Τετάρτη, Δεκεμβρίου 02, 2009

Γυναίκες και Ντόρα

Ήδη έχουν γραφεί πολλές αναλύσεις για το λόγο της ήττας της κ. Μπακογιάννη για την ηγεσία της ΝΔ και οι περισσότερες είναι σωστές. Χωρίς αμφιβολία και ο εθνικιστικός λαικισμός του Σαμαρά βρήκε πρόσφορο έδαφος στην βάση της ΝΔ, και η οικογένεια Μητσοτάκη έχει τις (πιθανότατα άδικες) αντιπάθειες της, και η Ντόρα (σωστά ή άδικα) ταυτίστηκε με το status quo της ΝΔ που οδήγησε στην ήττα, και η προεκλογική της εκστρατεία ήταν αμήχανη ως προς το πολιτικό της στίγμα και την ίδια την εκλογική διαδικασία.

Ωστόσο θα ήθελα να επισημάνω εδώ κάτι ακόμα το οποίο μου έκανε εντύπωση: Είχα την τύχη να ζω στην Νέα Υόρκη κατά την διάρκεια της τελευταίας Αμερικάνικης προεκλογικής περιόδου όπου ο Ομπάμα πάλευε με την Κλίντον για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Σε εκείνη την εκστρατεία, το γεγονός ότι από την μία είχαν ένα μαύρο υποψήφιο και από την άλλη μια γυναίκα ήταν στο κέντρο της συζήτησης καθότι – όπως και στην Ελλάδα – δεν υπήρξε ποτέ γυναίκα (πόσο μάλλον μαύρος) Πρόεδρος ή καν υποψήφιος Πρόεδρος. Και ήταν ένα γεγονός που όλοι, με πραγματικά ελάχιστες εξαιρέσεις, θεωρούσαν θετικό για την δημοκρατία και την κοινωνία στην Αμερική.

Αυτό δεν σήμαινε ότι όλος ή έστω ο περισσότερος κόσμος αποφάσισε τι να ψηφίσει βασισμένο στο φύλο ή το χρώμα του υποψηφίου. Αυτό θα ήταν προφανώς περίεργο και ίσως κατακριτέο. Αλλά, όπως θα περίμενε κανείς, ήταν ένα θέμα προς συζήτηση, αν μη τι άλλο για το τι σημαίνει για την σημερινή δομή της Αμερικάνικης κοινωνίας. Και όταν ο Ομπάμα εκλέχθηκε πρόεδρος, οι περισσότεροι ρεπουμπλικάνοι αναλυτές ομολόγησαν ότι αν και δεν τον ψήφισαν, είναι περήφανοι για την χώρα τους που μπόρεσε να κάνει αυτό το βήμα.

Η διαφορά με την Ελλάδα δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη: Για πρώτη φορά ήταν υποψήφια για την ηγεσία μεγάλου κόμματος μια γυναίκα (τουλάχιστον με σοβαρές προοπτικές νίκης γιατί και η κ. Διαμαντοπούλου είχε αναφέρει αρχικά το όνομα της ως υποψήφια για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πριν μερικά χρόνια). Και, κατ’ επέκταση, αυτό θα σήμαινε ότι εάν κέρδιζε η κ. Μπακογιάννη την ηγεσία της ΝΔ, τότε θα είχαμε και μεγάλες πιθανότητες να έχουμε γυναίκα πρωθυπουργό στο μέλλον. Και παρ’ όλα αυτά, το γεγονός αυτό αγνοήθηκε παντελώς. Σαν να μην είχε φύλο η κ. Μπακογιάννη. Ούτε φεμινίστριες τάχθηκαν υπέρ της, ούτε αναφέρθηκε ως θετικό σημάδι της Ελληνικής κοινωνίας, ούτε καν έγιναν κάποιες θεωρητικές αναλύσεις για το τι σημαίνει αυτό για την Ελληνική οικογένεια και κοινωνία. Οι μόνες συναφείς αναφορές που εγώ τουλάχιστον είδα ήταν στα λιβελογραφήματα του κ. Τριανταφυλλόπουλου όπου την κατηγορούσε λίγο πολύ για τυμβωρυχία του δολοφονημένου συζύγου της λες και η κ. Μπακογιάννη δεν έχει τόσα χρόνια την δική της προσωπικότητα και τα δικά της επιτεύγματα (και τα δικά της λάθη).

Οι λόγοι που μπορώ να σκεφτώ (και παρακαλώ τους όποιους αναγνώστες να μου δώσουν την δική τους γνώμη) είναι οι εξής:

1. H Ελλάδα είναι μια χώρα πολύ μπροστά και πολύ ανεπτυγμένη όπου το να έχουμε μια γυναίκα υποψήφια δεν μας ξένισε καθόλου και συνεπώς δεν χρειάστηκε καν να αναφερθεί και να συζητηθεί.

Αυτή η εξήγηση έχει σίγουρα ένα κόκκο αλήθειας: σίγουρα γυναίκες πολιτικοί είναι κάτι το οποίο δεν είναι πρωτόγνωρο στην χώρα μας και πραγματικά πολύ κόσμο δεν τον επηρεάζει ή τον αφορά το φύλο του/της πολιτικού. Ωστόσο είναι σαφές ότι αυτή δεν μπορεί να είναι η όλη αλήθεια σε μια χώρα όπου έχουμε το χαμηλότερο ποσοστό γυναικών στη βουλή και δεν υπάρχει καμία γυναίκα σε υψηλόβαθμη θέση σε τόσο σε κρατικές όσο και ιδιωτικές εταιρίες.

2. Μία άλλη πιθανή εξήγηση είναι ότι η αποσιώπηση του γεγονότος αυτού είναι ενδεικτικό της υποκρισίας και του συντηρητισμού της Ελληνικής κοινωνίας όπου πολλά επιτρέπονται εάν ο άλλος/η δεν τα διατυμπανίζει. Ταυτόχρονα υπάρχει μια μεγάλη έλλειψη σεβασμού και αναγνώρισης της σημασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Προσωπικά πιστεύω ότι αυτή η εξήγηση είναι και η πιο κοντά στην πραγματικότητα. Η κατάσταση μου θύμισε λίγο την εκλογή σε μεγάλο δήμο της χώρας μας ενός δημάρχου (ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν «θίγουμε») που ήταν γνωστό σε όλους ότι είναι ομοφυλόφιλος αλλά επειδή το κρύβει, σχεδόν όλοι οι ψηφοφόροι, ακόμα και αυτοί οι οποίοι έχουν τα όποια προβλήματα τους με τους ομοφυλόφιλους, τον ψήφισαν χωρίς πρόβλημα. Σίγουρα εάν ο άνθρωπος ήταν ειλικρινής με τον εαυτό του και τους ψηφοφόρους του, δεν θα είχε εκλεγεί.

Στην περίπτωση της Ντόρας, δεν βρέθηκε ούτε ένας από τους τόσους πολιτικούς υποστηρικτές της να πει, βρε παιδί μου, δεν είναι κακό να έχουμε για μια φορά και μια γυναίκα αρχηγό. Έκαναν όλοι σαν να μην το προσέξανε, ελπίζοντας ότι θα κάνει το ίδιο και ο λαός. Και αυτό γιατί λείπει αυτό που υπάρχει στις περισσότερες δυτικές δημοκρατίες: ένα φιλελεύθερο ιδεολογικό υπόβαθρο.

Ως υστερόγραφο αξίζει κανείς να παρατηρήσει ότι η κ. Μπακογιάννη μάλλον δεν βοήθησε τον εαυτό της με το να προσπαθεί να περιορίσει το εκλογικό σώμα σε αυτήν την εκλογή. Από την στιγμή που έχασε την μάχη για μια εκλογή από το συνέδριο, θα έπρεπε τότε να πιέσει για το ευρύτερο δυνατό εκλογικό σώμα και όχι το αντίθετο. Άλλωστε, δεν μπορεί να κατεβαίνεις ως υποψήφια ζητώντας μια μεγάλη διευρυμένη ΝΔ και δηλώνοντας ότι αυτή είναι η καλύτερη για να νικήσει το ΠΑΣΟΚ και μετά να φοβάται να ανοίξουν την ψηφοφορία στους «φίλους» της ΝΔ.

Γιατί έχω την εντύπωση ότι με το να περιορίσει τους ψηφοφόρους στον κατά βάση δεξιό πυρήνα των μελών της ΝΔ, βοήθησε τελικά τον κ. Σαμαρά. Η κ. Μπακογιάννη έχει τους περισσότερους υποστηρικτές της στο φιλελεύθερο και εκσυγχρονιστικό τμήμα της ΝΔ, μεγάλο μέρους του οποίου έφυγε από την ΝΔ στις τελευταίες εκλογές προς το ΠΑΣΟΚ και τους οικολόγους ή απείχε από τις εκλογές. Αυτοί οι εν δυνάμει ψηφοφόροι, αρκετοί από τους οποίους μάλιστα ίσως να θεωρούσαν το να έχουμε για πρώτη φορά γυναίκα αρχηγό είναι κάτι το θετικό, δεν ήταν διατεθειμένοι να γίνουν μέλη της ΝΔ προκειμένου να ψηφίσουν (ούτε να περιμένουν και σε τεράστιες ουρές έξω από τα εκλογικά κέντρα βέβαια).

19 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Η επικρατούσα στις δυτικές κοινωνίες αντίληψη, ότι η μεγάλη συμμετοχή γυναικών σε ανώτερα αξιώματα και θέσεις είναι «καλή», είναι τελείως απλουστευτική, αόριστη και το κυριότερο: πολύ συχνά υποκριτική. Διότι η διάκριση με βάση το φύλο είναι στη βάση της αντιδημοκρατική είτε πρόκειται για αρνητική διάκριση: «δεν θα την ψηφίσω, γιατί είναι γυναίκα» είτε θετική: «ω, ναι θέλουμε γυναίκες στην πολιτική!. Ενώ χρειάστηκαν χρόνιοι αγώνες και μια γενικότερη μετάλλαξη των κοινωνιών μας για να ξεπεράσουμε την πρώτη αντίληψη, η δεύτερη είναι νέο φρούτο και προσπαθεί μάταια να αντισταθμίσει την πρώτη. Κατά αντιστοιχία, το να ψηφίζεις τον Ομπάμα, λόγω του χρώματος του δέρματός του, ανήκει στην ίδια ακριβώς κατηγορία ψευδοπροοδευτισμού και χαρακτηριστικό παράδειγμα ανορθολογικής ψήφου.
Στο δια ταύτα... χαίρομαι ιδιαίτερα που στην Ελλάδα δεν έχουν προκύψει τέτοιες δήθεν προοδευτικές συζητήσεις (ούτε στην περίπτωση της Διαμαντοπούλου, ούτε της Μπακογιάννη), είναι η έμπρακτη απόδειξη, οτι η ύπαρξη γυναίκας αρχηγού κόμματος καθόλου δεν επηρεάζει τη μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων. Παράλληλα δεν τρεφω καμμία αυταπάτη, για τον λόγο, για τον οποίο φθάσαμε σε αυτήν την ευχάριστη ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα κατάσταση...δεν έχει υπάρξει κανενός είδους θεωρητική, πολιτική συζήτηση στον δημόσιο χώρο, οι λόγοι είναι σχεδόν συγκυριακοί. Πάντως, το οτι η υποκριτική, τάχα μου φιλελεύθερη (γιατί στην πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο) δυτικοευρωπαϊκή θέση που θέλει ντε και καλά πολλές γυναίκες στην πολιτική δεν μας έχει πολυακουμπήσει, μόνο ευτυχές μπορεί να χαρακτηριστεί.

Ανώνυμος είπε...

Θύμα σεξισμού η Μπακογιάννη! Ό,τι του φανεί του λωλοστεφανή!

Κατερίνα σ-Μ. είπε...

Πράγματι αποσιωπήθηκε το γεγονός πως η Ντόρα Μπακογιάννη είναι γυναίκα. Την παρουσίαζαν ως τον μπαμπά της με περούκα.

...κι έτσι, εκείνη έχασε την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας κι εμείς την ελπίδα να δούμε πρωθυπουργό μια γυναίκα. Γιατί, όπως ξέρουμε όλοι, το φύλο είναι κριτήριο επιλογής προέδρου κόμματος και η αξιολόγηση των πολιτικών πρέπει να γίνεται με βάση το φύλο τους.

Ανώνυμος είπε...

Φίλε ανώνυμε, μου φαίνεται πως η ανάλυση σου είναι υπεραπλουστευτική και μονοδιάστατη.

Προφανώς το να ψηφίζει κάποιος πολιτικούς βασισμένο ΜΟΝΟ στο φύλο τους, το χρώμα τους κτλ είναι επικίνδυνο και αντιπαραγωγικό.

Ωστόσο δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει ότι η εκλογή του Ομπάμα έστειλε ένα μήνυμα σε όλο τον κόσμο κατά του ρατσισμού και υπέρ της δύναμης του καθενός μας να τα "καταφέρει" ανεξάρτητα της όποιας καταγωγής του. Αυτό δεν είναι ψευτοπροοδευτισμός, είναι η πραγματικότητα.

Εάν έχουμε μια χώρα στην οποία ένα σημαντικό κομμάτι του πληθισμού ΔΕΝ αντιπροσωπεύεται στην κυβέρνηση σχεδόν ποτέ, τότε σίγουρα έχουμε ένα δημοκρατικό πρόβλημα. Και αυτό, εν μέρη, γιατί είναι ενδεικτικό του σεξισμού ή ρατσισμού της κοινωνίας αυτής (κρυφού ή φανερού), και, εν μέρη, γιατί οι δημοκρατίες μας είναι σε κάποιο βαθμό βασισμένες στην εκπροσώπηση των διαφόρων περιοχών, κοινωνικών ομάδων κτλ. Εάν μια κοινωνική ομάδα δεν εκπροσωπείται καθόλου στην κυβέρνηση, τότε είναι πιθανόν να αγνοηθεί ή να αδικηθεί. Αυτό ίσως δεν θα έπρεπε να γίνεται θεωρητικά αλλά ας είμαστε ρεαλιστές.

Επίσης, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι ο φιλελευθερισμός είναι και αυτός μια ιδεολογία και χρειάζεται την καλιέργεια του. Είναι καλό να επαναλαμβάνεται συχνά ότι όλοι μας είμαστε ίσοι και μπορούμε να εκλεγούμε στα εκάστοτε αξιώματα χωρίς να περιοριζόμαστε από το φύλο, το χρώμα ή το σεξουαλικό μας προσανατολισμό.

Όσο για την κ. Μπακογιάννη, δεν γνωρίζω εάν ήταν θύμα σεξισμού και δεν νομίζω ότι αυτό ήταν το νόημα του άρθρου. Όπως ανέφερε, υπήρχανν πολλοί άλλοι λόγοι για την ήττα της.

Το άρθρο απλώς παρατήρησε και απόρησε πως το γεγονός ότι για πρώτη φορά είχαμε γυναίκα υποψήφιο σε μια χώρα με σχεδόν μηδενική γυναικία παρουσία στους πολιτικούς θεσμούς πέρασε τόσο απαρατήρητο. Αυτό είναι όντως περίεργο και πιθανότατα ύποπτο για το καταπόσον η Ελληνική κοινωνία είναι πραγματικά όσο ανοικτόμυαλη και φιλελευθερη όσο θέλει να πιστεύει.

spyridon44 είπε...

- ΟΛΗ η ελληνική κοινωνία είναι υποκριτική ????
- Καθε άλλο !

- Ακόμη και το συγκεκριμμένο παράδειγμα που ανέφερε ο αρθρογράφος,δείχνει μια Κοινωνία ανεκτική, αλλά που δεν της αρέσουν οι προκλήσεις.

- Εχω την εντύπωση οτι Πολιτικός "στίβος" (στην Ελλάδα ίσως) είναι ιδιαίτερα σκληρός και ανταγωνιστικός και οι περισσότερες γυναίκες αποφεύγουν την Πολιτική.
- Τα συνήθη αστειάκια περί φύλλου, χρώματος κλπ είναι στην ίδια κατηγορία με τα των ποντίων, ξανθιών, κλπ, κλπ., δηλαδή, ευκαιρίες για πειράγματα και μόνον.
-
- Είναι ένδειξη ωριμότητος της Ελληνικής Κοινωνίας οτι δεν έγινε κάν συζήτησις περί φύλου αλλά μόνον περί θέσεων (ίσως νεφελώδεις), προοπτικών (στο στυλ του "θα"), και υποσχέσεων (ατελεσφόρων..)

Nievskii είπε...

Οι λόγοι είναι άλλοι που δεν προβλήθηκε το φύλο. Σε χώρες όπως το Πακιστάν, η Ινδία, η Τουρκία κ.ο.κ. έχουμε εδώ και δεκαετίες γυναίκες στην πρωθυπουργία και στην προεδρία της χώρας. Στην Ελλάδα παραδοσιακά, όπως και στην Μεσόγειο, η κοινωνική θέση δεν καθορίζεται από το φύλο, αλλά από την θέση στην ιεραρχία. Μια γυναίκα εντάσσεται σε μια οικογένεια, ξεκινά από την χαμηλότερη κοινωνική θέση, αλλά αν κάτσει πολλά χρόνια, μπορεί να γίνει και αρχηγός της οικογένειας και πολύ ισχυρή. Αυτό μπορείς να το δεις λ.χ. στις διώξεις μαγισσών του Μεσαίωνα. Στην Ισπανία λ.χ. όπου υπήρχε μια πολύ σκληρή Ιερά Εξέταση, όλες κι όλες 100-150 γυναίκες έπεσαν θύματα δίωξης ως μάγισσες, ενώ αντίστοιχα στην Γερμανία 20-30,000. Ο λόγος είναι ότι στην Ισπανία η γυναίκα ήταν ενταγμένη σε μια οικογένεια και δεν τολμούσε να την πειράξει κανείς επειδή είχε την προστασία της οικογένειας. Αυτό δεν υπάρχει στην Δυτική Ευρώπη, όπου δεν υπάρχουν οικογένειες, τζάκια, ιεραρχίες κλπ. τουλάχιστον όχι στον ίδιο βαθμό, οπότε η γυναίκα είναι/ήταν μόνη της και ανυπεράσπιστη. Κακά τα ψέμματα, η ανάλυσή σου παραβλέπει το γεγονός ότι ούτε ο Σαμαράς, ούτε η Μπακογιάννη θα ήταν οπουδήποτε στην διεκδίκηση της προεδρίας αν δεν είχαν από πίσω τους γενιές τοπαρχών. Σε τέτοιες καταστάσεις, όπου μετράει η φάρα κι όχι η προσωπική αξία, το φύλο δεν έχει καμιά σημασία και κανείς δεν του δίνει σημασία έτσι κι αλλιώς.

Ανώνυμος είπε...

僑泰廚具網專營 系統傢俱,客制化系統家具,廚具,歐式廚具櫥櫃,系統櫃,家具工廠,系統家具工廠,本公司採用全自動化加工設備及各式大型半自動生產機具及一流經驗操作人員和嚴格的品質管制,提供室內設計為客戶生產精緻完美,高品質的產品。歡迎參觀指教喔!

Ανώνυμος είπε...

A, βέβαια η Ελληνική κοινωνία δεν είναι υποκριτική. Π.χ. αυτό φαίνεται από το ότι δεν έχει (μεγάλο) πρόβλημα να εκλέξει ομοφυλόφιλο δήμαρχο (γνωστό στους πάντες) ο οποίος κρύβεται και ψεύδεται αλλά εάν ο ίδιος δήμαρχος ήταν ειλικρινής σίγουρα θα καταψηφιζόνταν.

Nievskii, πιστεύω ότι η ανάλυση σου έχει ενδιαφέρον και πραγματικά όντως εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση στη Νότια Ευρώπη.

Πάντως προσωπικά βρίσκω τόσο λυπηρή όσο και χαρακτηριστική της έλλειψης φιλελευθερης παιδείας και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων το ότι δεν βρέθηκε ούτε ένας άνθρωπος, ούτε ένας δημοσιογράφος να πει, βρε παιδί μου, δεν είναι κακό να μπορεί μια γυναίκα να είναι - στην ουσία - υποψήφια πρωθυπουργός. Λες και έχει ξαναγίνει σε αυτή την χώρα και είμαστε όλοι τόσο μπλαζέ...

Ανώνυμος είπε...

鴛鴦吧成人,免費視訊,交友戀愛小站,尼克成人,383成人,成人漫畫,八國聯軍成人,正妹視訊,一葉晴貼圖片區,免費交友,080視訊聊天室,成人圖片,a片貼圖,080視訊聊天室,豆豆聊天室13 15歲,情色貼圖,色聊天室,情色貼圖,免費視訊,情色漫畫,哈啦聊天室,丁字褲美女影片,正妹計時器,666成人光,成人視訊,104 貼圖區,85cc成人片觀看,視訊,視訊做愛,0204貼圖區,嘟嘟成人網,正妹相簿,只有貼圖片區,正妹桌面,38ga成人,正妹空姐寫真,美女交友,ccn正妹牆,正妹找樂子,台灣美女寫真貼圖區,

Ανώνυμος είπε...

Αυτό δεν υπάρχει στην Δυτική Ευρώπη, όπου δεν υπάρχουν οικογένειες, τζάκια, ιεραρχίες κλπ. τουλάχιστον όχι στον ίδιο βαθμό,


Όχι άχι δεν υπήρχαν δούκες, κύμητες, γιούνκερ. Ο κάθενας απο την κούτρα του βγάζει και από μια ανάλυση και νομίζει πως είναι και σοβαρή.

Nievskii είπε...

Όχι άχι δεν υπήρχαν δούκες, κύμητες, γιούνκερ

Φίλε μου, έχεις μπλέξει τα πράγματα: για τον κοινό λαό μιλάμε, όχι για την αριστοκρατία. Η αριστοκρατία έχει άλλους κανόνες από τον λαό και σημειωτέον, η αριστοκρατία δεν βασίζεται στο αίμα ή μόνο στο αίμα, αν το έχεις υπόψη σου, αλλιώς δεν θα αναδεικνύονταν νέες οικογένειες αριστοκρατών ποτέ και πουθενά. Βασίζεται στον πλούτο, αν καταλαβαίνεις την διαφορά, που είναι συγκεντρωμένος σε λίγα χέρια. Διάβασε και το σχετικό βιβλίο του Cantor για τον Μάυρο Θάνατο και την επίπτωσή του στην ιδιοκτησία της αριστοκρατίας, για να ξεκαθαρίσεις λίγο τις έννοιες. Στην Ευρώπη αν δεν άνηκες στην αριστοκρατία, που σημειωτέον είχε και φυλετικές διαφορές από τον κοινό λαό, δεν ήσουν ενταγμένος σε μια οικογένεια/φάρα και ήσουν θύμα. Στην Νότια Ευρώπη ό,τι και να έκανες ήσουν ενταγμένος σε μια οικογένεια/φάρα.

Ανώνυμος είπε...

Τελικά ρε φίλε υπάρχει ή δεν υπάρχει αριστοκρατία,τζάκια κλπ (με η χωρίς αίμα) κατά την γνώμη σου στην Δυτική Ευρώπη γιατί εσυ αυτό ισχυρίστηκες. Και άσε να γνωρίζω καλύτερα από σένα το τι έκανε η Πανούκλα στις ιδιοτκησιακές σχέσεις

Ανώνυμος είπε...

Dear blog moderator: Hello!
Dear friends: Hello!
I am a friend from Taiwan is very pleased to find your blog, I also very much like your site content and articles, in addition I have added to my favorites, is there the honor and opportunity to your blog Friendly exchange of times?
If you have already joined, please send a letter to my mailbox, I offer my site name and URL, but also want to browse and exchange information regularly ︿ ︿ Oh, thank you!
Site Name: seo
Website: http://seo.ao.com.tw
E-mail: ericpme0615@gmail.com

Nievskii είπε...

Και άσε να γνωρίζω καλύτερα από σένα το τι έκανε η Πανούκλα στις ιδιοτκησιακές σχέσεις

Είσαι, είσαι...η πανούκλα;;;;!!!! Χριστέ μου! Φυσικά και δεν είχε τόση σημασία η κληρονομικότητα, όσο ο πλούτος, αφού ο πλούτος περνούσε και από την μεριά της γυναίκας, duh! Χωρίς να αναφέρουμε το ότι μπορεί να τον έχανες στα ζάρια, στους τοκογλύφους κλπ. Και αν τον έχανες, δεν υπήρχε συγγενής στον κόσμο που θα σε βοηθούσε να τον επανακτήσεις ή να σε στηρίξει με οποιοδήποτε τρόπο ή να περιμένεις το παραμικρό. Ήσουν απλά ξεπεσμένος αριστοκράτης και δεν μετρούσες για τίποτα και η εκτεταμένη οικογένεια σε έγραφε στα τέτοια της, όπως γινόταν και όπως γίνεται στην Δυτική Ευρώπη. Τόσο απλά. Αλήθεια, είχαν και βεντέτες στην Βόρεια Ευρώπη; Όχι; Γιατί; Η εκτεταμένη οικογένεια δεν έπαιζε κανένα ρόλο;

Τώρα επειδή είσαι ειδικός, αφού και σήμερα κληρονομούμε τον πλούτο από τους γονείς μας, τι Μεσαίωνα να λέμε, τι Δυτική Ευρώπη, τι Βαλκάνια, τι Αφγανιστάν: είναι όλα ίσιωμα. Τι φάρα, τι οικογένεια, τι gens και τι γένος και τι φυλή, τι Λωζάνη και τι Κοζάνη! Βγάλε και κανά βιβλίο με τα πορίσματά σου, θα είναι πολύ καλό, είμαι σίγουρος.

Ανώνυμος είπε...

Τελικά ρε φίλε υπάρχει ή δεν υπάρχει αριστοκρατία,τζάκια κλπ (με η χωρίς αίμα) κατά την γνώμη σου στην Δυτική Ευρώπη?

απάντα και άσε τις μαλακίες. Υποστήριξες πως την Ευρώπη την Δυτική δεν υπήρχαν. ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΕ ΤΟ!!!!

Και για όσους παρακολουθούν έγραψε ο "κύριος"

Αυτό δεν υπάρχει στην Δυτική Ευρώπη, όπου δεν υπάρχουν οικογένειες, τζάκια, ιεραρχίες κλπ. τουλάχιστον όχι στον ίδιο βαθμό

Απο που τεκμαίρεται ιστορικά οτί στην Δυτική Ευρώπη δεν υπήρχαν οικογένειες, τζάκια, ιεραρχίες?

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχει και μια 3η εξήγησγη, ότι ήταν υποψήφια αρχηγός της ΝΔ. Αν ήταν του Πασόκ θα γινόταν πολύ μεγάλο θεμα το φύλο της, θα είχε μαζί της και τις φεμινίστριες και τα ΜΜΕ θα το ανεδείκνυαν.
Ούτε χάρηκαν π.χ. οι προοδευτικάρες που η Θάτσερ είχε γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στο ΗΒ. Πρέπει να είναι δικιά τους για να το αναδείξουν σαν θέμα.

eda είπε...

按摩棒電動按摩棒飛機杯自慰套自慰套情趣內衣
角色扮演情趣,情趣用品跳蛋情趣跳蛋

G點性感丁字褲吊帶襪丁字褲無線跳蛋

衣蝶
情趣按摩棒
潤滑液SM內衣性感內衣自慰器充氣娃娃AV情趣情趣用品

Ανώνυμος είπε...

Η νοημοσύνη του λαού πιο σημαντική από τη νοημοσύνη των πολιτικών:

http://www.iratde.org/issues/1-2009/tde_issue_1-2009_03_rindermann_et_al.pdf

Panagiotis Atmatzidis είπε...

Είναι δύσκολο να καταλάβεις γιατί:
1+1=2.

Καταλαβαίνω, έζησες στις ΗΠΑ και τώρα που γύρισες στην Ελλάδα, είναι δύσκολο να αποκτήσεις και πάλι την επαφή με την απλή (απίστευτο κι όμως alla Gallileo ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ!) λογική.

Μια πολιτικός η οποία είναι τόσο διεφθαρμένη όσο δεν πάει, η οποία έκανε αντιπολήτευση κι έσκαβε το λάκο της ίδιας της, της κυβέρνησης, μια πολιτικός η οποία ακόμη είναι μπλεγμένη μέχρι το κόκαλο σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της 30ετίας ΚΑΙ συνεχίζει να έχει μια αφ υψηλού στάση ακόμη και μετά το στραπάτσο... αναρωτιέσαι ΓΙΑΤΙ δεν το κάναμε θέμα, κι αν είμαστε δημοκρατική χώρα που δεν το κάναμε ΘΕΜΑ. Μα αφού το ήξεραν και οι πέτρες ότι θα κατέβει για υποψήφιος, και μάλιστα πολλοί ακόμη δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως έγινε και ΔΕΝ βγήκε πρόεδρος της ΝΔ.

Με βάση όλα τα παραπάνω, αν έχετε ακόμη απορίες, νομίζω πως πρέπει να ξαναγυρίσετε στις ΗΠΑ. Άλλωστε εκεί η λογική περισσεύει, είχαν πρόεδρο τον Bush, για 8 χρόνια, και ΔΕΝ απορούσαν πως μπορεί ένας ηλίθιος (προσωπική άποψη) μπορεί να κυβερνά την χώρα τους. Αυτό κι αν είναι ένδειξη πολιτισμού!

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner
















Join the Blue Ribbon Online Free Speech Campaign








Referrers

Based on original Visionary template by Justin Tadlock
Visionary Reloaded theme by Blogger Templates | Distributed By Magazine Template

Visionary WordPress Theme by Justin Tadlock