Απόψεις για τη βελτίωση της ανώτατης παιδείας

Νέο Άρθρο

Ο διάλογος για την παιδεία πρέπει να αρχίσει από μηδενική βάση όπως εύστοχα είπε σε ένα κανάλι μια φοιτήτρια πριν λίγες εβδομάδες.

Μηδενική βάση σημαίνει να ορισθεί τι είναι παιδεία με τρόπο που να εξασφαλίζει την ανάπτυξη υγιούς σκέψης ώστε να υπάρχει κάλυψη τόσο του εκπαιδευτικού όσο και του ιδρύματος ως προς τη σωστή χρήση της γνώσης και να δημιουργούνται πρότυπα και προϋποθέσεις για τη δόμηση μιας ενάρετης κοινωνίας. Έχουμε άφθονο υλικό (π. χ., [1], [2], [3] ) για να στοιχειοθετηθούν τέτοιες βασικές αρχές και πρότυπα καθώς και συγκεκριμένες προτάσεις.[4]

Οι βασικές αρχές είναι απαραίτητες για να είναι το τοπίο ξεκάθαρο (όχι «θολά νερά, «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται», κλπ.) ώστε να υπάρχει όραμα και προοπτική στη σωστή κατεύθυνση και να έχει η ανάπτυξη της παιδείας μια σταθερά ανοδική εξέλιξη και πορεία. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο στο άρθρο 1, δεν αποσαφηνίζει ούτε τι είναι παιδεία ούτε τι είναι ορθή χρήση της γνώσης οι έννοιες που χρησιμοποιεί π.χ. δικαιοσύνη, δημοκρατία είναι μετέωρες και το πιο σημαντικό αποφεύγει να χρησιμοποιήσει τι λέξη αρετή που είναι το πιο σημαντικό θεμέλιο μετά την ανάπτυξη ορθής σκέψης [4] από την παιδεία...

*Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*

Περι γυμνισμου και γυμνοστηθισμου

Μια μικρη απορια μια που ειναι καλοκαιρι.
Καθε φορα που παω στην παραλια εδω στην Ισπανια εχω την εντυπωση οτι περισσοτερες γυναικες κυκλοφορουν γυμνοστηθες παρα καλυμμενες. Ειδικα αναμεσα στις 20-30 χρονες δεν πρεπει να υπαρχουν πολλες που φορανε το πανω κομματι του μπικινι τους*. Αλλα και 40χρονες και 50χρονες μαμαδες μπορει να πετυχεις γυμνοστηθες. Επειδη εχω καμποσα χρονια να παω σε γεματη ελληνικα παραλια (συνηθως ερχομαι σεπτεμβριο και παω σε ερημιες), πως ειναι η κατασταση ακριβως στην Ελλαδα?

α) ειναι νομιμος ο γυμνοστηθισμος? (βασικα θυμαμαι σε αρκετες παραλιες να απαγορευεται ο γυμνισμος. αλλα αλλο γυμνοστηθη αλλο γυμνη)

β) ειναι αποδεκτο να πας γυμνοστηθη σε μια μεγαλη παραλια με παιδακια γυρω γυρω?

Η προσωπικη μου αποψη φυσικα τεινει προς το: καντε οτι γουσταρετε. Δεν βλεπω γιατι οι γυναικες θα πρεπει να εχουν διαφορετικη μεταχειριση απο τους αντρες. Ομολογω οτι την πρωτη φορα που ειδα κοπελα γυμνοστηθη σε παραλια (ηταν και αδερφη ενος φιλου μου!) παραξενευτηκα καπως. Αλλα παραξενευομαστε απλα γιατι ειμαστε τοσο ασηνυθιστοι στο πιο φυσικο θεαμα του κοσμου. Φανταζομαι στην Σαουδικη Αραβια παραξενευονται και στο θεαμα ενος γυναικειου προσωπου μη καλυμενου με τσεμπερια. Εδω θυμαμαι ενα περιστατικο απο την ζωη του Ριτσαρντ Φαϋνμαν (Νομπελ φυσικης) που τον ειχε δει γυμνο μια καμαριερα σε ενα ξενοδοχειο στην Ιαπωνια. Ε αντι να αρχισει να ουρλιαζει, με απολυτη ευγενεια και χαλαροτητα του ειπε κατι σε στυλ: Φαινεστε απασχολημενος, θα επιστρεψω αργοτερα. Ο Φαϋνμαν ειχε εντυπωσιαστει απο αυτην την συμπεριφορα και θεωρουσε τους (πουριτανους) συμπατριωτες του εντελως απολιτιστους και καθυστερημενους.


τυπικη ισπανικη παραλια

Απο την αλλη δεν βλεπω μια ευθεια, συνεχη προοδο σε τετοια θεματα. Ισα ισα, νομιζω οι ευρωπαϊκες κοινωνιες εχουν αρχισει να γυριζουν προς τα πισω. Την δεκαετια του 80 οι Σουηδεζες ειχαν γινει φετιχ στα ελληνικα νησια, νομιζω κυριως της λογω απελευθερωσης τους. Δεν ντρεποντουσαν να κανουν μπανιο γυμνοστηθες, μιλουσαν πιο ανετα με αντρες κτλ Ε σημερα, στις ισπανικες παραλιες οι βορειοευρωπαιες γυναικες μου φαινονται ολο και πιο συντηρητικες, και 95% δεν ειναι γυμνοστηθες. Ισως εχει να κανει με το κινημα του φεμινισμου, που σημερα ειναι μαλλον εκτος μοδας?

Σε καθε περιπτωση χαιρομαι να βλεπω γυναικες ελευθερες να ντυνονται (ή ξεντυνονται) οπως γουσταρουν. Μονο που προτεινω καλη χρηση αντηλιακου. Δεν υπαρχει τιποτα χειροτερο απο ζαρωμενα γυναικεια στηθη...

ΥΓ
Οι καλυτερες παραλιες για γυμνοστηθισμο συμφωνα με το περιοδικο Φορμπς! Μια απο αυτες, η Παρανταϊς στην Μυκονο :-)


*θυμηθηκα την ατακα του Δημητρη (Ι95) που ελεγε οτι στην Ισπανια υπαρχει νομος για τις γυναικες να ειναι υποχρεωτικα γυμνοστηθες :-)

Ισραηλ - Λιβανος - Χεζμπολλαχ

Η ολη ιστορια στην Παλαιστινη για πολλους φαινεται να περιγραφεται με δυο ατακες του Ροτζερ Ουωτερς:

And the Germans killed the Jews, and the Jews killed the Arabs, and the Arabs killed the hostages, and that is the news. --Roger Waters "Amused to Death"

Σε ενα ακομα επεισοδιο μιας μακριας διαμαχης, η Χεζμπολαχ επιτιθεται σε Ισραηλινους στοχους, το Ισραηλ απαντα, ο Λιβανος* φλεγεται. Δεν θα μπω πολυ βαθια στο τι εγινε αυτην την φορα, υπαρχουν πρακτορεια ειδησεων που τα εξηγουν μια χαρα, ας πουμε το BBC.
(αποφυγετε βεβαια τα ελληνικα ΜΜΕ παση θυσια. Κινδυνος θανατος της κριτικης σας ικανοτητας). Ετσι κι αλλιως το μοτιβο ειναι παντα ιδιο: η Χεζμπολαχ εδω και πολλα χρονια ειναι κρατος εν κρατει στον Νοτιο Λιβανο. Ο λιβανεζικος στρατος, απλα εχει χασει τον ελεγχο ενος σημαντικου κομματιου της επικρατειας του. Αυτη η τρομοκρατικη οργανωση λοιπον με καθε τροπο δολοφονει Ισραηλινους και απειλει την ασφαλεια της χωρας, κρυβομενη παντα στον Λιβανο. Το Ισραηλ εχει ως παγια τακτικη αποτροπης, να τιμωρει τα πληγματα αυτα γρηγορα και με εξουθενωτικη ισχη. Προφανως εχοντας να κανει με τρομοκρατες, δεν μπορει απλα να βομβαρδισει τα αεροπλανα, τανκ τους και τα στρατοπεδα τους, γιατι ουσιαστικα δεν εχουν! Κρυβονται αναμεσα σε αμαχους, προκαλωντας ετσι συχνα τον θανατο αμαχων.

Αυτην την φορα η Χεζμπολαχ εκανε καποια πληγματα αυξημενης ισχυος (χτυπησε και πλοιο) που ανησυχησαν ιδιαιτερα το Ισραηλ. Η απαντηση? Αυτο που βλεπετε καθε μερα να γινεται...

Πριν κριτικαρετε τον ενα ή τον αλλο παικτη σε αυτη την ιστορια, θα διηγηθω μια αγαπημενη δικη μου ιστοριουλα:

Η αυτονομιστικη μακεντονστικη οργανωση "Λιμπερτατσιε Μακεντονσκο" εδω και 80 χρονια θεωρει οτι η απελευθερωση της Μακεδονιας απο την Ελλαδα ηταν ενα ιστορικο εγκλημα. Ολοι ξερουμε τις ιστοριες για την ελληνοβουλγαρικη διαμαχη, ολοι εχουμε διαβασει τα Μυστικα του Βαλτου. Ε οι λεβεντες της Λ.Μ. δεν τα εχουν ξεχασει!
Τα τελευταια 30 χρονια και χρηματοδοτουμενοι απο διαφορα κεντρα (οι κακες γλωσσες δειχνουν το δαχτυλο στους ανατολικους μας γειτονες) χτυπανε συνεχως αραιοκατοικημενες περιοχες της Μακεδονιας με ρωσικους πυραυλους. Τα τελευταια χρονια μαλιστα ο φανατισμος τους αυξανεται, το βεληνεκες των οπλων τους τους φαινεται να πλησιαζει την Θεσσαλονικη και σαν επιβραβευση αυτοι οι τρομοκρατες αποκτουν θεσεις στην βουλγαρικη κυβερνηση!

Τι ζητατε ως Ελληνες απο τον (Μακεδονα) πρωθυπουργο μας?

α) Να κατσει στα αυγα του. Η Μακεδονια πρεπει να ανεξαρτητοποιηθει, θελουν δεν θελουν οι κατοικοι.

β) Να παει στον ΟΗΕ, να περιμενει 12 μηνες, να παζαρεψει με τους διεφθαρμενους Ρωσους και Κινεζους, για να καταφερει καποτε ενα ψηφισμα, που οι τρομοκρατες απλα θα γραψουν στα παλιοτερα των υποδηματων τους και θα συνεχισουν να δολοφονουν οποιον Ελληνα πετυχουν.

γ) Να στειλει και το τελευταιο αεροπλανο μας και να αλλαξει τα φωτα σε αυτα τα τρομοκρατικα καθαρματα! Πολεμο ηθελαν, πολεμο θα εχουν!


Αυτα για αρχη. Δειτε και αλλες αποψεις στο θεωρειν

ΥΓ προσωπικα νομιζω οτι αν ο κοσμος πραγματικα νοιαζεται για την ειρηνη και οχι μονο για να το παιζει εκ του ασφαλους φιλειρηνικος, το σχεδιο Αναν-Μπλαιρ πρεπει να προσχωρησει. Διεθνης ειρηνευτικη δυναμη, με επαρκη οπλισμο, πρεπει να αναλαβει τον Νοτιο Λιβανο και να βαλει ταξη. Φτανει πια.


*θα ομολογησω οτι εχω ιδιαιτερη συμπαθεια στους Λιβανεζους, επειδη ειχα εναν Λιβανεζο γειτονα στην Αθηνα. Καλοι ανθρωποι και πολυ βασανισμενοι.

Η εκδίκηση του εγωισμού

Ο εγωισμός, με την έννοια του σεβασμού και της υπηρέτησης του ατόμου και όχι της «κοινωνίας» βγαίνει συνεχώς κερδισμένος από την εξέλιξη της τεχνολογίας, και ιδιαίτερα των δικτύων. Όσο κι αν αυτό ακούγεται αντιφατικό , είναι απολύτως αληθινό. Ο άνθρωπος και η ελεύθερη βούληση έχουν νόημα όταν υπάρχουν πολλές δυνατότητες ,όχι όταν υπάρχουν περιορισμοί - και οι περιορισμοί αίρονται μέσω της δικτύωσης των ανθρώπων με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.

Ο άνθρωπος μπορεί πλέον , παρά τον οποιοδήποτε περιορισμό που μπορεί να του επιβάλλεται , να επικοινωνήσει με τον υπόλοιπο γνωστό κόσμο μέσω του διαδικτύου.
Δεν έχει σημασία αν υπάρχει μόνο η κρατική τηλεόραση. Δεν έχει νόημα αν οι εφημερίδες είναι «διαπλεκόμενες».Γιατί δίνεται μέσω του δικτύου ελευθερία στην πρόσβαση στην ενημέρωση. Μπορείς να δεις τα νέα στο CNN , στο e-rooster ή στο al-jazeera. Μπορείς τέλος να τα δεις όλα και να επιλέξεις ποιο θα πιστέψεις.


Κι αυτό για τον οποιοδήποτε πολίτη είναι εξαιρετικά σημαντικό. Όμως δεν είναι το μόνο. Έχει επιπλέον τη δυνατότητα να συζητήσει , να ακούσει και να εκφράσει απόψεις . Και αυτές οι απόψεις συνήθως δεν περνούν από κάποια λογοκρισία ή από κάποια φίλτρα. Η Κίνα μαζί με μερικές ακόμα χώρες αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα. Και είναι ενδεικτικό ότι είναι οι χώρες εκείνες που φοβούνται την ελευθερία έκφρασης.

Θεωρώ ότι το internet φέρνει εκ των πραγμάτων την ελευθερία του λόγου. Δεν μπορώ να φανταστώ μια χώρα με 90% ανθρώπων συνδεδεμένων στο internet χωρίς γνώμη , χωρίς ελευθερία, χωρίς δημοκρατία. Γιατί το internet σημαίνει blogs , fora, συζήτηση και σύνθεση.

Μπορώ όμως να φανταστώ μια χώρα που αρνείται να μπει στο internet και ταυτοχρόνως θεωρεί ότι είναι πιο ενημερωμένη από όλους τους άλλους. Κι αυτό σίγουρα θα πρέπει να μας προβληματίσει για τη χώρα μας .Το να μην ενημερωνόμαστε σφαιρικά είναι σίγουρα άσχημο. Το ότι δεν θέλουμε να ενημερωνόμαστε σφαιρικά γιατί πιστεύουμε ότι τα ξέρουμε ήδη , είναι ακόμη χειρότερο! Στο θέμα αυτό αναφέρεται και ο Πάσχος Μανδραβέλης εδώ .

Κι όμως αυτή η επικοινωνία , κατά τη γνώμη μου , δεν μετατρέπει στο ελάχιστο τους ανθρώπους από άτομα σε μάζες με όμοιες γνώμες. Αντίθετα προάγει τη διαφορετικότητα, ανέχεται τη διαφωνία, προωθεί την ανάπτυξη απόψεων.

Κι αν σκεφτούμε ότι το internet εκτός από χώρος ενημέρωσης , γίνεται σιγά σιγά και χώρος εμπορίου ίσως αποτελεί το πιο πετυχημένο αναρχικό φιλελεύθερο πείραμα που υπάρχει.

Η έλλειψη φυσικής υπόστασης αποτρέπει τα εγκλήματα κατά της ζωής .Και οι τεχνολογίες κωδικοποίησης και ασφάλειας αποτρέπουν κατά κανόνα τις κλοπές χρημάτων. Τα υπόλοιπα παραμένουν ελεύθερα στα άτομα – όχι σε κεντρικούς σχεδιασμούς, όχι σε κράτη ,όχι σε οργανώσεις. Και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό.

Αθηνα - παραλιακη πολη

Η πολη με το μεγαλυτερο παραθαλασσιο μετωπο, χωρις παραλια!

Οπως εχουμε ξαναπει, ενα απο τα μεγαλυτερα λαθη στην σημερινη γενικη μορφη της Αθηνας ειναι για μενα η ελλειψη σωστης παραλιακης ζωνης. Οι περισσοτερες ευρωπαϊκες πολεις θα εδιναν τα παντα για μια παραθαλασσια θεση σαν της Αθηνας. Συνηθως αναγκαζονται να συμβιβαζονται με ομορφα ποταμια και ελευθερους χωρους διπλα σε αυτα (Βοννη, Ντυσελντορφ, Κολωνια, Στρασβουργο, Ρωμη, Λονδινο), ακομα και με τεχνητες παραλιες (Βιεννη, Παρισι, Βερολινο)! Οι λιγες πολεις που ειναι οντως πανω στην θαλασσα αξιοποιουν την θεση αυτην σαν πλεονεκτημα πρωτου μεγεθους. Το παραδειγμα της μεσογειακης Βαρκελωνης ειναι εδω εξαιρετικο, αλλα οχι το μονο. Στο Συδνεϋ η ακτη εχει χρησιμοποιηθει για θαυμασιο αρχιτεκτονικο αποτελεσμα, στην ΝΥ το υδατινο μετωπο της δινει μια αλλη λαμψη, το Σικαγο χρησιμοποιει επισης θαυμασια την παραλια για χωρο περιπατου. Ολες σχεδον οι παραθαλασσιες πολεις στον πολιτισμενο κοσμο επενδυουν πολλα για να εχουν μια ομορφη παραλια ανοιχτη σε ολους.


Βερολινο: παραλια και χαλαρωση σε μια πολη 4 εκ. ψυχων


Ακομα και στο Βανκουβερ, μια πολυ βορεια πολη, υπαρχει παραλια μεσα στην πολη! Στο Τοροντο επισης σεβονται το υδατινο μετωπο τους, ακομα και αν καμμια φορα χιονιζει :-)

Βασικα η μονη πολη που εχω επισκεφτει και χρησιμοποιει την παραλια της μονο για να ριχνει μπαζα, καταυλισμους τσιγγανων και ενιοτε και για κανα τσιμεντενιο γηπεδο, ειναι η Αθηνα! Καθε επισκεπτης που ερχεται στην πολη με ρωταει πως μπορουμε να παμε στην παραλια για ωραια βολτα και του λεω οτι κατι τετοιο ουσιαστικα δεν υπαρχει (εκτος αν τρεξεις 25 χμ μεχρι την Γλυφαδα). Οταν οι Γερμανοι επισκεπτες ενα απο τα πρωτα πραγματα που κανουν στην Βαρκελωνη, ακομα και στο καταχειμωνο ειναι να πανε στην Παραλια, στην Αθηνα απλα την παρατανε οσο πιο γρηγορα γινεται για κανα νησι!

Νομιζω ενας απο τους λογους για αυτην την απαραδεκτη κατασταση ειναι για μια ακομη φορα η ιδεοληψια και ο τοπικισμος/ΝΙΜΒΥισμος των Ελληνων. Για την μεν ιδεοληψια, κοιταξτε αυτο. Στο αρθρο ορθα επισημαινεται το χάλι της παραλιακης, αλλα ως υπευθυνος φαινεται να κατηγορειται ο... φιλελευθερισμος! Μα ποιος ειπε οτι ο φιλελευθερισμος ειναι εναντιος στα δημοσια παρκα? Μηπως η ΝΥ ας πουμε δεν εχει τρομερα μερη περιπατου, μηπως δεν εχει το Σεντραλ Παρκ? Ο φιλελευθερισμος και η λογικη ειναι αντιθετοι στην παρακμη που φερνει η αποκλειστικη χρηση και διαχειριση απο το δημοσιο. Αλλα το κλειδι ειναι εδω:

η εικόνα του [παραλιακου] μετώπου προσαρμόστηκε στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη ότι ένας δημόσιος χώρος για να έχει αξία πρέπει να προσπορίζει υλικά κέρδη

Δεν καταλαβαινω τι προβλημα εχει ο συγγραφεας (εκτος της μανιακης ιδεοληψιας εναντια στο κερδος). Αυτη η αντιληψη ειναι σωστη, αλλα δυστυχως ανεφαρμοστη στην Ελλαδα. Γιατι δεν σημαινει οτι ο χωρος πρεπει να ειναι κλειστος και με εισιτηρειο. Ο χωρος πρεπει να ειναι ανοιχτος σε ολους αλλα και ελκυστικος σε ολους, ολη μερα και νυχτα. Αυτο σημαινει οτι η παραλια πρεπει να ειναι καθαρη, προσεγμενη, να εχει αμμο, αλλα και καποια μπαρ, εστιατορια, χωρους αναψυχης. Ολα χρειαζονται! Για καποιον παρανοϊκο λογο στην Ελλαδα γεμιζουμε τα παραλιακα μπαρ και πληρωνουμε 7 ευρω για μια μπυρα, αλλα απο την αλλη επιμενουμε να τα απαγορευουμε και να τα σπρωχνουμε στην αυθαιρεσια! Αντιθετα στην Βαρκελωνη πχ, ο δημος νοικιαζει μερικα καλαισθητα ελαφρια κτισματα σε μπαρ και εστιατορια. Απο αυτα φυσικα λαμβανει και πορους για να συντηρει τον χωρο. Τα δημοσια παρκα αθηναϊκου στυλ, μιζερες ερημιες, παρατημενα και ξεχαρβαλωμενα δεν εξυπηρετουν κανεναν. Πρεπει να μαθουμε να συνδυαζουμε την ιδιωτικη πρωτοβουλια με την δημοσια χρηση ενος χωρου. Με μέτρο και σοβαροτητα, οχι με πληρεις απαγορευσεις που καταληγουν στην διαφθορα και στα αυθαιρετα.
Για επισκεπτες και ντοπιους, η παραλια θα πρεπει να ειναι ανοιχτη για κολυμπι, αθληση, περιπατο, αλλα και για ψυχαγωγια, γιορτες, μεγαλα γεγονοτα κτλ Αντιθετα στους Αθηναιους ειναι τοσο αγνωστη η εννοια του παρκου/δημοσιο χωρου ως χωρου διασκεδασης και αναψυχης που καποιος Αθηναιος με ρωτουσε τι χρειαζονται τα παρκα, εκτος απο πνευμονες πρασινου**!

Ο αλλος εχθρος της αποτελεσματικης δημοσιας χρησης του χωρου ειναι οι τοπικοι τυρρανισκοι. Ετσι πχ η κυβερνηση, υποκυπτωντας στις πιεσεις, σχεδιαζει να παραχωρησει μερος της παραλιακης στον Δημο Μοσχατου! Αν ειναι ποτε δυνατον, η παραλια της Αθηνας, ενας χωρος με υπερτοπικη αν οχι διεθνη σημασια* να δινεται σε εναν δημο με αστειους πορους και ακομα μικροτερο οραμα! Η παραλια της Αθηνας ανηκει σε ολους του Αθηναιους και πρεπει να διαχειριζεται προς οφελος ολων των Αθηναιων. Για μια ακομη φορα, νομιζω οτι πρεπει να υπαρχει ενας ενιαιος φορεας διαχειρισης ολων των ελευθερων χωρων της Αθηνας, με καποιο μεγαλο ολοκληρωμενο σχεδιο, οχι μπαλωματα απο δω κια πο κει απο τον... Δημο Μοσχατου! Και η παραλια μας πρεπει να γινει με μια εκτεταμενη παρμβαση, ενας τεραστιος περιπατος 30 χμ, με κατι για ολους. Θαλασσα, αμμουδια (τεχνητη οπου χρειαζεται), αλλα και χρησεις που να φερνουν κερδη και πορους για συντηρηση οπως μπαρ, εστιατορια, ξενοδοχεια.. Και βεβαια συνεχως ελευθερο χωρο για περιπατο, ρολλερς, ποδηλατα, τζογκινγκ κτλ Πως? Καπως ετσι δηλαδη:


η παραλια της Βαρκελωνης. Προσεξτε οτι ο ενας ουρανοξυστης που δημιουργηθηκε φερνει αρκετα κερδη για την συντηρηση ισως ολης της παραλιας. Τα κερδη απο τον αλλο πηγαινουν ας πουμε για αποσβεση της επενδυσης...


*οπως ειπα η παραλια μας ειναι απο τα λιγα οπλα μας για διεθνη χειμερινο τουρισμο Σαββατοκυριακου.
**ποσοι Αθηναιοι αραγε πανε σε καποιο παρκο μια καθημερινη? Σε καθε ευρωπαϊκη πολη τα παρκα ειναι γεματα νεους, συναυλιες, ζογκλερ, αθληση, ατομα που παιζουν μουσικη, τυμπανα, καποεϊρα. Στην Αθηνα ειναι απλα οι χωροι που πεταμε τα μπαζα και τους αστεγους...

Ναι μεν, αλλά...

Οι ισλαμοφασίστες τρομοκράτες έδειξαν για άλλη μια φορά το πρόσωπό τους, ανατινάζοντας 7 τραίνα στην ινδική επαρχία του Μουμπάι με 183 νεκρούς και 714 τραυματίες. Αν και οι δράστες δεν έχουν ακόμα εντοπιστεί, η ίδια πρακτική δεν αφήνει και πολλά περιθώρια λάθους. Απόλυτα πιστοί σε αυτό που διακυρύσσουν σε όλους τους τόνους (αλλά όσο πιο δυνατά το λένε τόσο αρνούμαστε να το ακούσουμε) οι ισλαμοφασίστες χτύπησαν άλλο μια περιφεριακή κοινωνία του Ισλάμ, στην προσπάθειά τους να εξωτερικεύσουν και να γενικεύσουν την αντιπαράθεσή τους. Η σύγκρουσή τους είναι καθολική, με όλες τις μη-ισλαμικές κοινωνίες (και ακόμη περισσότερο τα όχι "αρκούντως" ισλαμικά στοιχεία εντός των ισλαμικών κοινωνιών).

Όπως πάντα λοιπόν, λυπούμαστε για τα θύματα αλλά:
-Οι ινδικές πολυεθνικές πίνουν το αίμα του Τρίτου κόσμου
-Οι Ινδοί ιμπεριαλιστές δολοφονούν τους λαούς
-Οι Ινδοί αφήνουν τον Τρίτο Κόσμο να πεινάει
-Τα ινδικά πετρελαϊκά συμφέροντα συντηρούν διεφθαρμένους δικτάτορες
-Ο ινδικός καπιταλισμός μας έχει πνίξει τις παγκόσμιες κουλτούρες με τα χαμηλής ποιότητας πολιτιστικά προϊόντα του
-Οι Ινδοί βρίσκονται πίσω από το Ισραήλ
-Συμπληρώστε τον κατάλογο ελεύθερα...

Ακούγονται λίγο γελοία ε; Επειδή λοιπόν οι Ινδοί δεν μπορούν τόσο εύκολα να κατηγορηθούν και αν ενταχθούν στις κυρίαρχες ιδεοληπτικές συλλογιστικές δικαιολόγησης του ισλαμοφασισμού, αυτό που παρατηρούμε είναι απλά η αφοπλιστική, υποκριτική σιωπή. Διότι όταν κάποιος υφίσταται το ακριβώς ίδιο χτύπημα, χωρίς να συνυπάρχουν όλες αυτές οι "αιτίες της τρομοκρατίας" (δηλαδή η εύσχημη δικαιολόγησή της), τότε μάλλον η συλλογιστική χωλαίνει και η παρατηρούμενη σιωπή δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσπάθεια σωτηρίας των ιδεοληψιών, γιατί σίγουρα θα ξαναχρειαστούν στο μέλλον.

Είμαστε όλοι στόχοι!
Winning by default
Μπροστά στην ισλαμική απειλή

Save Africa from the bleeding hearts and artists!

O Αndrew Mwenda από την Ουγκάντα αναλύει, στους Times του Λονδίνου, τις καταστροφικές συνέπειες της βοήθειας προς τις αφρικανικές χώρες. Το μόνο που ταϊζει η βοήθεια είναι την διαφθορά, τονίζει. Αυτό που πετυχαίνει είναι να να κρατάει ζωντανές διεφθαρμένες και αντιδημοκρατικές κυβερνήσεις, που εξοβελίζουν την κοινωνία στην παρανομία και δημιουργούν την έκνομη κόλαση του περιέγραψε ο Hernando de Soto, αναστέλλοντας κάθε προοπτική ανάπτυξης. Παλαιότερα είχαμε αναφερθεί και στον Κενυάτη James Shikwati και τις παρόμοιες φωνές αγωνίες του. Οι πολιτικές σκοπιμότητες που σερβίρονται ως ευαισθησία τελικά αρρωσταίνουν την κατάσταση ακόμα περισσότερο. Αν υπάρχει πραγματική διάθεση να βοηθηθεί η Αφρική, αυτό που χρειάζεται είναι ελεύθερο εμπόριο, παγκοσμιοποίηση και προσβάσιμες αγορές για τα προϊόντα της. Όχι υποκριτικές ελεημοσύνες που συντηρούν διεφθαρμένες εξουσίες και πνίγουν την εγχώριες αγορές τους.

Τι εξυπηρετεί σήμερα το άσυλο;

άρθρο 2 του Ν.1268/82
Παρ. 1: Η ακαδημαϊκή ελευθερία στη διδασκαλία και την έρευνα καθώς και η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών κατοχυρώνεται στα Α.Ε.Ι.
Παρ. 4: Για την κατοχύρωση της ακαδημαϊκής ελευθέριας, της ελεύθερης επιστημονικής αναζήτησης και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, αναγνωρίζεται το Πανεπιστημιακό Άσυλο.

Τι μπορεί να σημαίνει η παράγραφος 1 του νόμου; Ότι μέσα στο πανεπιστήμιο μπορώ να ανταλλάσσω ελεύθερα ιδέες ("ελεύθερα", όπως το αντιλαμβάνομαι, σημαίνει "χωρίς να μπορεί κανείς να με εμποδίσει ή να με αναγκάσει να ανταλλάσσω ιδέες"). Αλλά τι καινούριο μας λέει αυτό; Μήπως αν με πιάσουν να ανταλλάσσω ιδέες εκτός του πανεπιστημίου μπορεί και να συλληφθώ; Και ότι μέσα στο πανεπιστήμιο μπορώ να δρω σαν ελεύθερος ακαδημαϊκός πολίτης και να επιδίδομαι σε έρευνα - επιστημονική αναζήτηση. Πρώτα πρώτα, το ότι τα πανεπιστημιακά ιδρύματα λέγονται και ακαδημαϊκά ιδρύματα το ξέραμε. Δε χρειαζόταν να θεσπιστεί νόμος γι' αυτό. Όπως και το ότι στα πανεπιστήμια γίνεται επιστημονική αναζήτηση. Γι' αυτό λέγονται πανεπιστήμια. Αλλά προς τι όλη αυτή η αγωνιώδης "κατοχύρωση" της ελευθερίας ειδικά μέσα στο χώρο αυτό; Μήπως αν επιδίδομαι σε επιστημονική αναζήτηση εκτός πανεπιστημίου (αν μελετάω ή ερευνώ, πχ, στο σπίτι μου, σεβόμενος κάθε ατομικό δικαίωμα των υπολοίπων) μπορεί να έρθει κανείς και να με μπαγλαρώσει; Αν ναι, να μας το πουν οι νομοθέτες να το ξέρουμε, να τους ευχαριστήσουμε που μας δίνουν κι ένα χώρο να δρούμε ελεύθερα.

Με λίγα λόγια, το πρώτο πράγμα που δεν καταλαβαίνω, είναι γιατί σε ένα δημοκρατικό κράτος που σέβεται και προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών του χρειάζεται να κατοχυρωθεί η ακαδημαϊκή ελευθερία, η ελεύθερη επιστημονική αναζήτηση και η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, ειδικά για ένα συγκεκριμένο χώρο.

Αλλά και πάλι, πες "δε βαριέσαι, η παράγραφος αυτή δε μας αφαιρεί κανένα δικαίωμα, απλά επιβεβαιώνει τα αυτονόητα". Ακόμα κι έτσι, όμως, δεν καταλαβαίνω με ποιο τρόπο το Πανεπιστημιακό Άσυλο (βλ. παράγραφο 4) βοηθάει στην τήρηση και την προστασία αυτών των ελευθεριών. Αν ο ίδιος νόμος δηλώνει ρητά (παράγραφος 1) ότι καθιερώνονται οι αναφερόμενες ελευθερίες, από ποιον ακριβώς τις προστατεύει ο νομοθέτης με το άσυλο; Από τον εαυτό του; Από την κυβέρνηση; Δηλαδή πώς σκέφτηκε ο νομοθέτης; "Τους κατοχυρώνουμε δυο πράγματα, αλλά επειδή μπορεί να έρθει άλλη κυβέρνηση να τα παραβιάσει ας τα προστατεύσουμε και λίγο παραπάνω"; Μα αν μια κυβέρνηση παραβιάζει τους νόμους και δε σέβεται τις ελευθερίες των πολιτών της, τα πράγματα πάνε πολύ πιο μακριά από την καταπάτηση της ακαδημαϊκής ελευθερίας.

Συζητούσαμε το θέμα με κάποιους φίλους και αναφέρθηκε το εξής παράδειγμα: η κατοχή ναρκωτικών απαγορεύεται και αν κάποιος καθηγητής ιατρικής κάνει έρευνα πάνω στα ναρκωτικά, το άσυλο τον προστατεύει από τη σύλληψη. Δε θα το πάω στο ότι, κατά τη γνώμη μου, τα ναρκωτικά θα έπρεπε να είναι ελεύθερα. Αλλά, ακόμα κι έτσι, γιατί να μην υπάρχει κατοχυρωμένη με νόμο δυνατότητα στους καθηγητές ιατρικής να κάνουν έρευνα πάνω στα ναρκωτικά; Αν θεσπιζόταν τέτοιος νόμος, τι πρόβλημα θα υπήρχε αν έφτανε ο εισαγγελέας μέχρι το εργαστήριο του καθηγητή και διαπίστωνε ότι ο καθηγητής κάνει όντως έρευνα στα πλαίσια του νόμου (και ότι δεν έχει τα ναρκωτικά για να τα πουλάει πχ); Δηλαδή ποιος ο λόγος να "επιτρέψουμε" την έρευνα πάνω στα ναρκωτικά μέσω ... ασύλου;

Άποψή μου είναι ότι τέτοιες "προνομιακές" ελευθερίες, δε μας χρειάζονται. Θα ήθελα μια κοινωνία ελεύθερη παντού και ελεύθερη για όλους, όχι μια κοινωνία περιορισμών με προνομιακές νησίδες ελευθερίας. Παρά τις καλές (;) του προθέσεις, ο συγκεκριμένος νόμος κατέληξε να προστατεύει τα αντίθετα από αυτά που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται και ... κατοχυρώνει.

Ο Μπαμπούλας του Νεοφιλελευθερισμού

Νέο Άρθρο

«Σε μπελάδες δεν μας βάζουν τα πράγματα που δεν γνωρίζουμε.Σε μπελάδες μας βάζουν εκείνα που δεν γνωρίζουμε σωστά.»
-Artemius Ward-

Τίποτε δεν στοιχειώνει περισσότερο τις πολιτικές συζητήσεις στη χώρα μας όσο ο μπαμπούλας του νεοφιλελευθερισμού. Από τους ημιμαθείς συνδικαλιστές μέχρι τους βαριεστημένους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, όλοι νιώθουν ότι «φυλάσσουν Θερμοπύλες» απέναντι στην επέλαση των βάρβαρων και ανεξέλεγκτων δυνάμεων των παγκοσμιοποιημένων καπιταλιστικών αγορών που απειλούν στο διάβα τους να αφανίσουν το κοινωνικό κράτος, την εθνική κουλτούρα, την ορθόδοξη πίστη και τις εθνικές μας ιδιαιτερότητες- όπως η παραπαιδεία και ο φραπέ(ς)...

*Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τη συνέχεια και να σχολιάσετε*

Από την ομάδα blanco

Ένα σημαντικό θέμα που άπτεται της αστικής γεωγραφίας και θέτει η επικαιρότητα είναι η προοπτική και οι συζητήσεις που διεξάγονται τελευταία για την ανέγερση νέων σταδίων/γηπέδων στην Αθήνα. Δεδομένου του ρόλου που ανέκαθεν διαδραμάτιζαν οι αθλητικοί χώροι στην ζωή μιας πόλης αλλά και του πλήθους των πολεοδομικών επιταγών που συνδέονται με το θέμα(αναπλάσεις, χάραξη νέων δρόμων, αξιοποίηση περιβάλλοντα χώρου), οφείλουμε όλοι να το σκεφτούμε λίγο συνολικότερα.

Με ιδιαίτερο σκεπτικισμό διαβάζουμε , για παράδειγμα, ότι πρόκειται στην Αθήνα, σ’εκείνο ή σ’άλλο μέρος, να μεταφερθούν, έτσι άκριτα, αρχιτεκτονικά πρότυπα που ακολουθήθηκαν για να λειτουργήσουν σε άλλες πόλεις, υπό άλλες συνθήκες και προφανώς για να ικανοποιήσουν άλλου είδους ανάγκες. Ευτυχώς δεν ακούσαμε να μιλάνε για το LUIS II του Μονακό, που φέρνει περισσότερο σε τσίρκο(καμία εμπάθεια με το συμπαθές θέαμα του τσίρκου), προβληματιζόμαστε όμως όταν μερικοί με ευκολία είναι έτοιμοι να δεχτούν τα γήπεδα/αρένες της Ιβηρικής χερσονήσου, τα οποία δεν ταιριάζουν στην ψυχολογία αυτής της πόλης και των κατοίκων της, Όπως επίσης και κάποια από τα βρετανικά μοντέλα, όσο αξιοθαύμαστα κι αν είναι, είναι εμφανές ότι σχεδιάστηκαν για πόλεις με διαφορετική ανάπτυξη και ανθρώπους με διαφορετική αντιμετώπιση του σύγχρονου αθλητικού θεάματος.

Σ’αυτό το σημείο καλούνται όλοι οι ενδιαφερόμενοι και ειδικά οι αρχιτέκτονες - ας μην περιμένουν ειδική κλήτευση οι τελευταίοι - να παρέμβουν, να ερμηνεύσουν την αθλητική δραστηριότητα στην Αθήνα σήμερα , να αφαιρέσουν, να προσθέσουν, να λάβουν υπόψη τους το χώρο και το χρόνο και να προτείνουν. Να μην περιοριστούν-και να μην τους περιορίσουν- σε μορφολογικές ασκήσεις κατόπιν εορτής αλλά να αποτυπώσουν έμπρακτα την πρωτότυπη αρχιτεκτονική τους σκέψη , διότι υπάρχει τέτοια. Καμία αντίρρηση ότι το ποδόσφαιρο και οι απαιτήσεις γύρω απ’αυτό έχουν διεθνοποιηθεί, ωστόσο οι τοπικές ιδιαιτερότητες παραμένουν. Άλλο Βοτανικός ,για παράδειγμα, κι άλλο μια αχανής έκταση δίπλα στο αεροδρόμιο του Μονάχου.

Είναι δημιουργική όσο και ευχάριστη η πρόκληση να ανάγουμε το τοπικό σε οικουμενικό. Να συμμετέχουμε και μεις στον διεθνή αρχιτεκτονικό διάλογο, να προσφέρουμε πρότυπα. Ας μην ξεχνάμε ότι έχουμε και πιο κοντινούς γείτονες(Βαλκάνια, Μέση Ανατολή)που μας παρακολουθούν και περιμένουν από μας. Απ’ την άλλη πλευρά βέβαια, μπορείτε να μας αντιτείνετε ότι και ο ισπανός Σαντιάγκο Καλατράβα- που όμως σέβεται και εμπνέεται από τα ιστορικοκοινωνικά συμφραζόμενα του χώρου όπου δημιουργεί- μας χάρισε ένα μαγευτικό τοπίο στο Μαρούσι, το οποίο δυστυχώς μένει αναξιοποίητο… και θα’χετε και σεις δίκιο…


www.omadablanco.com