Κυριακή, Ιανουαρίου 16, 2011

O μύθος του "όχι και τόσο μεγάλου" Δημοσίου

Ένας από τους βασικούς λόγους που η ανθρωπότητα βίωσε τον οικονομικό θρίαμβο της βιομηχανικής (καπιταλιστικής) οικονομίας, είναι ότι η τελευταία προκαλεί μέσα από την εσωτερική δυναμική της, την εκρηκτική μείωση του κόστους παραγωγής ανά μονάδα προϊόντος. Έτσι η παραγωγή αυξάνεται, οι τιμές μειώνονται και το καταναλωτικό κοινό τροφοδοτεί τον κύκλο της προσφοράς και της ζήτησης. Στα τέλη του 19ου αιώνα φερ'ειπείν, και μέσα σε μόλις 20 χρόνια, το κόστος παραγωγής σιδηροδρόμων έπεσε κατά 88%. Το κόστος παραγωγής κηροζήνης στο ίδιο διάστημα έπεφτε κατά 70%. Η κυριαρχία της μηχανής περιορίζει τις ανάγκες απασχόλησης εργατικού δυναμικού στο απολύτως ελάχιστο, προκαλώντας ταυτόχρονα την έκρηξη της παραγωγής. Δεν είναι μαγεία: είναι η δύναμη του ανθρώπινου μυαλού εν δράσει.

Ο παραπάνω κανόνας, του φθίνοντος κόστους παραγωγής ανά μονάδα προϊόντος ισχύει λίγο πολύ για όλους τους τομείς της οικονομίας με μία και μοναδική εξαίρεση: το Ελληνικό Δημόσιο. Ακούσαμε πρόσφατα διάφορους γραφικούς υποστηρικτές του στάτους κβο να επιχαίρουν καθώς ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων μετά την απογραφή υπολογίστηκε σε "μόλις" 768.009 ανθρώπους. Η λεπτομέρεια που δεν αναφέρεται είναι ότι στις 31.12.1981 υπηρετούσαν στο Δημόσιο συνολικώς 511.000 άτομα τα οποία τον Ιανουάριο του 1989 έφτασαν τις 659.885. "Υπήρξε δηλαδή αύξηση σχεδόν 150.000 υπαλλήλων (23%) έργο του ΠΑΣΟΚ" όπως σημειώνει ο συγγραφέας Μ.Δραγούμης. Mετά από τριάντα χρόνια ο αριθμός τους ήταν αυξημένος κατά περίπου 100.000 άτομα, έργο αμφότερων των κομμάτων εξουσίας.

Και όλα αυτά σε μια περίοδο που οι νέες τεχνολογίες πλημμύρισαν την παραγωγή: υπολογιστές, ψηφιοποίηση της πληροφορίας, εφαρμοσμένη ρομποτική, νέες μέθοδοι διαχείρισης και logistics που έστω και σπασμωδικά εφαρμόστηκαν στο ελληνικό δημόσιο καθιστώντας περιττή την υπεραπασχόληση σε μια ολόκληρη σειρά ειδικοτήτων (πχ δακτυλογράφων "ξένων γλωσσών", αποθηκαρίων/αρχειοθετών, κλπ).

Ναι, όσο τραγελαφικό και αν ακούγεται, το ελληνικό δημόσιο συνεχίζει να παράγει τις ίδιες χαμηλού επιπέδου υπηρεσίες, απασχολώντας ένα ολοένα και πιο πολυάριθμο δυναμικό στην παραγωγή τους.

Από την άλλη πλευρά, στην Αγγλία, το σύνολο των υπαλλήλων του ευρύτερου δημοσίου τομέα το 1979 όταν ανέλαβε την εξουσία η Θάτσερ ήταν 733.176, ενώ δέκα χρόνια αργότερα είχε πέσει στους 576.888 (»Economist», 25.11.89).

Η γραφικότητα της ελληνικής περίπτωσης είχε φτάσει μέχρι του σημείου να μονιμοποιηθούν εν μιά νυκτί 46.000 έκτακτοι με το σκεπτικό ότι «εύλογα οι… υπάλληλοι κατέχονται από αίσθημα ανασφάλειας και αβεβαιότητας η οποία μπορεί να επηρεάσει την υπηρεσιακή τους απόδοση, καθώς και την αφοσίωση στα καθήκοντα τους".

Σε μια εποχή που ο δημόσιος χώρος προσπαθεί να απομιμηθεί τις δομές του ιδιωτικού (ειδικά σε επίπεδο οργάνωσης και διακυβέρνησης) για να επιβιώσει , στην Ελλάδα πανηγυρίζουμε που το εργατικό δυναμικό του δημοσίου αυξάνεται με φρενήρεις ρυθμούς, προωθώντας μια αντιπαραγωγική και αντιοικονομική νοοτροπία, διασπείροντας την σε ολόκληρη την κοινωνία, διαφθείροντάς εν τέλει τη νεολαία που ανατρέφεται με το όνειρο κατάληψης μιας "θεσούλας". Oι όψιμοι απολογητές του δημοσίου ,το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν σε αυτή την αρρωστημένη νοοτροπία μια (έστω μικρή) παράταση ζωής.

7 σχόλια:

Giannis είπε...

Στους 780.000 περιλαμβάνονται διαφοροι "τακτικοί" συμβασιούχοι ( πχ αναπληρωτές εκπαιδευτικοί ) , υπάλληλοι ΝΠΔΔ , υπάλληλοι ΔΕΚΟ και άλλες κατηγορίες ;;; Δηλαδή ποιό είναι το πραγματικό πλήθος όσων ( καλώς ή κακώς ) είναι κρατικόμισθοι ;

mantz είπε...

"...καθιστώντας περιττή την υπεραπασχόληση σε μια ολόκληρη σειρά ειδικοτήτων (πχ ..., αποθηκαρίων/αρχειοθετών, κλπ).

Αυτό ειδικά είναι αλήθεια. Στο Ελ. Δημόσιο η αρχειοθέτηση θεωρείται εξίσου ακατανόητη ενέργεια με την τήρηση στατιστικών στοιχείων...

Αναρχοφιλελευθερος είπε...

Αγαπητοί φίλοι. Η απογραφή, στην οποία αναφέρεστε, αφορούσε αποκλειστικά και μόνο τους εργαζομένους του στενού δημόσιου τομέα. Η απογραφή εκείνων που εργάζονται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ενώ είχε αναγγελθεί για τον Σεπτέμβριο του 2010 ωστόσο μεταφέρθηκε για της αρχές του νέου έτους. Αναμείνατε στο ακουστικό σας.

Στο “Βήμα” της 1 Αυγούστου 2010, διαβάζουμε:

Η ολοκλήρωση μάλιστα της απογραφής και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, η οποία εκτιμάται ότι θα ανεβάσει τον αριθμό των υπαλλήλων- μισθοδοτούμενων ή μη από τον κρατικό προϋπολογισμό- σε 950.000 ως και 1 εκατομμύριο, εκτιμάται ότι θα αποσαφηνίσει πλήρως την εικόνα των εργαζομένων στο Δημόσιο.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=346376&dt=01/08/2010

Giannis είπε...

Αφήστε δε οτι σε σχέση με 1 1/2 χρόνο πριν μερικές δεκάδες χιλιάδες ( πχ stagiers ) δεν υπολογίζονται καν στο 1 εκατομμύριο

Darthiir the Abban είπε...

Να δούμε και πότε θα καταργήσει το χρήμα όλη αυτή η ισορία γιατί ξέρεις ε: όσο πιό λίγη εργασία απαιτείται, τόσο πιό λίγος κόσμος θα βρίσκει δουλειά!

Τώρα τα υπόλοιπα είανι απλά μια μονόπλευρη ανάλυση μιας οικονομικής πραγματικότητας μέσα από στενή χρηματοοικονομική οπτική, οπότε βράσε όριζα...

Giannis είπε...

Darthiir the Luddite http://en.wikipedia.org/wiki/Luddite

mantz είπε...

Ωστόσο, (πολύ συνοπτικά σχολιάζω) και ο μεγάλος αριθμός δημοσίων υπαλλήλων δεν είναι παρά ένα ακόμη σύμπτωμα. Το αίτιο είναι η κακοδιοίκηση από πλευράς της ηγεσίας.

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner
















Join the Blue Ribbon Online Free Speech Campaign








Referrers

Based on original Visionary template by Justin Tadlock
Visionary Reloaded theme by Blogger Templates | Distributed By Magazine Template

Visionary WordPress Theme by Justin Tadlock