έπρεπε να υποκριθούν ότι τα πράγματα πάνε καλά.

Ελπίζω το δεύτερο, εάν και θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι την αγορά δύσκολα την κοροϊδεύεις. Μετά το αρχικό μπέρδεμα, σήμερα το 10ετές spread έχει ανέβει στα 343 και η τελευταία τιμή που είδα του yield του 7ετούς που εκδώσαμε είναι στα 6.32% (το κουπόνι 5.9% που αναφέρεται στις ελληνικές εφημερίδες είναι άσχετο με το κόστος δανεισμού). Παράλληλα, η αποτυχία για άντληση ενός δις ευρώ (μόνο 390 εκατ.) μέσω της αιφνίδιας επανέκδοσης του 20ετούς ομολόγου πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων αλλά επιβεβαίωσε το αρνητικό κλίμα. Τώρα η κυβέρνηση κοιτάζει για δανεισμό από το εγχώριο αποταμιευτικό κοινό και από τους διεθνείς μη ευρωπαίους επενδυτές με έκδοση ομολόγων σε δολλάρια. Η κατάσταση είναι πολύ άσχημη.

Το ζήτημα είναι τι κάνουμε από εδώ και πέρα με δεδομένο ότι δεν υπάρχει ουσιαστική ευρωπαϊκή βοήθεια και ότι δεν διαφαίνεται αποκλιμάκωση των επιτοκίων. Πιστεύω ότι η κυβερνητική στρατηγική πρέπει να ακολουθήσει τα παρακάτω σημεία:

- Τέλος στις ανούσιες επαφές και χάσιμο χρόνου με την ΕΕ. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από αυτήν την πλευρά. Εάν ενδιαφερθούν για την πτώση του ευρώ, την ένωση, την μείωση της ζήτησης στον ευρωπαϊκό νότο ή τα επισφαλή δάνεια των ευρωπαϊκών τραπεζών, ας μας χτυπήσουν αυτοί την πόρτα

- Θεσμικά μέτρα που θα εξασφαλίσουν ανάπτυξη όπως το άνοιγμα όλων κλειστών επαγγελμάτων. Εδώ η κυβέρνηση δεν τα πάει άσχημα, αλλά θέλει περισσότερα μέτρα (βασικά όλο το οικονομικό πρόγραμμα της Φ.Σ.) το συντομότερο δυνατό

- Συνεργασία με το ΔΝΤ που θα περιλαμβάνει ανεπίσημο πλάνο για προσωρινή έξοδο από το ευρώ και υποτίμηση

- Προετοιμασία κρυφού σχεδίου για την πιθανότητα αναδόμησης ή και στάσης πληρωμής του χρέους, με κύριο στόχο να μειώσουμε τις αρνητικές επιπτώσεις χρεωκοπίας α λα Αργεντινή

Η Μαύρη Άνοιξη της Κούβας

Τις ημέρες αυτές οι ανά τον κόσμο θιασώτες της ανελευθερίας έχουν έναν καλό λόγο εορτασμού: Συμπληρώνονται επτά χρόνια από τη Μαύρη Άνοιξη της Κούβας και τα θλιβερά γεγονότα που έλαβαν χώρα σε έναν από τους τελευταίους θύλακες υπαρκτού σοσιαλισμού.

Αιτία της πολιτικής καταστολής υπήρξε το Proyecto Varela. Επρόκειτο για μία πρωτοβουλία Κουβανών πολιτών, οι οποίοι κάνοντας χρήση του Άρθρου 88 του κουβανικού Συντάγματος του 1976 συγκεντρώσαν 11,020 υπογραφές και ως εκ τούτου νομιμοποιήθηκαν να αναλάβουν νομοθετική πρωτοβουλία. Εκεί έθεσαν αιτήματα όπως αμνήστευση πολιτικών κρατουμένων, κατοχύρωση της θρησκευτικής και οικονομικής ελευθερίας, της ελευθερίας του συνέρχεσθαι και της ελευθερίας έκφρασης.

Η Εθνική Συνέλευση, αντιμέτωπη με ένα κύμα αδέσμευτης δημοσιογραφίας, δεν εξέτασε καν τα αιτήματα. Αντιθέτως κίνησε αναθεωρητική διαδικασία, προκειμένου να καταστεί ο σοσιαλιστικός χαρακτήρας του συντάγματος αδιαμφισβήτητος. Παράλληλα βέβαια το καθεστώς δοκίμαζε και τα όρια νομιμότητας του.

Στις 18 Μαρτίου του 2003 και για δύο ημέρες η κυβέρνηση θα εξαπέλυε ανθρωποκυνηγητό συλλαμβάνοντας 75 πολιτικούς ακτιβιστές, πρωτεργάτες του Proyecto Varela και δημοσιογράφους. Καταδικάσθηκαν όλοι σε ποινές φυλάκισης έξι έως είκοσι οκτώ ετών με τις κατηγορίες “ασέβειας” προς την επανάσταση, παροχής πληροφοριών προς τον εχθρό και προδοσίας.

Οι διεθνείς αντιδράσεις δεν άργησαν να εξασθενήσουν και οι άνθρωποι αυτοί παραμένουν σήμερα έγκλειστοι κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, με την Διεθνή Αμνηστία να τους χαρακτηρίζει κρατούμενους συνείδησης. Οι συνθήκες κράτησης τους είναι τόσο απάνθρωπες, που ως έσχατη λύση επελέγη η απεργία πείνας, με τον πολιτικό κρατούμενο Zapata Tamayo να αποβιώνει πριν από λίγες ημέρες.

Σειρά έχει ο 42χρονος οικοδόμος Guillermo Fariñas, ο οποίος αρνείται την τροφή διαμαρτυρόμενος για τον θάνατο του Zapata και με αίτημα την απελευθέρωση είκοσι πολιτικών κρατουμένων αντιμέτωπων με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Το υποδειγματικό σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ανά των κόσμο απολογητών δυστυχώς δεν εκτείνεται στα σκοτεινά μπουντρούμια της Αβάνας. Μοναδική ίσως ελπίδα μία νέα γενιά ανθρώπων όπως η Yoani Sánchez, οι οποίοι σήμερα δίνουν έναν ιδιαίτερα αντίξωο αγώνα ενημέρωσης στο διαδίκτυο. Στην έβδομη  θλιβερή επέτειο της Μαύρης Άνοιξης ας ελπίσουμε πως ο υπέργηρος δικτάτορας έχει αρχίσει να αισθάνεται άβολα, κείμενος στο νεκροκρέβατο της επανάστασης.

Αποκάλυψη τώρα;;...

Τα προβληματικά δεδομένα της χώρας καθώς και οι αποκαλύψεις της πολιτικής μας ιντελιγκέντσιας περί της οικονομικής μας γύμνιας, έρχονται κατά ριπές με ρυθμούς καταιγίδας. 

Προοιωνίζουν το επερχόμενο τσουνάμι. 

Τόχω γράψει σε άλλα μπλόγκ μου εδώ και πολύ καιρό -άν και το απευχόμουν- ότι όλες οι ενδείξεις προς τα εκεί δείχνουν.

Μετά όμως από τις σημερινές  "de profundis" δηλώσεις του G.A.P. δεν παραμένει πλέον ίχνος αμφιβολίας....

Άς ετοιμαζόμαστε λοιπόν για τα χειρότερα!.. 

Αποθηκεύουμε έγκαιρα στο χώρο μας: 

κονσέρβες, μακαρόνια, ξηρά τροφή και εμφιαλωμένο νερό για τουλάχιστον 2-3 μήνες, λάμπες λούξ, γκαζάκια, μπαταρίες όλων των μεγεθών, σπίρτα, σαπούνια, μερικά βασικά φάρμακα και βιταμίνες, καθώς επίσης κανένα ...δίκαννο για "καλό και για κακό", επιπλέον μαζεύουμε και φυλάσσουμε ό,τι χρυσαφικό έχουμε σε ασφαλές σημείο μαζί με τις όποιες τυχόν καταθέσεις υπάρχουν σε τράπεζα. 

Ταμπουρονώμαστε και ... περιμένουμε να περάσει το τσουνάμι!.. (πού θα παέι;)

Μην πείτε ότι δεν σας έχω ειδοποιήσει έγκαιρα!..

...buena suerte amigos!

Υ.Γ.1- βάλτε να ακούτε και κανένα "tango Argentino" στο πικάπ καθώς θα είναι πολύ in!

Υ.Γ.2- καθ'υπόδειξη φίλου γευσιγνώστη, βάλτε και καμμιά μικρή "κάβα" στην άκρη με κρασί κατά προτίμηση Αργεντίνικο ....

Υ.Γ.3- εναλλακτικά μπορείτε να ακούτε στο στέρεο τους Doors στο ανεπανάληπτο "The End"