Rooster Radio - Eπεισόδιο 1

download

shownotes:

-ψηλά κτήρια (The Rooster Report 3)
- Παγκοσμιοποίηση, Νεοφιλελευθερισμός και Ανισότητες
- Η αρχη της οικονομιας και η αρχη της ανοησιας
- Αρχαιολογική Α.Ε
- Τυφωνες στην Γερμανια και χιονι στο Μαλιμπου!

Πετώντας τα λεφτά μας στις χωματερές

Η είδηση από το in.gr είναι χαρακτηριστική:

Στη χωματερή, μαζί με όλα τα απορρίμματα, και όχι στις ειδικές μονάδες διαλογής, καταλήγει το περιεχόμενο των 20.000 ειδικών μπλε κάδων ανακύκλωσης, που έχουν τοποθετηθεί στην Αττική.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Νέων, δύο είναι οι βασικές αιτίες για την «εγκατάλειψη» του προγράμματος ανακύκλωσης: η πρώτη εντοπίζεται στην ασυνειδησία ορισμένων πολιτών, που χρησιμοποιούν τους κάδους ανακύκλωσης για να πετάνε κοινά απορρίμματα, με αποτέλεσμα οι δήμοι να αναγκάζονται τα πηγαίνουν στη χωματερή, και η δεύτερη στην απουσία μονάδων που θα λειτουργούν με συγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους και θα δέχονται το περιεχόμενο των μπλε κάδων της ανακύκλωσης.

Η περίπτωση της ανακύκλωσης είναι σχεδόν τυπική. Έρχεται να δείξει, ότι ακόμα και σε θέματα σχεδόν καθολικής συναίνεσης, δεν μπορεί το κράτος να θεωρείται δεδομένο ότι το κράτος είναι σε θέση να προφέρει λύσεις. Ακόμα και σε θέματα θεωρητικά ξεκάθαρα, όπου θα έπρεπε να θεωρείται προφανές και αυτονόητο ότι ένα κράτος μπορεί να στήσει έναν επαρκή και οικονομικό μηχανισμό αναλύκλωσης, το ελληνικό κράτος αποτυγχάνει. Ακόμα και εκεί που άλλα κράτη πέτυχαν να εφαρμόσουν τέτοια προγράμματα, εμείς απλά σπαταλούμε λεφτά για διπλούς μηχανισμούς συλλογής απορριμάτων που τελικά πάνε όλα στις στις χωμετερές. Όχι απλά δεν έγινε σοβαρή μελέτη (αλλιώς πώς θα ξεκινούσε η τοποθέτηση κάδων χωρίς να υπάρχουν μονάδες διαλογής και επεξεργασίας των ανακυκλούμενων υλικών;), όχι απλά ξοδεύτηκαν και συνεχίζουν να ξοδεύονται χρήματα χωρίς κανένα ορατό (ή αόρατο) όφελος, αλλά δεν υπάρχει και κανείς που να διαμαρτύρεται, ότι χαραμίζονται τα λεφτά του! Και πει κανείς τίποτα, το πιθανότερο είναι να καθυβριστεί ως αδιάφορος μπροστά στην καταστροφή του περιβάλλοντος!

Αυτό που περιγράφεται στην είδηση είναι μια σχεδόν τυπική κατάληξη των δημόσιων χρημάτων (δηλαδή των φόρων μας, που πληρώνουμε είτε με κρατήσεις στις απολαβές μας είτε με αυξημένες τιμές προϊόντων) όταν η δημόσια γραφειοκρατία τα βάλει στα χέρια της. Ελάχιστοι πχ διαφωνούν με την ανάγκη της ανακύκλωσης, οπότε είναι εύκολο πειστούν για την ανάγκη του κράτους να αναλάβει την υλοποίησή της. Το ίδιο σενάριο μπορεί να εφαρμοστεί σε δεκάδες διαφορετικές ανάγκες "παρέμβασης" του κράτους. To ίδιο σπάταλο είναι το "κράτος πρόνοιας" που τελικά υπάρχει για να συντηρεί τους λειτουργούς του, παρά τους αποδέκτες του, η "δημόσια και δωρεάν παιδεία" που συντηρεί τις διάφορες συντεχνίες της σε βάρος της παιδείας και της εκπαίδευσης, η "εθνική άμυνα" που ταϊζει μεσάζοντες και εμπόρους όπλων, ανίκανους στρατιωτικούς και είναι το εύκολο ρουσφέτι των πολιτικών, και ένας ακόμα ατελείωτος κατάλογος παρεμβάσεων (που φτάνουν να ελέγχουν το 55% του ΑΕΠ).

Το πρόβλημα με τον κρατισμό δεν είναι μόνο το μέγεθος του κράτους. Είναι και η εφυσηχαστική νοοτροπία που εμφυσεί στους πολίτες και η ψευδαίσθηση ασφάλειας που τους δίνει. Μια ψευδαίσθηση που τους κάνει αδιάφορους, αμέτοχους και πρόθυμους να δεχτούν χωρίς αμφιβολλίες ή αμφισβητήσεις τις κρατικές παρεμβάσεις.

Το ότι υπάρχουν προβλήματα γύρω μας είναι προφανές. Διαβάζουμε συνεχώς χιλιάδες αναλύσεις που διαπιστώνουν προβλήματα. Είναι εύκολο να δεις ένα πρόβλημα. Είναι δύσκολο να βρεις τρόπους αντιμετώπισής του. Και από αυτή την δυσκολία, την προσωπική κούραση, απαλλάσει τον κόσμο το ιδεολόγημα του κρατισμού. Η προσφυγή στο κράτος ως μέσο επίλυσης των προβλημάτων είναι εύκολη και ανέξοδη πνευματικά. Και επιπλέον, η αποσύνδεση των φόρων από το πώς χρησιμοποιούνται τελικά, δίνει την επίσης τραγική ψευδαίσθηση ότι οι κρατικές πολιτικές και παρεμβάσεις δεν μας κοστίζουν προσωπικά, αλλά τις πληρώνουν άλλοι.

Έτσι πολύ εύκολα βλέπουμε ως λύση το κράτος, για υπαρκτά μεν προβλήματα, αλλά παραγνωρίζοντας αν πράγματι το κράτος μπορεί να προφέρει επαρκείς και οικονομικές λύσεις (όταν δεν είναι το ίδιο μέρος του προβλήματος). Πριν την εφαρμογή οποιασδήποτε πολιτικής, χρειάζεται πρώτα εξαντλητική έρευνα για την αποδοτικότητά της. Και μετά την εφαρμογή της, διαρκής επανέλεγχος και αξιολόγηση της αποδοτικότητάς της. Η ευθύνη της διαχείρισης δημόσιων χρημάτων εξαρτάται από το επίπεδο της διαφάνειας στην διαχείρισή τους, τον έλεγχο στην εξουσία εκ μέρους των πολιτών και τον ελεύθερο δημόσιο διάλογο.

Και εδώ βρίσκεται ένα από τα ουσιαστικά προβλήματα της ελληνικής πολιτικής. Η αδιαφορία του πολίτη, που εκδηλώνεται όχι απλά πετώντας κανονικά σκουπίδια στους κάδους ανακύκλωσης (ενώ δεν έχει κανένα κέρδος από μια τέτοια πράξη), αλλά και με την αδιαφορία του για τον έλεγχο της κρατικής πολιτικής. Όλοι ζητούν παρεμβάσεις, κονδύλια, κρατικές ενισχύσεις κτλ. Κανείς όμως δεν ασχολείται αν οι υπάρχουσες δράσεις εξυπηρετούν τους σκοπούς για τους οποίους αναπτύχθηκαν και το κυριότερο αν υπάρχει οικονομική αντιστοίχιση των κρατικών κονδυλίων που ξοδεύονται με το αποτέλεσμα. Και έτσι φουντώνει και η προχειρότητα στο σχεδιασμό (ανικανότητα), και η χρησιμοποίηση των κονδυλίων για προσωπικά οφέλη (διαφθορά) και τελικά ο λογαριασμός στο πορτοφόλι μας.

Τυφωνες στην Γερμανια και χιονι στο Μαλιμπου!

Τις προαλλες μιλουσα με εναν φιλο για το οτι στην μεσοδυτικη Γερμανια μπορει να βρεχει συχνα, αλλα ευτυχως σπανιως βρεχεσαι πολυ, γιατι αντιθετα με την Αθηνα δεν ειναι μεγαλες οι σταλες της βροχης, ειναι περισσοτερο σαν ψιχαλισμα.

Βγηκαμε για μια βολτα και μας επιασε η χειροτερη βροχη ισως που εχω πετυχει στην Γερμανια! Τρομερα ασυνηθιστη, με πολυ ογκωδεις σταλες που διαπερνουσαν καθε ρουχο, αλλα το ιδιο ασυνηθιστος ειναι και ο θερμοτατος χειμωνας που διανυουμε. Σκεφτομενος αυτα εκατσα διπλα στο καλοριφες για να στεγνωσω, ανοιξα τον υπολογιστη μου και διαβασα για την χιονοπτωση στο Μαλιμπου!!

Το εψαξα λιγο: στην Γερμανια την Πεμπτη δεν κυκλοφορησε κανενα τρενο (δεν μπορειτε να φαναστειτε τι σημαινει αυτο σε μια τετοια χωρα). Την Παρασκευη σειρα ειχε η Πολωνια με ανεμους 200 χαω.

Συνολικα η κακοκαιρια στην Κεντρικη Ευρωπη θερισε κοσμο:

STORM DEATHS Britain: 10 Germany: 10 The Netherlands: 4 Poland: 4 Czech Republic: 3 France: 2

Προφανως κανεις δεν μπορει να αποδειξει οτι τα τρελά του καιρου εχουν οποιαδηποτε σχεση με το φαινομενο του θερμοκηπιου. Αλλα δειχνουν ακομα μια φορα οτι ο πολιτισμος μας ακομα δεν ειναι ανικητος, οι δυναμεις της φυσης ακομα μπορουν να μας κοστιζουν ανθρωπινες ζωες και τεραστιες ζημιες.
Η μεση θερμοκρασια στον πλανητη εχει αυξηθει, πολλοι παγετωνες εχουν αρχισει να λιωνουν, το πανεμορφο Κιλιμάντζαρο (φωτο δεξια) προβλεπεται συντομα να μην εχει πια χιονι! Δεν υπαρχουν ακομα συντριπτικα στοιχεια οτι η ρυπανση του περιβαλλοντος με διαφορα υποπροϊοντα καυσης ευθυνεται για την αυξηση της μεσης θερμοκρασια στην γη. Ισχυριζομαι ομως οτι αυτο δεν σημαινει οτι δεν πρεπει να αρχισουμε να προσεχουμε ποσο μολυνουμε την ατμοσφαιρα. Για δυο λογους:

α) μπορει να μην ειμαστε σιγουροι για το θερμοκηπιο αλλα προφανως ξερουμε οτι η ρυπανση βλαπτει τους πολιτες! Το κεντρο της Αθηνας πχ παρα την προσφατη προοδο ειναι καταστροφικο για την υγεια!

β) Οταν για ενα θεμα δεν εχουμε αρκετη πληροφορια, δεν σημαινει οτι δεν πραττουμε τιποτα. Ενας Αμερικανος καθηγητης θεωριας αποφασεων με τον οποιο μιλουσαμε το Σαββατοκυριακο ειπε ακριβως αυτο (προφανες σε οποιον εχει ασχοληθει με το θεμα): σε συνθηκες μεγαλης αβεβαιοτητας οταν εχουμε εστω μικρη αποστροφη στο ρισκο κανουμε προσεκτικες κινησεις, προσπαθουμε να μειωσουμε την αβεβαιοτητα και το ρισκο! Τουτεστιν δεν θα περιμενουμε μεχρι το 2050 για να αποδειχτει οτι τα αερια που εκλυουμε ανεβαζουν την θερμοκρασια της γης. Θα αρχισουμε απο σημερα με μικρες εξυπνες κινησεις να περιοριζουμε τους ρυπους μας.

Αυτο που προσεθεσε ο καθηγητης ηταν οτι στην Ευρωπη μπορει να συμφωνησαμε ηδη στο θεμα, αλλα στις ΗΠΑ η συζητηση ειναι ακομα ανοιχτη. Τα μαλλον καλα νεα ειναι οτι το πολιτικο κλιμα αλλαζει και στις ΗΠΑ.


Αυτο ομως που πρεπει να σημειωθει ειναι οτι δεν χρειαζομαστε προπαγανδα και παραπληροφορηση, χρειαζομαστε συνειδητοποιημενους πολιτες και εξυπνα μετρα. Μεγαλο μερος του οικολογικου κινηματος μοιαζει με θρησκευτικους φονταμενταλιστες, ουρλιαζουν και υβριζουν οποιον διαφωνει μαζι τους, επιμενουν σε δογματικα μετρα και οχι στην ουσια.

Η ουσια λεει οτι ο περιορισμος των ρυπων πρεπει να ερθει με οσο το δυνατον πιο ανωδυνα μετρα για την οικονομια. Ενα τετοιο ειναι η ανταλλαγη ρυπων που εφαρμοζεται ηδη στην Ευρωπη, μια ιδεα 40 ετων στα οικονομικα που δεν περιμενα να δω να εφαρμοζεται. Η ουσια λεει οτι παντα υπαρχουν αντισταθμισματα, πχ αν θελουμε να περιορισουμε την καυση πετρελαιου εναλλακτικες οπως η πυρηνικη ενεργεια αναγκαστικα πρεπει να χρησιμοποιηθουν περισσοτερο. Η ουσια λεει οτι στην Ελλαδα πρεπει να εγκαταλειψουμε τον απαισιο λιγνιτη ακομα και αν ανεβουν αρκετα οι τιμες του ηλεκτρικου.

Γενικα η κοινη λογικη λεει οτι μερικες φορες ειναι καλυτερο να διατηρησουμε μια φτηνη τεχνολογια παραγωγης ενεργειας για 5 χρονια και με τα λεφτα που εξοικονομουμε να προωθησουμε μια νεα τεχνολογια αρκετα ωστε να γινει φτηνη, παρα να βιαστουμε να παραγουμε ας πουμε αιολικη ενεργεια που ειναι ασταθης και πανακριβη. Τελος, η λογικη λεει κατι που δεν αρεσει σε παρα πολλους απο τους οικολογιζοντες: το πετρελαιο πρεπει να μεινει ακριβο, μαλιστα αν πεσει η τιμη του θα πρεπει να αυξηθουν οι φοροι στην βενζινη. Αυτος ειναι ο μονος τροπος να ειναι βιωσιμες οι εναλλακτικες στους κινητηρες εσωτερικης καυσης, αυτος ειναι ο μονος τροπος να δουμε υβριδικα, ηλεκτικρα ή υδρογονοκινητα αυτοκινητα στους ελληνικους δρομους. Γιατι φτανει με την ελληνικη υποκρισια, κατηγορουμε ανετα τους Αμερικανους, τους Κινεζους ή τους Βραζιλιανους οτι καταστρεφουν τον πλανητη και μεις οι ιδιοι στην δικη μας μικρη αυλη εχουμε βιασει και καταστρεψει το περιβαλλον με τρομερη μανια...

Οικονομική ανάλυση της διαφθοράς στην πολιτική

Νέο άρθρο

Εάν η διαφθορά στη χώρα μας είχε πρόσωπο, θα απολάμβανε σίγουρα την υψηλότερη αναγνωρισιμότητα. Πρόκειται, όπως πια όλοι ομολογούν, για μια ενδημική κατάσταση στην ελληνική καθημερινότητα. Οι έλληνες πολίτες, οι ψηφοφόροι ή οι εντολείς, όπως οι οικονομολόγοι τους αποκαλούν, ως άτομα δυσαρεστούνται από την κατάσταση αυτή και τις πιο πολλές φορές ενοχοποιούν τα κόμματα ή την κυβέρνηση ως μηχανισμό επώασης και υπόθαλψης της διαφθοράς. Αυτό δεν είναι τυχαίο.

*Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*

Αρχαιολογική Α.Ε.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (άρ. 21 παρ. 1 Ν. 3028/2002), όλα τα αρχαία κινητά που ανευρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας ανήκουν στο ελληνικό κράτος. Ως εδώ ας πούμε καλώς. Θα μπορούσε να αμφισβητηθῄ θεωρητικώς ο αποκλεισμός της ιδιωτικής ιδιοκτησίας στα αρχαία αντικείμενα, αλλά δεν θα ακολουθήσω εδώ αυτήν την γραμμή επιχειρηματολογίας.

Θέλω αντιθέτως σε αυτό το άρθρο να εξερευνήσω την δυνατότητα συνεργασίας του Υπουργείου Πολιτισμού με ιδιώτες στο πεδίο των ανασκαφών.

Ένας ιδιώτης θα μπορούσε να συμμετάσχῃ φυσικά σε μια κρατική ανασκαφή ως χορηγός (αναφέρομαι φυσικά σε κάποια άλλη χώρα και όχι στην κάποτε πατρίδα της χορηγίας και σημερινή μεγαλύτερη εχθρά της Ελλάδα). Με ενδιαφέρει όμως κάτι παραπάνω: μια ιδιωτική ανασκαφή υπό κρατική επίβλεψη.

Υποστηρίζω ότι ένα τέτοιο εγχείρημα θα συνιστούσε μια αμοιβαίως επωφελή συμφωνία. Γιατί να το επιτρέψῃ το κράτος είναι μάλλον απλό να συναχθῄ: δει χρημάτων. Το Υπουργείο μπορεί κάλλιστα να αναθέσῃ σε ένα ιδιώτη με τους απαιτούμενους πόρους την εκτέλεση των εργασιών και να επιβλέψῃ την πρόοδό τους μέσῳ της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Το ενδιαφέρον όμως είναι να δώσουμε ένα κίνητρο στον ιδιώτη να χρηματοδοτήσῃ μια εργασία τόσο δαπανηρή και χρονοβόρα όσο η ανασκαφή.

Το κίνητρο δεν μπορεί να είναι άλλο από το κέρδος. Και το κέρδος θα μπορούσε να επιτευχθῄ με δύο βασικά τρόπους.

Πρόταση δεύτερη:

Ο πρώτος είναι η διαχείριση και εκμετάλλευση του αρχαιολογικού χώρου μετά την ανασκαφή. Όπως ακριβώς ιδιωτικές εταιρείες κατασκευάζουν ένα αυτοκινητόδρομο και εισπράττουν τα διόδια επί π.χ. εικοσαετία, έτσι ακριβώς μια ιδιωτική αρχαιολογική εταιρεία θα μπορούσε να αποσβέσῃ την επένδυσή της και να απολάβῃ κέρδος από την είσπραξη των εισιτηρίων, τις πωλήσεις αναμνηστικών και αντιγράφων, ενδεχομένως από ένα εστιατόριο ή ξενοδοχείο στον παρακείμενο χώρο κ.λπ.

Συχνά όμως αυτό δεν θα είναι αρκετό, ενόψει του ότι οι μείζονες αρχαιολογικοί χώροι έχουν λίγο πολύ ανασκαφεί. Στην περίπτωση αυτή νομίζω ότι μπορούμε να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα.

Πρόταση τρίτη:

Γιατί να μην εκχωρηθῄ στον ανασκαφέα το δικαίωμα να εμπορεύεται όσα ευρήματα τυχόν κρίνωνται μη σπουδαίας αρχαιολογικής αξίας από μια αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου; Πολύς κόσμος δεν συνειδητοποιεί ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ευρημάτων μιας ανασκαφής έχει μηδαμινή επιστημονική ή αισθητική αξία και προορίζεται κυρίως όχι βέβαια για έκθεμα σε μουσείο, αλλά για περιεχόμενο αποθηκών. Εγώ προτείνω μετά την ανασκαφή, την αποθήκευση, που περιλαμβάνει φωτογράφιση και καταλογογράφηση την πιθανή συντήρηση, την μελέτη και ενδεχόμενη δημοσίευση, όσοι λύχνοι, χάντρες, αμφορίσκοι και λοιπή αρχαία σαβούρα δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον, να παραχωρήται στον ιδιώτη προς πώληση.

Σε μια τέτοια παραχώρηση της κυριότητας φυσικά θα υπάρχουν σοβαροί περιορισμοί, που θα αποσκοπούν στην διατήρηση του ευρήματος στην καλύτερη δυνατή κατάσταση (αρχή της συντήρησης), στον έλεγχο της πορείας του μέχρι τον τελικό αποδέκτη (αρχή της ανιχνευσιμότητας) και στην διαθεσιμότητά του για πιθανή μελλοντική επιστημονική αξιοποίηση (αρχή της διαθεσιμότητας). Απαγορεύεται π.χ. η φθορά ή η καταστροφή του αρχαίου, απαιτείται άδεια του δικαιοπαρόχου για την μεταβίβαση της κυριότητας, απαγορεύεται η ενεχύραση, παραχωρείται στο ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού δικαίωμα προτιμήσεως.

Εύλογα θα αντέτεινε κανείς ότι κανείς δεν πρόκειται να ενδιαφερθῄ για αντικείμενα χωρίς αρχαιολογική αξία, και μάλιστα οι μεγάλοι συλλέκτες και τα αρχαιολογικά μουσεία του εξωτερικού. Αυτό φαίνεται πιθανόν, ενδεχομένως μάλιστα να καθιστᾴ την πρότασή μου μη βιώσιμη οικονομικά, δεν μπορώ να ξέρω εκ των προτέρων. Εκείνο που δεν είναι παράλογο όμως είναι η πώληση πολλών και φτηνών σε πολλούς αντί λίγων και ακριβών σε λίγους, με άλλα λόγια η «εκλαΐκευση» της κατοχής αρχαίων αντικειμένων.

Η αρχαιοκαπηλεία γενικά βασίζεται στην ανισορροπία προφοράς και ζήτησης αρχαιολογικών αντικειμένων, την οποία προκαλεί ακριβώς το κρατικό μονοπώλιο ιδιοκτησίας επί των αρχαίων, με αποτέλεσμα να μην ικανοποιήται η ζήτηση του ιδιωτικού τομέα. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που παρατηρείται πάντοτε σε ανάλογες περιπτώσεις, δηλαδή η μαύρη αγορά: αρχαιοκαπηλεία, λαθρανασκαφές, διαφθορά κ.λπ. Αλλά όχι μόνο: ο γεωργός που ανακάλυψε την Αφροδίτη της Μήλου και πλούτισε ο ίδιος και την προσέφερε στην ανθρωπότητα. Ο εγγονός του όμως που, χτίζοντας το σπίτι του, τυχόν ανακάλυψε τα θεμέλια κάποιου ρωμαϊκού κτίσματος, αντί να θεωρήσῃ ότι βρήκε θησαυρό, ασφαλώς θα βιάστηκε να τα γκρεμίσῃ...

Με την πρότασή μου το πρόβλημα θεωρώ ότι αντιμετωπίζεται στην ρίζα του, διότι α) οι τιμές των προς πώλησιν αρχαίων θα μειωθούν λόγῳ της νομιμότητάς τους, άρα οι πιθανοί αρχαιοκάπηλοι χάνουν πολύ από το κίνητρό τους, β) οι τόποι λαθρανασκαφών θα αντικατασταθούν σε πολύ μεγάλο ποσοστό από νόμιμες ιδιωτικές ανασκαφές υπό κρατική επίβλεψη, άρα η ουσιαστικά μόνη πηγή προς πώλησιν αρχαίων αντικειμένων θα εκλείψῃ, άρα οι πιθανοί αρχαιοκάπηλοι χάνουν και την πρώτη ύλη τους. Δεδομένου ότι αυτή η πρώτη ύλη του εμπορίου τους δεν είναι απεριόριστη ούτε ανανεώσιμη, μακροπρόθεσμα η αρχαιοκαπηλεία θα εκλείψῃ ή εν πάσῃ περιπτώσει θα χάσῃ πολλή από την σημασία της.

Μόνο πιθανό πρόβλημα είναι φυσικά η πανταχού παρούσα νεοελληνική διαφθορά. Ας σκεφτούμε όμως: εφόσον εμπιστευόμαστε τους Έλληνες αρχαιολόγους να ανασκάπτουν μόνοι τους, χωρίς να λογοδοτούν παρά στην συνείδησή τους και στην επιστημονική κοινότητα, γιατί δεν τους εμπιστευόμαστε ως επόπτες των ανασκαφών άλλων; Περιττό να υπογραμμίσω πόσο ωφέλιμη θα μπορούσε να είναι η σχέση ιδιωτών αρχαιολόγων, εργαζόμενων σε ιδιωτικές αρχαιολογικές εταιρείες, και κρατικών αρχαιολόγων, εποπτών εκ μέρους του Υπουργείου Πολιτισμού (στην περίπτωση της Ελλάδας ίσως θα έπρεπε να λέγεται Υπουργείο Εκπολιτισμού βέβαια).

Γι’ αυτά πολεμήσαμε, έγραψε ο μέγας Μακρυγιάννης. Ασφαλώς. Πολεμήσαμε για να έχουμε την πολύτιμη ελευθερία να τιμάμε, να αγαπάμε και να αγαλλώμαστε με τα σημάδια που άφησαν οι πρόγονοί μας μέσα στον ιστορικό χρόνο. Και ο καλύτερος τρόπος να αυξήσουμε αυτήν την ελευθερία είναι αυτός που περιέγραψα στο κείμενο.

Η αρχη της οικονομιας και η αρχη της ανοησιας

Το μετρο της Θεσσαλονικης καλυτερο απο της Αθηνας δηλώνει η Ελευθεροτυπια σε ενα αρθρο που μοιαζει φτιαγμενο για να ευχαριστησει φανατικους ΠΑΟΚτσηδες αλλα οχι λογικους ανθρωπους.

Η τεχνολογία αιχμής που θα διαθέτει το μετρό Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την επιβλέπουσα εταιρεία, οφείλεται και στο ότι το έργο κατασκευάζεται με εθνικούς πόρους. Αντίθετα, οι προδιαγραφές του μετρό της Αθήνας έπρεπε να προσαρμοστούν στην οικονομία του κόστους, καθώς σχεδιάστηκε όταν η Ελλάδα ανταγωνιζόταν άλλες χώρες για να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από την Ε.Ε.

Τι μας λεει αυτη η προταση? Καταρχας οτι η ΕΕ δεν θεωρει το εργο αξιο δημιουργιας, ουτως ή αλλως, γιαυτο χρηματοδοτειται μονο με εθνικους πορους. Κατα δευτερον μας λεει οτι στα εθνικα εργα δεν χρησιμοποιουμε αυτες τις ηλιθιες ιδεες που χρησιμοποιουν οι κουτοφραγκοι, μελετες κοστους-οφελους, προσοχη να μην γινονται σπατάλες κτλ. Εμεις οι Ελληνες ειμαστε large τυποι ρε παιδι μου, το φυσαμε το χρημα και το σκορπαμε ελευθερα απο δω κιαπο κει!

Φυσικα ειμαστε τοσο ωραιοι τυποι που εχουμε καταντησει η μονη χωρα με δυτικα εισοδηματα αλλα τριτοκοσμικες υποδομες! Προφανως οταν κατα την δημιουργια υποδομων δεν εχουμε την εξοικονομηση πορων καν σαν στοχο, καταληγουμε να μην εχουμε καθολου υποδομες ή πορους στο τελος! Στην Αθηνα εγινε ενα μινι-μετρό, υποψία δειγματος ενος σοβαρου συστηματος, γιατι θελαμε μαρμαρα και γρανιτες για να περηφανευεται ο τοτε υπουργος οτι εφτιαξε πολυτελειες για τους ψηφοφορους του. Οτι μας κοστισε ανα χμ 5 φορες περισσοτερο απο το συστημα της Μαδριτης (που ειναι για μενα οχι μονο πιο ομορφο, αλλα και 10 φορες πιο λειτουργικο, με το δευτερο μεγαλυτερο δικτυο στην Ευρωπη σημερα) δεν ενοχλει κανεναν. Το οτι στην Θεσαλλονικη πανε να κανουν την ιδια κουταμαρα, να φτιαξουν μια μονη γραμμη μικρης χρησιμοτητας, αντι για 4-5 επιγειες αλλα φτηνοτερες, το οτι οι περισσοτερες ελληνικες πολεις δεν εχουν καν χωρους υγειονομικης ταφης απορριματων (εξωφρενικη ειδηση οτι δημοι της επαρχιας στελνουν σκουπιδια στην Αθηνα!!), το οτι στους αθλιους δρομους μας σκοτωνονται καθημερινα ανθρωποι, αλλα οι κυβερνησεις μας επιμενουν στα Μεγαλα Εργα/λευκους ελεφαντες ειναι πραγματικα ανεξηγητο για μενα. Αλλα ισως βεβαια ειναι καλη εκλογικη τακτικη στην χωρα που οι ανθρωποι θελουν να κοκορευονται για την μεγαλυτερη Γεφυρα της Ευρωπης, τους ακριβοτερους Ολυμπιακους αγωνες, το "πιο συγχρονο μετρό", το πιο "μοντερνο αεροδρομιο"... την μεγαλυτερη ανοητη σπαταλη που εχει δει η ηπειρος μας...

ΥΓ Παραλληλα βρισκω εντελως γελοια την ταση για τεραστιες υπερβολες ή στην καλυτερη περιπτωση ταυτολογιες. Οταν λεμε για κατι που μολις κατασκευαστηκε οτι ειναι το πιο συγχρονο ειναι προφανως ταυτολογια. Αν εννοουμε οτι ειναι το καλυτερο, ειναι προφανως ανοησια. Ακομα χειροτερο οταν ονομαζουν "υπερσυγχρονο" κατι που στην υπολοιπη Ευρωπη κυκλοφορει 10 χρονια, οπως εκανε για χρονια ο γελοιος ΟΤΕ με το ISDN.

Οι ρίζες του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα

Νέο άρθρο

Η διαβόητη ρουκέτα στην αμερικανική πρεσβεία και η τελευταία προκήρυξη του Επαναστατικού Αγώνα επαναφέρουν στο προσκήνιο το θέμα του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα. «Αιχμή», η υποστήριξη της χούντας από τις ΗΠΑ, η ιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης, η πολύχρονη κριτική της αριστεράς στην Ουάσιγκτον.

Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα;

*Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*

Έκκληση για Καθολική Αναστολή της ποινής του θανάτου

Το Ριζοσπαστικό κόμμα σας καλεί να υπογράψετε την έκκληση για την Καθολική Αναστολή της ποινής του θανάτου.

Την έκκληση προς τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών την έχουν υπογραψεί πάνω από 50.000 άτομα, προερχόμενα από 141 χώρες.

O Marco Pannella, ιστορικό μέλος των Ιταλών Ριζοσπαστών (ενός ιταλικού φιλελεύθερου κόμματος) και μέλος του Ευρωπαϊκού Φιλελεύθερου κόμματος (ELDR), έκανε απεργία πείνας για 21 ημέρες και απεργία δίψας για 183 ώρες προκειμένου να υποστηρίξει την υιοθέτηση του παγκόσμιου moratorium για την θανατική ποινή.

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Το Φεβρουάριο του 1848, ο Karl Marx και ο Friedrich Engels έθεσαν τα θεμέλια του σύγχρονου σοσιαλισμού και κομμουνισμού, δημοσιεύοντας το «Μανιφέστο Του Κομμουνιστικού Κόμματος». Το κάλεσμα τους για εκθρόνιση των Καπιταλιστών και αναδιανομή του πλούτου στις εργατικές τάξεις έγινε η καθοδηγητική αρχή πίσω από πολλές προτάσεις δημόσιας πολιτικής και οικονομικής θεωρίας. Πόσο επιτυχημένο ήταν αυτό το Μανιφέστο; Την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου του 1948, 150 έτη από την δημοσίευση του Μανιφέστου, οι Morgan O. Reynolds, Ph.D. και Merrill Matthews Jr., Ph.D. από το Εθνικό Κέντρο Πολιτικής Ανάλυσης (National Center For Policy Analysis)- ένα μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα με έδρα το Dallas του Texas- ανέστρεψαν τις 10 βασικές αρχές του Marx, κάτι εξ’ ορισμού ριζοσπαστικό. Προκειμένου να επιστρατεύσουν όλους αυτούς που αρνούνται να σταθούν στην σκιά της κληρονομιάς του Marx, μιας κληρονομιάς πολέμου, ανθρωποκτονιών, ταξικού φθόνου και φτώχειας, προσέφεραν το Μανιφέστο Του Καπιταλισμού (σε μετάφραση δική μου) :

Ένα φάντασμα στοιχειώνει την Washington- το φάντασμα του Καπιταλισμού. Όλες οι δυνάμεις του Κράτους Προνοίας σχημάτισαν μία «ιερή» συμμαχία με σκοπό να εξορκίσουν αυτό το φάντασμα: ο Πρόεδρος και οι Υπουργοί, οι γραφειοκράτες και οι παρασκηνιακοί υποκινητές, οι διανοητές και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Ποιος είναι ο υπέρμαχος των ελευθέρων αγορών που δεν έχει χαρακτηριστεί ως δεξιός εξτρεμιστής ή χειρότερα, από τους εν ισχύ αντιπάλους του; Ποιοι υπέρμαχοι του Κράτους Προνοίας δεν έχουν εκσφενδονίσει κατηγορίες ως άπληστου, αναίσθητου και άσπλαχνου ενάντια σε οποιονδήποτε εξ ημών έχει εναντιωθεί στους συνεχώς αυξανόμενους φόρους, τις ανεξέλεγκτες μεταβιβαστικές πληρωμές και τα δαπανηρά και μη αποτελεσματικά κυβερνητικά προγράμματα;
Από τα παραπάνω προκύπτουν δύο συμπεράσματα:
I. Ο Καπιταλισμός αναγνωρίζεται ήδη από όλες τις σοσιαλιστικές δυνάμεις, ως μία αυτόνομη δύναμη.
II. Έφτασε η στιγμή εμείς οι Καπιταλιστές, ενώπιον όλου του κόσμου, να δημοσιεύσουμε και να κάνουμε ευρύτερα γνωστές τις απόψεις, τους στόχους και τις τάσεις μας και να δώσουμε ένα τέλος σε αυτήν την νοσηρή ιστορία περί φαντάσματος του Καπιταλισμού, με ένα Μανιφέστο που θα αναγγείλει τους σκοπούς του.
Η θεωρία του Καπιταλισμού θα μπορούσε να συνοψιστεί σε μία απλή πρόταση: Προστασία της ιδιωτικής περιουσίας.
Μια περιουσία που αποκτάται δύσκολα και αποκτάται από ένα πρόσωπο. Η παλινόρθωση της αστικής ατομικότητας, της αστικής ανεξαρτησίας και της αστικής ελευθερίας είναι κάτι που επιδιώκεται αναμφίβολα. Όπου ελευθερία εννοείται το ελεύθερο εμπόριο, οι ελεύθερες αγοραπωλησίες και κάθε είδους συναλλαγές.
Μας κατηγορείται ως υπέρμαχους των δικαιωμάτων στην ιδιοκτησία. Ακριβώς έτσι έχουν τα πράγματα, καθώς ακριβώς αυτό υποστηρίζουμε!
Σε τι θεμέλια βασίζεται η σύγχρονη οικογένεια, η αστική οικογένεια; Στο κεφάλαιο, στο ιδιωτικό κέρδος. Είναι ζήτημα χρόνου η πρόοδος της αστικής οικογένειας, εφόσον το στήριγμα της προοδεύει.
Και σχετικά με την παιδεία σας; Δεν είναι οι Καπιταλιστές που επινόησαν την παρέμβαση του Κράτους στην Παιδεία. Ωστόσο, επιδιώκουμε να αλλάξουμε τον χαρακτήρα αυτής της παρέμβασης και να σώσουμε την Παιδεία από την επιρροή της άρχουσας γραφειοκρατικής τάξης.
Βάσει όλων αυτών, Καπιταλιστές διαφόρων πεποιθήσεων έδρασαν σε συμφωνία για να σχηματίσουν το ακόλουθο μανιφέστο.

1. Επαναβεβαίωση του δικαιώματος της ιδιωτικής περιουσίας και συναλλαγής, που περιλαμβάνει τα δικαιώματα ενοικίασης, πώλησης και χρήσης της περιουσίας, κατά τον τρόπο με τον οποίο επιθυμεί ο ιδιοκτήτης εφόσον τέτοια χρήση δεν προσκρούει στα ίσα δικαιώματα των άλλων.
2. Σταθερός φόρος εισοδήματος, στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο, σε συνάρτηση με περιορισμό των δημοσιονομικών δαπανών.
3. Κατάργηση όλων των φόρων κληρονομιάς και των λοιπών σχετικών περιορισμών.
4. Εγγύηση των δικαιωμάτων στην ιδιοκτησία όλων των μεταναστών και των ετεροδόξων.
5. Αποκέντρωση του κέρδους από τα χέρια του Κράτους, μέσω εξόδου από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα. Επιπλέον, κατάργηση κάθε μονοπωλιακού κέρδους.
6. Αποκέντρωση των μέσων επικοινωνίας και μεταφορών, μέσα της εξάλειψης της χρηματοδότησης από την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών (Federal Communications Commission) και το Υπουργείο Μεταφορών (Department of Transportation).
7. Απαλλαγή από τα Κρατικά εργοστάσια και πάσης φύσεως άλλα όργανα παραγωγής. Κατάργηση του Υπουργείου Γεωργίας (U.S. Department of Agriculture), έτσι ώστε το έδαφος να βελτιωθεί βάσει ανεξάρτητων, αποκεντρωμένων σχεδίων.
8. Αναζωογόνηση όλης της εργασίας, μέσω ακύρωσης των επιδοτήσεων που επιβραβεύουν την ανεργία και κατάργησης των εμποδίων στα συμβόλαια εργασίας μέσω αμοιβαίας συμφωνίας όπως ο ελάχιστος μισθός, που προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν ένα εξισωτικό εργασιακό καθεστώς.
9. Ελευθερία του πληθυσμού να μετακινηθεί οπουδήποτε εντός της επικρατείας, μέσω της κατάργησης όλων των νόμων που περιορίζουν την κινητικότητα της εργασίας και του κεφαλαίου.
10. Κατάργηση της απευθείας χρηματοδότησης του εκπαιδευτικού συστήματος, και θέσπιση της δυνατότητας ανταγωνισμού μεταξύ κρατικών και ιδιωτικών σχολειών για τα χρήματα των γονέων που προορίζονται για εκπαίδευση (ίσως μέσω συστήματος κουπονιών, που υποστηρίζονται από τους φόρους).

Μια Καπιταλιστική επανάσταση που θα ακολουθεί αυτές τις αρχές θα προκαλέσει το πιο ριζοσπαστικό ρήγμα στον κρατικό έλεγχο. Δεν είναι άξιο απορίας πως η ανάπτυξη της περιλαμβάνει και ένα χαστούκι στο πρόσωπο του σύγχρονου φιλελευθερισμού.
Εν ολίγοις, οι Καπιταλιστές παντού ανά τον κόσμο υποστηρίζουν κάθε επαναστατικό κίνημα ενάντια στην υπάρχουσα κολεκτιβιστική τάξη πραγμάτων.
Σε όλα αυτά τα κινήματα που φέρνουμε στο προσκήνιο και υποστηρίζουμε η θεμελιώδης αρχή είναι το θέμα της ιδιοκτησίας, ασχέτως με τον βαθμό ανάπτυξης του στην παρούσα φάση.
Τέλος, παντού ανά τον κόσμο εργαζόμαστε για την συνεργασία μεταξύ των Δημοκρατικών κομμάτων όλων των χωρών.
Οι Καπιταλιστές δεν δέχονται την απόκρυψη των απόψεων και επιδιώξεων τους. Δηλώνουν ανοικτά και ξεκάθαρα πως οι στόχοι τους μπορούν να επιτευχθούν μόνο μέσω της ειρηνικής ανατροπής όλων των υπαρχόντων αρχών του Κράτους Προνοίας. Οι άρχουσες ελίτ ας τρέμουν στην ιδέα μιας Καπιταλιστικής Επανάστασης. Οι υπέρμαχοι των ανοικτών αγορών δεν έχουν να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους.
Μπορούμε να κερδίσουμε τον κόσμο!
Καπιταλιστές και εργάτες όλων των χωρών, Ανταγωνιστείτε!

Σημ.:Το αυθεντικό κείμενο των Reynolds και Matthews από το οποίο έγινε η μετάφραση βρίσκεται στον επίσημο δικτυακό τόπο του National Center For Policy Analysis (www.ncpa.org). Το παρόν κείμενο αποτελεί μετάφραση που έγινε από έμενα, χωρίς καμία διεκδίκηση δικαιωμάτων, τα όποια άλλωστε ανήκουν αποκλειστικά στους συγγραφείς του πρωτότυπου και στο NCPA. Ωστόσο, το συγκεκριμένο κείμενο αποτέλεσε για εμένα έμπνευση για το μεγαλόπνοο έργο που ετοιμάζω, το «Μανιφέστο του Ριζοσπαστικού Φιλελευθερισμού», το όποιο ευελπιστώ να ολοκληρώσω στο μέλλον.

Κοινωνία ποιών πολιτών;

Όταν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις χρησιμοποιούνται
ως επίφαση συμμετοχικής δημοκρατίας

Νέο άρθρο

Οδηγούν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις σε αυτό που ονομάζουμε Κοινωνία των Πολιτών; Αν όχι, θα μπορούσαν να το κάνουν; Στο ήδη ομιχλώδες Μη Κυβερνητικό τοπίο, οι κρατικές παρεμβάσεις μάλλον περιπλέκουν παρά διευκολύνουν τα πράγματα.

*Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*