Κυριακή, Φεβρουαρίου 05, 2006

οι ευθύνες του δυτικού πολιτισμού

το λάθος του bush δεν ήταν ότι βομβάρδισε το αφγανιστάν.
το λάθος του bush δεν ήταν ότι βομβάρδισε το ιράκ.
το λάθος του bush ήταν ότι δεν κατάφερε να πείσει τις δυτικές χώρες για τον κίνδυνο που λέγεται ισλαμοφασισμός.
αλλά τελικά μήπως το λάθος ήταν των μεγάλων δυτικών χωρών που αρνήθηκαν να ακούσουν?
και τελικά ξεκίνησε η αμερική έναν μακροχρόνιο αγώνα εκδημοκρατισμού των πλέον οπισθοδρομικών κοινωνιών, ένας αγώνας που μας αφορά όλους, χωρίς την υποστήριξή μας.

οι ηπα έχουν αναλάβει να μετατρέψουν έναν ολόκληρο πολιτισμό, κολλημένο στον 14ο αιώνα, να τον φτάσει μέχρι τον 17ο αιώνα και στη συνέχεια να τον φέρει στον 21ο αιώνα. θα πρέπει να παραδεχθούν προσωπικά, σε κοινωνικό επίπεδο και σαν κράτη ότι η αποτυχία τους οφείλεται ξεκάθαρα στον πολιτισμό τους. και πρέπει να δεχθούν ότι για να πετύχουν πρέπει να αλλάξουν.
καθ'οδόν θα πρέπει η δύση να ξηλώνει την όποια κυβέρνηση προσπαθεί να αγκαλιάσει το ισλαμοφασιστικό παρελθόν.
δυστηχώς αυτός ο πόλεμος θα κρατήσει δεκαετίες. ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο όταν αλλάξουν, και όχι νωρίτερα.

δυστηχώς η δύση συνολικά δεν θέλει να αναλάβει αυτό το έργο. θα προτιμούσαμε να τους αφήσουμε να ζούνε στις παρακμιακές σκοταδιστικες κοινωνίες τους. όμως η δύση πρέπει να το αναλάβει διότι μας απειλούν. μόλις μπορούν είναι σίγουρο ότι θα καταστρέψουν κάποια δυτική πόλη. πρέπει να τους σταματήσουμε, μας έχουν εξαναγκάσει.

Καταδικασμένοι ερήμην

Οι ισλαμοφασίστες έχουν καταδικάσει ερήμην, στο δικαστήριο του φονταμενταλιστικού παραλογισμού, το σύνολο των κοινωνίων μας, όχι κάτι που έκαναν κάποιοι συγκεκριμένοι ανθρωποι αλλά γι’αυτό που είμαστε όλοι (οι περισσότεροι δηλαδή), για το πώς ζούμε και για το πώς ορίζουμε τις κοινωνίες μας. Δεν χρειάζεται καμία άλλη δικαιολογία για αυτούς. Μας έχουν τοποθετήσει στο ιδεολογικό προκρούστειο κρεβάτι τους, έτοιμοι να κόψουν ότι δεν ταιριάζει απόλυτα στον πνευματικό τους μεσαίωνα.

Η επίθεση στην Δανία είναι μια επίθεση στον πυρήνα των αξιών του δυτικού κόσμου όπως διαμορφώθηκαν με την Μεταρρύθμιση, τον Διαφωτισμό, την Βιομηχανική Επανάσταση και με τους αγώνες ενάντια στους ολοκληρωτισμούς της Καθολικής Εκκλησίας, του δεσποτισμού, του φασισμού και του κομμουνισμού. Της ελευθερίας της ατομικής έκφρασης, της προστασίας της ελευθεροτυπίας, του σεβασμού της ιδιωτικότητας, του περιορισμού της παρέμβασης του κράτους, της ανεξιθρησκείας, του χωρισμού κράτους-εκκλησίας και της εξάλειψης του κοσμικού πολιτικού ρόλου της οργανωμένης θρησκείας κτλ

Για όποιον νομίζει ότι δεν θα μπορούσε να είναι η δική μας σημαία η επόμενη στη θέση της δανέζικης ή ότι η χώρα μας δεν δίνει αφορμές για την ισλαμική τρομοκρατία απλά να θυμίσουμε την στηριξή μας στην γενοκτονία των μουσουλμάνων της Βοσνίας και του Κοσόβου, την μη ύπαρξη ή δημιουργία τζαμιών στην Αττική, τις ακραίες αντιμουσουλμανικές θέσεις μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας λόγω ταύτισής του ισλαμισμού με την Τουρκία, τις υπερβολές των Ελλήνων ορθοδοξομουλάδων, την χρήση της βάσης της Σούδας από τις ΗΠΑ, το ότι είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ κτλ κτλ. Εδώ καίνε πρεσβείες για γελοιογραφίες:



Πάντως το όλο ζήτημα θέτει το ερώτημα μέχρι που εκτείνεται η ελευθερία του λόγου το οποίο είχαμε συζητήσει παλιότερα με άλλη αφορμή.

Από το www.in.gr:
Οργισμένες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για τη δημοσίευση των σκίτσων του Μωάμεθ σημειώθηκαν την Κυριακή στη Βηρυτό, κατά τη διάρκεια των οποίων πυρπολήθηκε το προξενείο της Δανίας και τραυματίστηκαν τουλάχιστον 28 άτομα σε συγκρούσεις με τις αρχές. Η Δανία καλεί τους υπηκόους της να εγκαταλείψουν το Λίβανο. Χιλιάδες διαδηλωτών, πολλοί από τους οποίους κρατούσαν πράσινες ισλαμικές σημαίες, συγκεντρώθηκαν γύρω από φλεγόμενο κτίριο και φώναζαν θρησκευτικά συνθήματα. Παράλληλα, όπως μεταδίδει το Reuters, κάποιοι είχαν ανέβει σε ένα από τα οχήματα της πυροσβεστικής το οποίο κατέστρεψαν προκειμένου να αποτρέψουν την κατάσβεση της πυρκαγιάς.

Δεν έχει γίνει ακόμη σαφές εάν το κτίριο του προξενείου ήταν άδειο της στιγμή του επεισοδίου. Σύμφωνα όμως με τις εφημερίδες του Λιβάνου, οι Δανοί διπλωμάτες αναχώρησαν από τη Βηρυτό το βράδυ του Σαββάτου, μετά την πυρπόληση των πρεσβειών της Δανίας και της Νορβηγίας στη Δαμασκό της Συρίας. Το Σάββατο Σύριοι διαδηλωτές έβανα φωτιά στις πρεσβείες της Δανίας και της Νορβηγίας στη Δαμασκό. Επίσης προκάλεσαν ζημιές στην πρεσβεία της Σουηδίας και επιχείρησαν να εισβάλουν στο κτίριο της γαλλικής διπλωματικής αποστολής, αλλά δεν τα κατάφεραν.

Support Denmark, Support Freedom of Speech

Από SupportDenmark.com:
ελληνική μετάφραση μάλλον ήταν από babelfish :-) )

On the 30th of September 2005 the Danish newspaper Jyllands-Posten published 12 cartoons depicting the prophet Mohammed. Mohammedans raised a storm of protest and two artists went into hiding after receiving death threats. Islamic organisations demanded an apology from the Danish government and the incident turned into a world-wide diplomatic issue. The OIC (the Organisation of the Islamic Conference), the Council of Europe and the UN all criticised the government of Denmark for not taking measures against the newspaper Jyllands-Posten. The Danish prime minister Anders Fogh Rasmussen defended the freedom of the press and free speech and stated that any measures, if appropriate, could not be taken by the government but only by a court of law. Meanwhile in Islamic countries Danish flags are burned and Danish products are taken off the shelves. Several countries have withdrawn their ambassadors from Denmark and armed men attacked the office of the EU in the Gaza strip.

Denmark needs our support. Show that you care and put one of these banners on your website.


 

Σάββατο, Φεβρουαρίου 04, 2006

Ελευθερία Έκφρασης & Τζιχάντ


Θυμάμαι, πριν από 2 περίπου χρόνια είχα μια διαμάχη με έναν Κόκκορα, ο οποίος υποστήριζε ότι οι επιθέσεις-εκφράσεις "ιερού πολεμου" κατά αμάχων πολιτών δυτικών κρατών είχαν ως στόχο το δυτικό πολιτισμό και τις αξίες και ελευθερίες, οι οποίες γίνονται σεβαστές ως αυτονόητες στα δυτικά κράτη, ενώ εγώ ήμουν πεπεισμένη, ότι οι μόνοι, οι οποίοι κινδύνευαν από τέτοιες επιθέσεις ήταν οι αναμεμειγμένοι σε επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή, π.χ. ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία κλπ (χωρίς φυσικά να δικαιολογώ αυτές τις επιθέσεις). Από τότε μέχρι σήμερα βεβαια, η κατάσταση έχει κάπως εκτραχυνθεί και έχουν μεσολαβήσει αρκετά γεγονότα, τα οποία με κάνουν να νιωθω πως πρεπει να παραδεχτώ, οτι έκανα λάθος.

Η αρχή του κλονισμού ήρθε με τις πρώτες απειλές κατά της Γαλλίας - κράτους όχι μόνο μη εμπλεκόμενου, αλλά και αντιτιθέμενου στην επίθεση στο Ιράκ σε βαθμό σχετικής δοκιμασίας των σχέσεων του με τις ΗΠΑ - οτι θα διεξάγονταν στο έδαφός της και εναντίον πολιτών της μαζικές επιθέσεις, εάν δεν υποχωρούσε στο θέμα της νομοθεσίας περί θρησκευτικών συμβόλων στις δημοσιες υπηρεσίες και τα σχολεία. Όσο κι αν διαφωνώ με αυτή τη νομοθεσία (ο καθένας είναι ελευθερος να φοράει ό,τι θέλει και φυσικά να δηλώνει τις θρησκευτικές και όποιες άλλες πεποιθήσεις του, ακόμα και με χιτώνα, κοθόρνους και κότινο - εκείνο που πρέπει να είναι κοσμικό και να μην συνδέεται με καμία θρησκεία είναι το κράτος, όχι οι πολίτες! Κοινώς αυτό που πρέπει να λείπει είναι οι θρησκευτικές εικόνες στα δικαστήρια ή στα σχολεία και όχι η παραπέμπουσα σε ορισμένη θρησκεία ενδυμασία των μαθητών), δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να αντιληφθώ το παράλογο και εξωφρενικό αυτών των καθαρά εκβιαστικών παρεμβάσεων στα εσωτερικά ξένου κράτους, το νομοθετικό όργανο του οποίου είναι δημοκρατικά εκλεγμένο και αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία του λαού, ενω ταυτόχρονα υπάρχει ένα ευρύ συνταγματικό πλαίσιο προς προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Πλέον δεν έχουμε την εξοργισμένη και απελπισμένη αμυντική αντίδραση/αντίσταση ενός θύματος, το οποίο δεν έχει άλλο τρόπο πάλης, αλλά την φασιστική και άνευ δημοκρατικής νομιμοποίησης επέμβαση ενός ξένου στα εσωτερικά τρίτου κράτους - αυτό δηλαδή για το οποίο κατηγορούσαμε κάποιοι τις ΗΠΑ στην περίπτωση της άνευ εγκρίσεως του ΟΗΕ "ετσιθελικής" επέμβασης στο Ιρακ, κάνουν τώρα τα μέχρι σήμερα νομιζόμενα θύματα, μετατρεπόμενα σε θύτες.

Ανάμεσα σε πολλά άλλα, αυτό που έκανε για εμένα το ποτήρι να ξεχειλίσει ήταν η πρόσφατη υπόθεση των γελοιογραφιών του Μωάμεθ, οι οποίες πρωτοδημοσιεύθηκαν σε δανική εφημερίδα και αναδημοσιεύθηκαν από αλληλεγγύη μετά τις αντιδράσεις σε πολλές αλλες ευρωπαϊκές εφημερίδες, κυρίως νορβηγικές, γαλλικές, βελγικές και γερμανικές. Φανατικοί μουσουλμάνοι από την Ευρώπη έως την Ινδονησία έχουν ξεσηκωθεί και επιθυμούν να κηρύξουν "ιερό πόλεμο" ενάντια στις ευρωπαϊκές χώρες, γιατί προσεβλήθη ο Προφήτης τους, του οποίου η απεικόνιση απαγορεύται ως βλάσφημη. Ευρωπαϊκά προϊόντα μποϊκοτάρονται, διευθυντές και συντάκτες εφημερίδων δέχονται απειλές για τη ζωή τους και μηνύματα μίσους, ενώ ένοπλοι σε αραβικές χώρες απαιτούν το κλείσιμο των γραφείων της ΕΕ και ψάχνουν σε ξενοδοχεία για ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι είναι δηλωμένα πλέον "στόχοι"....

Το θέμα σχετικά με τη σύγκρουση του δικαιώματος της ελευθερίας έκφρασης και λόγου με τον σεβασμό στις θρησκευτικές πεποιθήσεις θεωρείται αρκετά μπερδεμένο. Ωστόσο, στις ευρωπαϊκές κοινωνίες τουλάχιστον, είναι κατά μακρά παράδοση λυμένο. Η ελευθερία έκφρασης και η ελευθερία του τύπου, μαζί με την προκύπτουσα απο αυτές ελευθερία σάτιρας, θεωρούνται δεδομένες και αναμφισβήτητες, ακόμα και αν "θυμα" τους είναι τα ιερά και τα όσια. Εχουν σατιριστεί (και ολοι έχουμε γελάσει, θεωρόντας το απόλυτα φυσιολογικό, ακόμα και σε περιπτώσεις σκληρής σάτιρας) πρόσωπα, θεσμοί, λαοί, ιερά και όσια (δεν ξέρω κανέναν χριστιανό που να αντέδρασε στην σάτιρα π.χ. του αγίου Πέτρου ή και του ίδιου του χριστιανικού θεού από τον Αρκα, για να μη θυμηθω το θεμα του Aυστριακού που παρουσίασε σειρά από καρικατούρες με τη ζωή του Ιησού και ακόμα και μια αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στην Ελλάδα -μόνη αντίδραση στην Ευρωπη αν δεν κανω λαθος- απορρίφθηκε!). Το μόνο πράγμα που μπορεί (και δικαίως) να περιορίσει την ελευθερία αυτή, είναι η προσβολή άλλων προσώπων (π.χ. εξυβριση εις βάρος του σατιριζόμενου προσώπου). Τέτοιο θεμιτό περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης δεν αποτελεί όμως κατ'αρχην η σάτιρα θρησκευτικών πεποιθήσεων, ομαδων πληθυσμού, εθνών κλπ, απλώς επειδή μπόρει να πληγώσει τα αισθήματα κάποιων. Δεν μπορει να περιοριστεί η ελευθερία της έκφρασης σε περίπτωση σάτιρας "κατα" κάποιων για το βάρος τους ή για άλλο φυσικό χαρακτηριστικό (π.χ. Καραμανλής/Παγκαλος/ξανθιές), κατά ενός έθνους (π.χ.Σκωτσέζοι/Καναδοί), κατά μιας σεξουαλικής προτίμησης (ομοφυλοφιλία), κατά μιας πολιτικής ιδεολογίας (π.χ. κομμουνισμός), κατά μιας θρησκευτικής πεποιθησης (π.χ. καρικατούρες με τη ζωή του Ιησού κλπ). Και εν πάση περιπτώσει, η σύγκρουση ανάμεσα σε δικαιώματα, ελευθερίες και σεβασμό απέναντι σε άλλους θεσμούς λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα συνταγματικό και γενικότερο νομικό πλαίσιο, το οποίο διαμορφώνεται διαφορετικά σε κάθε κράτος, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, η οποία είναι ο κανόνας στα δημοκρατικά κράτη της Ευρώπης. Και το νομικό πλαίσιο το οποίο προέκυψε απο άσκηση της λαϊκής κυριαρχίας στη Δανία, στη Γαλλία, στη Νορβηγία, στη Γερμανία κλπ, δεν είναι η Σαρία.... Είναι τα Συντάγματα και οι νόμοι των κρατών αυτών, τα οποία δεν απαγορεύουν την σάτιρα εναντίον θεσμών και θρησκειών, αλλά επιτρέπουν να γελάμε ακόμα και με τους θεούς. Οι καρικατούρες αυτές μεσα σε τετοια νομικά πλαίσια κυκλοφόρησαν και στους πολίτες αυτών των χωρών απευθύνονταν, οι οποίοι είναι και υπεύθυνοι για την διαμόρφωση αυτών των νομικών πλαισίων. Στη Σαουδική Αραβία μπορεί λοιπόν να απαγορευονται τετοιες καρικατουρες και να απολύονται έως λιθοβολούνται οι υπεύθυνοι, εφοσον ο νόμος τους ορίζει κατι τετοιο - στη Δανία όμως κάτι τέτοιο αποκλείεται. Ετσι π.χ. στη Γαλλία και τη Γερμανία η αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος (Αναθεωρητισμός) αποτελεί ποινικό αδίκημα και απαγορεύεται, ενώ στην Ελλάδα όχι (ίσα ίσα, ο κανόνας είναι να φταίνε για όλα οι Εβραίοι! χεχε!) - δεν υπάρχει περιπτωση να υπάρξει καμια αντίδραση αν βγει μια ελληνική εφημερίδα και δημοσιεύσει αρθρο με αναθεωρητικές απόψεις (το πολύ πολύ να βγει πάλι να διαμαρτυρηθεί ο Πρέσβυς του Ισραήλ, ο οποίος μέχρι και το Χριστόδουλο εχει ακούσει να εξομοιώνει το Ισραήλ με το Διάβολο!). Θεωρώ λοιπον, ότι ζήτημα σύγκρουσης της ελευθερίας έκφρασης με το σεβασμό στις θρησκευτικές πεποιθήσεις στην περίπτωση της σάτιρας, απλώς δεν τίθεται. Ευτυχως το ίδιο αποδεικνύει και η μακρά ευρωπαϊκή παραδοση.

Το πιο σημαντικό και ανατριχιαστικό για εμενα βέβαια είναι το πως έχουμε φτάσει να φοβόμαστε να ασκήσουμε θεμελιώδεις ελευθερίες μας, λόγω του μόνιμου εκβιασμού των μοντέρνων φασιστών... Η δε απόδοση συλλογικής ευθύνης (κλασσική φασιστική πρακτική) έχει ξεπεράσει πια τα όρια του παραλογισμού: απειλείται η ζωή του τάδε Δανού πολίτη στη Γαζα, επειδή η Κυβέρνηση της Δανίας (!) δεν ζητά συγγνώμη εκ μέρους μιας ιδιωτικής ελευθερης εφημερίδας (!) και δεν αλλάζει τους νόμους του κράτους (χωρις καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση - μόνο υπό το καθεστώς απειλών) για να τιμωρήσει τους υπευθυνους της εφημερίδας!!! Εχουμε δε κωμικοτραγικες εκδηλώσεις, όπως η έκφραση συγγνώμης διευθυντή νορβηγικής εφημερίδας που αναδημοσίευσε τις καρικατούρες, με την ταυτόχρονη δήλωση οτι "ζητώ συγγνωμη, γιατί απειλείται η ζωή μου" ( τι είδους συγγνώμη είναι αυτή και πως είναι δυνατόν έμφρονες άνθρωποι να ικανοποιούνται με αυτήν; )!!! Οι ΗΠΑ και το Ηνωμενο Βασίλειο, οι οποίοι έκαναν πόλεμο στο Ιρακ για να το "σώσουν απο το σκοτάδι και την ανελευθερία", ξαφνικά ανακάλυψαν οτι αυτές οι αντιλήψεις και τακτικές δεν είναι ανελεύθερες και σκοταδιστικές, αλλά απλώς θρησκευτικές πεποιθήσεις, τις οποιες πρεπει να σεβαστούμε και οτι "η αναδημοσίευση των καρικατουρων σε ευρωπαϊκά έντυπα είναι προκλητική και άκρως προσβλητική". Κάτσε μπάρμπα, γιατί κάπου μπερδεύτηκα: η δικτατορία και η μπουρκα είναι σκοταδιστικά και ανελεύθερα και θα τους σώσεις απο αυτά και μάλιστα με πόλεμο, αλλά η απαγόρευση απεικόνισης του προφήτη και οι απειλές κατά "απιστων" που το κάνουν είναι προοδευτικά και φιλελεύθερα και πρεπει να τα σεβαστούμε;;; (Βεβαια, τωρα βλέπω απέναντι μου μια τύπισσα με ισλαμική μαντίλα και ένα υπερσύγχρονο USB Stick να κρέμεται απ' τον μεχρι τελευταιας ιντσας καλυμμενο λαιμό της και νιώθω ψυχολογικά έτοιμη για αντιφάσεις... - ελπίζω μόνο να μην καταλαβαίνει τι γραφω....). Ο μόνος ανθρωπος που με έκανε υπερήφανη ήταν ο Δανός πρωθυπουργός, ο οποίος δήλωσε οτι δεν υποκύπτει στον εκβιασμό και ότι δεν προκειται να ζητήσει συγγνώμη για τις πράξεις μιας ελευθερης ιδιωτικής εφημερίδας (αυτό βέβαια δε νομίζω να γίνει ιδιαίτερα αντιληπτό από τους μάρτυρες του Αλ Αχτσά, γιατί δεν ξέρω αν είναι εξοικειωμένοι με τον όρο ιδιωτικός και ελευθερος, καθώς και με το απαράδεκτο της κρατικής επιβολής σε ιδιωτικά θέματα).

You can see the cartoons here: http://www.welt.de/data/2006/02/01/839671.html# (it's the website of the German newspaper "Die Welt"), by clicking the option "Die umstrittenen Karikaturen".

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 03, 2006

Κάλεσμα φορο-ανυπακόης από τον Α. Ανδριανόπουλο

Ένα πραγματικά επαναστατικό άρθρο από τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο ενάντια στην άμεση φορολογία και υπέρ ενός πιο δίκαιου συστήματος που θα βασίζεται στην έμμεση φορολογία. Ο Α. Ανδριανόπουλος καλεί τους πολίτες σε ένα «συνολικό ξεσήκωμα κατά των φόρων». Ουάου! Αντιγράφω από το site του:

Τι απομένει; Ένα συνολικό ξεσήκωμα κατά των φόρων. Επειδή όμως η ελληνική κοινωνία δεν εκδηλώνει δείγματα μαχητικότητας και τάσεις ανατροπής, δεν μένει παρά ο τρόπος που ο Έλληνας υποσυνείδητα έχει ενστερνισθεί και πρακτικά έχει προωθήσει. Μια εκτεταμένη δηλαδή καμπάνια φορο-ανυπακοής. Η αναζήτηση δηλαδή μεθόδων, νομίμων βασικά, αποφυγής των άμεσων φόρων κι εξασφάλισης υψηλότερων ατομικών εισοδημάτων. Κάθε καινούργια μέθοδος σύλληψης της φορολογητέας ύλης ανοίγει νέα, νόμιμα πάντα, παράθυρα για την αποφυγή της. Εκεί πρέπει να στραφεί το ενδιαφέρον των ενεργών και προβληματισμένων πολιτών. Χωρίς να αποκλείω βέβαια και το ενδεχόμενο, αργότερα, μιας γενικότερης αποχής από την φοροδοσία. Με όλες τις σχετικές της συνέπειες βέβαια. Τι θα κάνει το δημόσιο; Θα ασκήσει διώξεις κατά κάποιων εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών; Πολύ χλωμό το βλέπω…


Διαβάστε το όλο κείμενο εδώ: Κάλεσμα φορο-ανυπακόης, Α. Ανδριανόπουλος, 02/02/2006

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 02, 2006

Γιατι το να σιχαινεσαι την θανατικη ποινη δεν φτανει

λιγα λογια περι διακρισης μεταξυ προσωπικου γουστου και σοβαρων επιχειρηματων

Μολις συνειδητοποιησα οτι ενας λογος που δεν μας καταλαβαινουν πολλοι ειναι οτι δεν βλεπουν την διαφορα προσωπικου γουστου και γενικων αρχων. Ας πουμε οταν λεμε το κρατος πρεπει να (μη) ζηταει απο τους πολιτες να πραττουν το Χ, δεν φτανει να πουμε οτι αυτο μας αρεσει. Πρεπει να εξηγησουμε γιατι αυτο ειναι και το σωστο!

Παραδειγμα η θανατικη ποινη.
Ειναι μια πρακτικη που εξασκειται σε αρκετα κρατη. Προσωπικα την σιχαινομαι. Βρισκω την ιδεα ενος κρατους που δολοφονει τους πολιτες του απαισια. Ειναι φρικτη η σκεψη οτι η ιατρικη επιστημη, στο θαυμασιο επιπεδο που εχει φτασει χαρη σε τοσες ζωες αφιερωμενες στην ερευνα, μπορει να χρησιμοποιηθει για να αφαιρει ζωες αντι να σωζει. Αλλα αυτο δεν φτανει. Για να ζητουμε την καταργηση της, πρεπει να εξηγησουμε τι ζημιες προκαλει, ποια δικαιωματα των ανθρωπων καταπαταει κτλ Ακομα δεν ειμαι εντελως πεπεισμενος ας πουμε οτι η θανατικη ποινη αποτελει και παραβιαση των ανθρωπινων δικαιωματων, ουτε μπορω ευκολα να ισχυριστω οτι όποιο κρατος την εξασκει ειναι εγκληματικο.
Βλεπουμε εδω, οτι αλλο πραγμα μου αρεσει, άλλο ομως κρινω οτι ειναι ξεκαθαρα και αντικειμενικα αποδεδειγμενο ως σωστο. Άλλο πραγμα θα μου αρεσε να ζητω απο το κρατος να κανει, και αλλο δεχομαι αντικειμενικα οτι πρεπει να κανει.

Αλλο παραδειγμα η αλληλεγγυη, ο ανθρωπισμος. Εδω εχουμε ενα αναποδο παραδειγμα. Δεν σιχαινομαι τον ανθρωπισμο. Ισα ισα, προσωπικα ειμαι αρκετα μεγαλος οπαδος της φιλανθρωπιας (μεχρι ηλιθιοτητας ισως). Εχει να κανει με την ανατροφη μου? Με την χριστιανικη κουλτουρα? Με τα γονιδια μου? Αδιαφορο. Αυτο που ξερω ειναι οτι κανεις δεν ειναι υποχρεωμενος να σκεφτεται σαν εμενα. Το οτι μου αρεσει οι ανθρωποι να φροντιζουν για το καλο των αλλων, δεν σημαινει σε καμμια περιπτωση οτι δικαιουμαι να ζητω απο το κρατος να το επιβαλλει αυτο σε ολους τους ανθρωπους. Αν καποιος δεν θελει να βοηθαει τον γειτονα του, ειναι δικαιωμα του και εγω δεν μπορω να τον εμποδισω. Ετσι εδω βλεπουμε οτι πάλι αλλο πραγμα θα μου αρεσε να γινεται στον κοσμο, και αλλο πραγμα βρισκω οτι πρεπει αντικειμενικα να επιβληθει στον κοσμο.

Γενικα πιστευω σε καθε ζητημα πρεπει να προσπαθουμε να βλεπουμε τον κοσμο λες και ειμαστε ενας αδιαφορος εξωγηινος. Τι δικαιωματα εχουν οι Α εναντιον των Β σε αυτον τον μικρο πλανητη Γη? Τι μπορουν να απαιτουν οι Α απο ενα δικαιο κρατος? Τι μπορουν να επιβαλλουν στους Β?

Μερικοι αυτο το λενε ψυχρη λογικη ή δεν ξερω τι αλλο. Για μενα ειναι η μονη αντικειμενικη λογικη...

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 01, 2006

Ο ιδιότυπος ελληνικός ζντανοφισμός

Νέο Άρθρο

«Κύριε πρόεδρε, τελικά ο Μαρξ υπήρξε πολύ σημαντικός πολιτικός φιλόσοφος»Βύρων Πολύδωρας (Βουλή, 21.11.02)

Την περίοδο των περσινών χειμερινών διακοπών μου βρέθηκα στη μαγευτική Πράγα και, μεταξύ άλλων, επισκέφτηκα το μουσείο Κομμουνισμού προκειμένου να ικανοποιήσω το ενδιαφέρον μου για την πολιτική ιστορία.

Μάλλον φτωχά τα εκθέματα. Αρκετά, ωστόσο, ώστε να νιώσεις ένα σφίξιμο στο στήθος και να χαλάσει η διάθεσή σου. Ελάχιστοι και οι επισκέπτες. Οι Τσέχοι, λαός φιλοσοφημένος, έχουν επιλέξει τον δρόμο της λήθης, που για τον γάλλο φιλόσοφο Πωλ Ρικέρ αποτελεί αρετή, απηχώντας τον Νίτσε, ο οποίος έκανε λόγο για την μνήμη ως πηγή δυστυχίας. Άλλωστε, είναι ακόμη πολύ πρόσφατα τα βιώματά τους.

Αφήνοντας πίσω σου το μουσείο και τα παγερά βλέμματα των τσέχων φίλων σου, συνειδητοποιείς ότι δεν χρειάζεται να εντρυφήσεις στο συγκλονιστικό έργο των Στεφάν Κουρτουά, Νικολά Βερτ και Ζαν-Λουί Πανέ, (επιμ.), Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού (Εστία, 2001), ή στο ανατριχιαστικό βιβλίο του Donald Rayfield, Stalin and His Hangmen (Penguin Books, 2004), για να έρθεις αντιμέτωπος με τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα της κομμουνιστικής απανθρωπιάς...

*Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*

Η δημοκρατία του φραπέ

Διαβάζοντας ένα παλιό άρθρο του Πάσχου θυμήθηκα κάποια περιστατικά από τη φοιτητική μου ζωή στη Θεσσαλονίκη.

Στην καρδιά της συμπρωτεύουσας, η κεντρική πλατεία Αριστοτέλους ξεχειλίζει καθε μερα από ζωή και κέφι. Χιλιάδες Θεσσαλονικείς , νέοι κυρίως αλλα και μεγαλύτεροι, βολτάρουν στον πεζόδρομο, σεργιανούν στα γειτονικά μαγαζιά της Τσιμισκή, πίνουν τον καφέ τους στα καφέ-μπαρ με φόντο το Θερμαϊκό. Δε θέλει πολύ προσπάθεια για να καταλάβει κανείς ότι η περιοχή ειναι λιγο πολύ η πασαρέλα της Θεσσαλονίκης... Ο κόσμος ντυμένος με τα πιο εντυπωσιακά του ρούχα, τα τελευταία μοντέλα, τις πιο ακριβές μάρκες κυκλοφορεί πάνω κάτω στην πλατεία , κάθεται στα ασφυκτικά γεμάτα μαγαζιά χαζεύει, φλερτάρει, ενίοτε γίνεται αντικείμενο θαυμασμού, απολαμβάνοντας τη ναρκισσιστική εκείνη ικανοποίηση της ερωτικής αυτοεπιβεβαίωσης...

Το πρώτο πράγμα που θα κανει εντυπωση σ εναν επισκεπτη της πλατείας Αριστοτέλους ειναι οι ακριβές τιμές των καφέ-μπαρ. Οι καφέδες ειναι για τα ευρωπαϊκά δεδομένα πανάκριβοι. Ένας καπουτσίνο στο κέντρο του Αμστερνταμ κοστίζει 3 ευρώ, στην Αριστοτέλους θα τον βρεις 4,5. Το ίδιο και με τον "παραδοσιακό" καφέ του ηρωικού ελληνικου γενους, το φραπέ που φτάνει πάνω κάτω στην ίδια τιμή.

Φίλοι και γνωστοί από διάφορες παρέες , συχνοί θαμώνες της Αριστοτέλους, περνούσαν ώρες ολόκληρες στις κοινές μας εξόδους , κριτικάροντας αυτή τη στρατηγική (απο τραπεζακι με θεα το Θερμαικο, εντος Αριστοτελους-δωστε βαση εδω). Ο κάφές ηταν πανάκριβος, το σέρβις συχνά απαράδεκτο, τραπέζια δεν βρίσκονταν εύκολα. Και φυσικά η συνηθισμένη παύλα ιερή (κατα)κραυγή σε κάθε τετοια συζήτηση, η φράση κλειδί, όπου όλοι και όλες συμφωνούσαν ήταν μία: "μπουν΄το Κράτος ρε παιδιά;;" Πουν το κράτος να επιβάλει πλαφόν στις τιμές του φραπέ και να σώσει τις τσέπες των νέων νεοελλήνων από την οριστική χρεωκοπία;


Το μεγάλο γέλιο όπως επισημαίνει και ο φίλος Πάσχος ηρθε επι εποχής Κουλούρη όπου πράγματι το κράτος εφόρμησε στα απανταχου καφενεία κραδαίνοντας τιμοκαταλόγους και με στολή σερβιτόρου αποπειράθηκε να επαναφέρει την τάξη στην αγορά των φραπέδων.

Πλάνη στην πλάνη δηλαδή και ψέμα στο ψέμα. Γιατί στην πραγματικότητα οι γκρινιάρηδες δεν αντιλαμβάνονται πως η αγορά δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μεγάλη, μια τεράστια κάλπη. Ο ψηφοφόρος, ο καταναλωτης με τα λεφτά του που συνηθως τα βγαζει με αρκετο ιδρώτα διαλέγει ποτε και πού θα τα "καταθέσει". Αυτός είναι που αναδεικνύει τον έμπορο σε επιχειρηματία, αυτός ειναι που θα μετατρέψει το καφενείο σε σουπερ τρέντυ πανάκριβο καφέ μπαρ. Σ΄΄όποιον δεν αρέσει η Αριστοτέλους για τις τιμές της, το σέρβις της , το δήθεν χαρακτήρα της, μπορεί να διαλέξει μια αλλη περιοχή για τις βραδινές του εξοδους.

Λίγα τετράγωνα πιο πέρα, απέναντι απο τα πανεπιστημια απλώνεται η οδος Μελενίκου με τα δεκάδες φοιτητικά καφέ της. Η αλλαγή κλίματος εκεί είναι εμφανής. Στη θέση των Πράντα (ορίτζιναλ ή μαιμου) βρίσκει κανείς πιο προχειρες εμφανίσεις, μπλουζακια με εξυπνες ατακες στο λογοτυπο, τζιν και χυμα διαθεση. Ταβλάκι , φοιτητικος χαβαλες και ο φραπες στα 2,5-3 ευρώ.

Η κλασική μου απάντηση στους παραπονιαριδες φίλους μου ήταν...γιατί δεν παμε στη Μελενίκου τοτε ρε παιδια; φτηνο καφεδακι, περισσεια χαβαλεδιαρικης διαθεσης και περισσοτερα αδεια τραπεζια! Τότε όλα τα μουτρωμενα προσωπα, ολα τα κεφάλια με το προσεχτικά χτενισμένο μαλλί, το σινιέ κούρεμα, τις αφέλειες και τις ανταύγιες σηκώνονταν και με καρφώνανε με βλεμμα αποδοκιμαστικό..."εεεεμεεειιιις στηηηην Μελεεενικου;; Τρελαθηκεες;;" Η Μελενικου βλεπετε δεν ηταν τρέντυ γειτονια, τη σνομπαρανε για το στυλ της και την διαφορετική -ντεμοντε, λενε,- νοοτροπια της.

Αυτο που δεν καταλαβαινανε βεβαια ηταν οτι αυτη τους η απαντηση καλυπτε και τις πρωτες πρωτες αποριες. Γιατι ο καφες λοιπον ειναι ακριβος στην Αριστοτελους; Γιατι εσεις τον κανετε ακριβό, συρρεωντας χειμαρρωδως στα 6,7 μπαρακια της περιοχής.! Γιατι ορματε μαζικά κάθε Σαβ.κο και πλημμυρίζετε τα μικρά μπαρακια, στηνεστε στην ουρα απ εξω με θερμοκρασια 10 βαθμων υπο του μηδενος, καθεστε μ ενα ποτο στο χερι σε αποσταση 1 χιλιοστου απο το διπλανο σας...Δεν πληρωνετε τον καφε σαν καφε, δηλαδη τα 20,30 σεντς των "εξοδων παρασκευης" αλλα πληρωνετε ατμοσφαιρα, κλιμα, την αξια της περιοχης, το socializing που προωθεί ο χώρος... Δεν μπορει κανεις να τα εχει ολα, δηλαδή και παρουσια στα πιο popular bars και φτηνα προιοντα! Ο μαγαζατορας που εχει περαση στην αγορα ειναι λογικο να ανεβασει τις τιμες του!

Αλλα φυσικα κατα βαθος ολοι το ξερουν αυτο. Γιαυτο και τα "παραπονα" μετα απο μερικα ποτα δινουν τη θεση τους σε σχολια για την εντυπωσιακη "γκομενα" που μολις περασε απο διπλα ή για το μυώδη μπαρμαν απεναντι. Το προβλημα ξεκιναει οταν το κρατος αποφασιζει πατριαρχικα να μας προστατεψει απο τους κακους μαγαζατορες και κυνηγαει με τους φορους του, τις δημ. υπηρεσιες του, τα υπουργεια του μια αγορα που στηριζεται στη δημοκρατικη επιλογη του καθενος να προσφέρει και να αποδεχεται υπηρεσιες...

υγ.
Φυσικα το οτι ο μαγαζατορας μπορει να χτυπαει τις τιμες εφοσον εχει περαση δε σημαινει οτι μπορει να μας πιανει και μαλ"κες. Σε μπαρακι στην παραλιακη μου σερβιραν αθλιο καφε σε εξοντωτικη τιμη. Τον παιρνω και τον παω στο μπαρμαν . "Εσυ θα το επινες αυτο το νεροπλυμα;" Μου ζητησε συγγνωμη και μου εφτιαξε αλλον. Απο τοτε δεν ξαναπατησα. Οπως εμαθα το ιδιο συνεβη και με αλλους πελατες στην πορεια, και καποια στιγμη το μαγαζι εκλεισε. That's the market's way...

Ενας πρεσβης που πρεσβευει οτι θεωρω σαπιο στην Ελλαδα

Αν δεν το εχετε διαβασει ηδη, διαβαστε απο τον Νικο Δημου για το γελειο κειμενο του ελληνα πρεσβη στην Κυπρο.

Ελπιζω η Κυπρος να θεωρειται τοπος εξοριας για τους διπλωματικους μας και οι πρεσβεις μας σε αλλες χωρες να ειναι λιγο πιο σοβαροι. Τουλαχιστον αν δεν πιστευουν στον ορθολογισμο και στον διαφωτισμο, ας κανουν οτι πιστευουν. Διπλωματικοι ειναι διαολε!

Αφου διαβασετε αυτα, πηγαινετε στο Βερσουτια ή αντιγραψτε αυτο το κειμενο προταση του Σπασικλα και στειλτε το στο info παπάκι greekembassy-cy.org.

Αγαπητέ κ. Πρέσβη,

με αφορμή το φετινό θέμα για τη συγγραφή έκθεσης που πρότεινε η πρεσβεία σας για τους τελειόφοιτους μαθητές των Λυκείων της Κύπρου, θα επιθυμούσα να αναπτύξετε το ακόλουθο θέμα:

Η μισαλλοδοξία, ο οπισθοδρομισμός, μαζί με το στυγνό εθνικισμό που καταργεί ουσιαστικά την έννοια της κοινωνικής συμβίωσης, έχουν παραμορφώσει το πολιτιστικό πρόσωπο της Ευρώπης.

Με βάση την πιο πάνω διαπίστωση, έχοντας υπόψη και τη σύγχρονη κυπριακή πραγματικότητα, να αναπτύξετε τους λόγους που καθιστούν αναγκαία την προσήλωση στις ανθρωπιστικές αρχές και κατακτήσεις του Διαφωτισμού και να εισηγηθείτε τρόπους με τους οποίους η εφαρμογή αυτών των αξιών μπορεί να οδηγήσει σε έναν κόσμο καλύτερο και πιο ανθρώπινο.

Θα χαρώ πολύ αν δημοσιεύσετε την ανάπτυξη του παραπάνω θέματος στις ιστοσελίδες της πρεσβεία σας.

Μετά τιμής
το όνομά σας εδώ

Πως η ΔΕΗ καταστρεφει τον πλανητη

και οι παμφλεταριοι οικολογοι επικροτουν

Διαβασα εδω μια τυπικη ελαφρια γκρινια επειδη λεει η ΔΕΗ ανεβασε τις τιμες της. Το εντυπωσιακο ειναι οτι ολοι συμφωνησαν και κανεις δεν βγηκε να πει οτι ισως εχει καποιο λογο η ΔΕΗ. Με ενοχλει πολυ η τοση ελλειψη περισκεψης και σιγουρα με ενοχλει η ομοιογενεια των Ελληνων στο να σκεφτονται απλοϊκα. Κανεις δεν σκεφτεται εξω απο το κουτι (που λεει και η Ελβιρα)!

Η αληθεια ομως ειναι οτι

α) η ΔΕΗ εχει απο τα χαμηλοτερα τιμολογια στην ΕΕ. Τα χαμηλα τιμολογια προκαλουν σπαταλες, οπως μπορει ευκολα να διαπιστωσει κανεις ας πουμε στο Αττικο Μετρο. Οι κυλιομενες σκαλες σε ολη την Γερμανια λειτουργουν μονο οταν καποιος τις χρησιμοποιει, Στην Αθηνα λειτουργουν ολη την ωρα!

β) η ΔΕΗ καιει σιγουρα το χειροτερο καυσιμο στην ΕΕ, τον λιγνιτη. Ο λιγνιτης ειναι εξαιρετικα βρωμικος, αλλα φαινομενικα φτηνος. Φτηνος γιατι υπαρχει σχετικα αφθονος στην Ελλαδα. Φαινομενικα ομως μονο μας πεφτει φτηνος, γιατι το κοστος που προκαλει στο περιβαλλον ειναι τεραστιο! Οπως εχουμε εξηγησει αλλοτε, στα περιβαλλοντικα ζητηματα η συχνοτερη πηγη καταστροφων ειναι η λανθασμενη διατιμηση των μολυνοντων δραστηριοτητων. Η καυση λιγνιτη προκαλει τεραστιες αρνητικες εξωτερικες επιδρασεις στους ανθρωπους, υποβαθμιζοντας το περιβαλλον και προκαλοντας εως και καρκινογενεση. Η ΔΕΗ ομως δεν το πληρωνει αυτο το κοστος που προκαλει, ετσι δεν το αισθανεται. Γιαυτον τον λογο χρησιμοποιει λιγνιτη σε υπερβολικο βαθμο. Αν πληρωνε το πραγματικο κοστος του λιγνιτη στην κοινωνια πιθανοτατα δεν θα τον χρησιμοποιουσε καθολου!


Ετσι προστατευουμε εμεις στην Ελλαδα το περιβαλλον!

Ειναι φανερο δηλαδη απο τα σημεια α και β οτι οι τιμες του ηλεκτρικου πρεπει να ανεβουν! Αν η ΔΕΗ αρχισει να πληρωνει το πραγματικο κοστος του λιγνιτη θα πρεπει κατευθειαν να ανεβουν οι τεχνητα χαμηλες τιμες του ηλεκτρικου. Επισης αν θελουμε να εκλογικευτει η καταναλωση ηλεκτρικου, επισης πρεπει να ανεβουν οι τιμες.

Η ειρωνεια της υποθεσης ειναι οτι οι ιδιοι επιφανειακα σκεπτομενοι που γκρινιαζουν για την ανοδο των τιμων ειναι ακριβως τα ιδια ατομα που βριζουν τον Μπους που δεν υπογραφει την συνθηκη του Κυοτο. Ω Ελληνες σοσιαλιζοντες υποκριτες, η χωρα σας τι κανει για το Κυοτο? Ο μονος τροπος να πλησιασουμε εστω τα ορια που εχουμε υποσχεθει στην συνθηκη του Κυοτο ειναι να γινει πολυυυ καθαροτερη η παραγωγη ενεργειας στην Ελλαδα και να μειωθει η καταναλωση (σημειωνω οτι η καταναλωση μας ανεβαινει γυρω στα 5% ετησιως) . Ο αμερικανικος λαος που εχει καταλαβει τι θυσιες χρειαζονται για το Κυοτο, ειναι διστακτικος. Οι Ελληνες παπαρολογοι δεν δισταζουμε καθολου. Υπογραφουμε την συνθηκη, απαιτουμε απο ολον τον κοσμο να την σεβαστει (ριχνουμε και κανα συνθημα κατα των φονιαδων των λαων) και εμεις την γραφουμε στα παλια μας τα παπουτσια!

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner
















Join the Blue Ribbon Online Free Speech Campaign








Referrers

Based on original Visionary template by Justin Tadlock
Visionary Reloaded theme by Blogger Templates | Distributed By Magazine Template

Visionary WordPress Theme by Justin Tadlock