Μακεδονικα πανηγυρια στην Ελλαδα

Πηρε το ματι μου στο youtube ενα ενδιαφερον βιντεο Σλαβομακεδονων σε πανηγυρι καπου στην Φλωρινα.



Δεν εχω ξαναδει ποτε κατι τετοιο ειναι η αληθεια και απορω βεβαια αν ειναι τοσοι πολλοι ή αν το βιντεο απλα εχει σκηνες απο καποιο ασχετο πανηγυρι στο οποιο υπηρχαν (και) ελληνοφωνοι. Το σιγουρο ειναι οτι τα ελληνικα ΜΜΕ κυριολεκτικα θαβουν τετοιες εικονες, δεν υπαρχει καμμια περιπτωση να το δεις στην ελληνικη τηλεοραση. Δυστυχως δεν υπαρχει καν περιπτωση να το διαβασεις σε εφημεριδα χωρις παραλληλες κραυγες του στυλ: Νεα προκληση των Σκοπιανων (sic) πρακτορων που εγραφε τις προαλλες και ο Τακης Μιχας.

Δεν ξερω για σας, προσωπικα θελω να ζω σε μια χωρα που οι πληροφοριες δεν φιλτραρονται κατα το αν το περιεχομενο τους εξυπηρετει την προωθηση εθνικων μας μυθων. Θελω τα ΜΜΕ μου να μου δειχνουν τι συμβαινει στο κοσμο και οχι τι νομιζουν οτι θα επρεπε να μαθω οτι συμβαινει. Θελω οι εφημεριδες να μπορουν να κανουν μια περιγραφη ενος γεγονοτος χωρις να πετανε και 123 αρνητικους ή θετικους, παντα ομως υπερβολικους εως παραπληροφορητικους χαρακτηρισμους: φιλελευθερη λαιλαπα, τουρκικη προκληση, υπερσυγχρονο εργο (απλως συγχρονα πραγματα δεν γινονται στην Ελλαδα).

Σεβομενος τις αρχες αυτες λοιπον, καταρχας δεν σχολιαζω το βιντεο ιδιαιτερα αλλα θα ηθελα πληροφοριες απο σας, αν γνωριζετε και τι γνωριζετε για τους σλαβοφωνους συμπολιτες μας. Ισως με αφορμη κατι τετοιο μαθουμε επιτελους και κατι που να ειναι κοντα στην αληθεια...

Ο Ανδρέας και ο ριζοσπαστισμός των μικροαστών

Νέο Άρθρο

Μετρημένοι στα δάχτυλα του χεριού είναι οι Έλληνες πολιτικοί με τους οποίους μπορείς να πιεις έναν καφέ και να έχεις μετά την αίσθηση ότι δεν έχασες την ώρα σου. Ο Θόδωρος Πάγκαλος ανήκει στις εξαιρέσεις. Οταν λοιπόν πρόσφατα μου πρόσφερε έναν καφέ, μου ανέλυσε την πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία του «ριζοσπαστισμού των μικροαστών» πάνω στην οποία ο Ανδρέας Παπανδρέου βάσιζε την πολιτική του στρατηγική:

Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε

Το παιχνίδι των κυβερνήσεων

Αν πιστέψει κανείς το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση του Καραμανλή είναι η χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης – χειρότερη ακόμα κι από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Από την άλλη, η ΝΔ από τη στιγμή που ανέβηκε στην κυβέρνηση απαντά σε κάθε αντιπολιτευτικό σχόλιο του ΠΑΣΟΚ με το ‘στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σκοινί’ και κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ για διαφθορά και κακοδιαχείριση. Τα υπόλοιπα κόμματα δε, υποστηρίζουν ότι και τα δύο κόμματα υπήρξαν καταστροφικά για τη χώρα.

Πόσο κοντά είναι όμως είναι αυτοί οι ισχυρισμοί στην πραγματικότητα; Είμαι σίγουρος ότι και οι πιο ένθερμοι αντίπαλοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (και βάζω και τον εαυτό μου μεταξύ τους), δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι η χειροτέρεψε η Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια. Μπορεί η ταχύτητα της βελτίωσης να είναι τραγικά αργή, μπορεί ίσως και να υπάρχουν στιγμές που υπάρχει μερική οπισθοχώρηση. Θα δυσκολευτεί όμως κανείς να με πείσει ότι η χώρα βρισκόταν σε καλύτερη κατάσταση πριν από 20 ή 30 χρόνια. Μπορεί το μεγαλύτερο κομμάτι της βελτίωσης της αυτής να οφείλεται σε παράγοντες πέρα από τον έλεγχο των ελληνικών κυβερνήσεων (διεθνείς εξελίξεις, τεχνολογική πρόοδος, άνοιγμα αγορών κλπ.), βελτίωση όμως υπήρξε. Κι όταν αποφασίσουμε να αφήσουμε στην άκρη και τις τελευταίες κρατικιστικές εμμονές μας, η βελτίωση είμαι σίγουρος θα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή.

(Πηγή: Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Της Ελλάδος - Συγκρίσεις 12μηνων περιόδων Γενικού ΔΤΚ, κατά τα έτη 1959-2007.)

Μιας και μπαίνουμε σε μισο-εκλογική περίοδο, κι είμαστε και στην αρχή των καλοκαιρινών διακοπών, σκέφτηκα να κάνουμε ο καθένας τη δική του αποτίμηση (σε highlights) των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Κάνω την αρχή εγώ:

Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (1974-1980): [+] Σημαντική προσφορά στον εκδημοκρατισμό της χώρας, ένταξη στην ΕΟΚ, «Ανήκομεν εις την Δύσιν». [-] Κρατικισμός, συντηριτισμός, φυγομαχία. (Συνολική εντύπωση: μάλλον θετική.)

Γεώργιος Ράλλης (1980-1981) : Έγινε πρωθυπουργός για να χάσει τις εκλογές. (Συνολική εντύπωση: ουδέτερη.)

Ανδρέας Παπανδρέου (1981-1989): [+] Δικαιώματα γυναικών, πολιτικός γάμος. [-] Έντονος, κρατικισμός, λαϊκισμός, ‘Τρίτος Δρόμος’, αντιαμερικανισμός, διαφθορά. (Συνολική εντύπωση: αρνητική.)

Τζανής Τζαννετάκης - Ιωάννης Γρίβας - Ξενοφών Ζολώτας (1989-1990): Παράξενη περίπτωση – μεταβατική περίοδος. [+] Η Αριστερά και η Δεξιά δίνουν τα χέρια. [-] Περισσότερη ηθικολογία απ’ ότι θα έπρεπε. (Συνολική εντύπωση: μάλλον θετική.)

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (1990-1993): [+] Αρχή των ιδιωτικοποιήσεων, προσπάθειες για δημοσιονομικό συμμάζεμα, επιστροφή στη Δύση, απενοχοποίηση της αγοράς, εξομάλυνση των σχέσεων με Τουρκία. [-] Τρομονόμος, νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου για την παιδεία (συντηρητισμός), εξωτερική πολιτική (το Σαμαρά υπουργό εξωτερικών;) (Συνολική εντύπωση: μάλλον θετική.)

Ανδρέας Παπανδρέου (1993-1996): Φαίνεται να ηρεμεί στο δεύτερο γύρο. [+] Συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων, συμφιλίωση με την αγορά, σταθεροποίηση. [-] Ανοχή στη διαφθορά, αδυναμία ελέγχου του κομματικού μηχανισμού. (Συνολική εντύπωση: ουδέτερη.)

Κωνσταντίνος Σημίτης (1996-2004): Πολύ καλό πρώτο ημίχρονο. Κακό δεύτερο. [+] Εντατικοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων και της απελευθέρωσης της αγοράς, δυτικός προσανατολισμός, συνέχεια της πολιτικής εξομάλυνσης των σχέσεων με την Τουρκία, έργα υποδομής, Καποδίστριας, μερική σύγκρουση με το εκκλησιαστικό κατεστημένο, ΟΝΕ. [-] Ανοχή στη διαφθορά, διατήρηση της γραφειοκρατίας, άνιση εξωτερική πολιτική (Ίμια: έπρεπε να λυθεί πιο γρήγορα – Οτσαλάν: εκτός ελέγχου) (Συνολική εντύπωση: μάλλον θετική.)

Κωνσταντίνος Α. Καραμανλής (2004- ): [+] Οικονομική σταθεροποίηση, διατήρηση υψηλής ανάπτυξης, καύση νεκρών, βελτίωση δικαιωμάτων μεταναστών. [-] Περισσότερη ηθικολογία απ’ όση χρειάζεται, αδράνεια, κρατικισμός, γραφειοκρατία, διαφθορά. (Συνολική εντύπωση: ουδέτερη.)

Ο ρόλος του κράτους και της αγοράς στην προστασία του περιβάλλοντος

Νέο Άρθρο

Για λόγους που θα γίνουν προφανείς στην συνέχεια της εισήγησής μου θεωρώ σκόπιμο να αρχίσω με την παράθεση και τεκμηρίωση τριών προτάσεων οι οποίες έχουν βαθιές ρίζες στα οικονομικά της ευημερίας και μπορούν να βοηθήσουν στις προσπάθειες που καταβάλλονται για τη διαμόρφωση μιας φιλελεύθερης περιβαλλοντικής πολιτικής...

Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε

Η εκπαίδευση των εργαζομένων ως εργαλείο στην αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών

Nέο Άρθρο

Σε παλαιότερο άρθρο μου στο e-rooster πριν από ένα χρόνο περίπου (20 Ιουλίου 2006) είχα αναφερθεί εκτενώς στην Διαχείριση Κρίσεων (Crisis Management) η οποία ορίζεται ως η μεθοδολογία εκείνη που περιλαμβάνει συγκεκριμένο σχέδιο, οργάνωση, καθοδήγηση, και έλεγχο κατά την σημαντική περίοδο ακριβώς πρίν, κατά τη διάρκεια, και μετά από μία καταστροφή, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι τυχόν απώλειες των πόρων ενός οργανισμού από αυτή την καταστροφή και οι οποίοι (πόροι) θεωρούνται άκρως απαραίτητοι για την πλήρη επανόρθωση του οργανισμού αυτού. Επίσης είχα αναφερεθεί στο γεγονός ότι ήδη από το έτος 2000 η μεγαλύτερη πλειοψηφία των επιχειρήσεων στις ΗΠΑ είχαν αρχίσει να καταστρώνουν Σχέδια Διαχείρισης Κρίσεων. Η καταληκτική παράγραφος του εν λόγω άρθρου πρότεινε την ανάγκη μετεξέλιξης του σχεδίου Πολιτικής Προστασίας «ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ» σε «Σχέδιο Διαχείρισης Κρίσεων - Πολιτικής Προστασίας» τόσο σε Εθνικό όσο και σε τοπικά / περιφερειακά επίπεδα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της πλήρους επαναδιαπραγμάτευσης των επιχειρησιακών σχεδίων και της στρατηγικής που ακολουθούσε εώς τον τυφώνα Κατρίνα η Αμερικάνικη Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας (FEMA)...

*Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*

Η προστασία του περιβάλλοντος μέσω του μηχανισμού της αγοράς

Νέο Άρθρο

Aπό τα μέσα της δεκαετίας του ‘50 οι οικονομολόγοι μελετούν τις πρακτικές εφαρμογές της οικονομικής ανάλυσης στους θεσμούς και σε διάφορα κοινωνικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η ρύπανση του περιβάλλοντος.

H ίδια η ρύπανση δεν είναι τις περισσότερες φορές μια αντικειμενική έννοια. Για κάποιον λ.χ. το κάπνισμα ενός τσιγάρου αποτελεί απόλαυση ενώ κάποιος άλλος το θεωρεί ενοχλητική συνήθεια ή ακόμη την ίδια στιγμή που κάποιος απολαμβάνει ένα δίσκο των Motorhead ή των Metalica κάποιος άλλος θεωρεί τη μουσική των συγκροτημάτων αυτών αφόρητη ηχορύπανση.

*κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*

Το Διαδίκτυο ως μία εν δυνάμει ανοικτή δημόσια υποδομή

Νέο Άρθρο

Ενώ το ίδιο το Διαδίκτυο με τα πρωτόκολλά του (TCP/IP) ορίζει και υλοποιοεί την ανοικτή υποδομή, το γεγονός ότι υλοποιείται μέσα απο ψεύτο - δημόσιες και ψεύτο - ανοικτές υποδομές (υποδομές τηλεπικοινωνιακών παρόχων) καταλύει τον βασικό χαρακτήρα του ο οποίος δεν είναι άλλως από: την ανεμπόδιστη συμμετοχή και διακίνηση πληροφορίας από όλους τους χρήστες.

Το βασικό ζήτημα έγκειται στο ποιος θα πρέπει να είναι ο χαρακτήρας των δημόσιων επενδύσεων και τι είδους υποδομές αυτές θα πρέπει να ενθαρρύνουν...

*Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*

Ποιες «Ανεξάρτητες Αρχές»;

Νέο Άρθρο

«Το κράτος δεν κομματικοποιείται και το κόμμα δεν κρατικοποιείται», είχε πει κάποτε ο πρωθυπουργός. Το εννοούσε; Κι αν ναι, οι υπουργοί του το ξέρουν; Διότι η πραγματικότητα άλλα δείχνει. Ακόμη και περιοχές τις οποίες η προηγούμενη κυβέρνηση προσπάθησε να προστατεύσει από τον κομματισμό, διά νόμων έγιναν υπουργικά βιλαέτια.

Μία από τις θετικές κληρονομιές της κυβέρνησης Σημίτη ήταν η δημιουργία των Ανεξάρτητων Αρχών. Αυτές διά νόμου στήθηκαν εκτός της δημόσιας ιεραρχίας που εποπτεύεται από τους υπουργούς. Η διοίκησή τους διοριζόταν από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής και απαιτούσε πλειοψηφίες ευρύτερες της κυβερνητικής. Με άλλα λόγια, αυτές οι αρχές δεν ήταν μόνο ανεξάρτητες. Κατά κάποιον τρόπο εκβίαζαν το πολιτικό σύστημα να κάνει διακομματικές συμφωνίες σε κάποιους έστω τομείς – κάτι το οποίο θρυλείται ότι τώρα είναι το ζητούμενο.

*κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*

Ιστορίες της παραλίας

Ενώ ήμουν αραχτός στην ξαπλώστρα μου και απολάμβανα τη θέα σε κάποια παραλία της Χαλκιδικής ακούω έναν τύπο γύρω στα 35 δίπλα μου να λέει στη φίλη του τα εξής πάνω-κάτω:

Ξέρεις, εμείς που δουλεύουμε στον δημόσιο τομέα αντιμετωπίζουμε τον εξής εκβιασμό. Σου λέει ο προϊστάμενός σου, Πόσα λεφτά θα έπαιρνες αυτόν τον μήνα εάν δούλευες στο μάξιμουμ, δηλαδή αργίες, υπερωρίες, επιδόματα κ.λπ.; Χ ευρώ; Οκ, λοιπόν, θα τα πάρεις χωρίς να τα δουλέψεις...

Πού είναι ο εκβιασμός αναρωτιέστε; Συνέχισε ο τύπος:

Ξέρεις, αυτός είναι εκβιασμός γιατί είναι σαν να σου λέει ο προϊστάμενός σου, Αφού θα τα πληρωθείς όλα χωρίς να τα δουλέψεις τότε πρέπει να είσαι ανά πάσα στιγμή άμεσα διαθέσιμος στο πόστο σου σε περίπτωση που σε χρειαστεί η υπηρεσία...

Μάλιστα! Γιατί δεν με εκβιάζει κανείς και μένα κατ' αυτόν τον τρόπο;

The Uncommon Man

Διάβασα σήμερα κάπου στο διαδίκτυο μία όμορφη διατύπωση από τον Dean Alfange (1897-1989. Αμερικανός φιλελεύθερος πολιτικός γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη από Έλληνες γονείς) που αποδίδει με λίγα λόγια τις φιλελεύθερες ιδέες του.
Σας το μεταφέρω αυτούσια στα αγγλικά:

The Uncommon Man

It is my right to be uncommon...
If I can. I seek opportunity... Not security.

I do not wish to be a kept citizen,
Humbled and dulled by having the state look after me.

I want to take the calculated risk to dream and build, to
Fail and succeed.

I refuse to barter incentive for a dole.
I prefer the challenges of life to the
Guaranteed existence; the thrill of
Fulfilment to the stale calm of utopia.

I will not trade freedom for beneficence
Nor my dignity for a hand out. I will
Never cower before any master nor bend
to any threat.

It is my heritage to stand erect,
proud, and unafraid; to think and act for
myself; enjoy the benefits of my
creations; and to face the world boldly
and say, "This I have done with my own hand,
I am a man. I am an American."

- Dean Alfange