Πέμπτη, Μαρτίου 16, 2006

EuroGoogle?

Κατά πόσον είναι δυνατόν η Ευρώπη να δημιουργήσει μια μηχανή αναζήτησης που θα μπορεί να ανταγωνιστεί την Google; Και ποιος θα πληρώσει γι' αυτό;

Η ιδέα ξεκίνησε από ποιον άλλον; Από τον γάλλο πρόεδρο Ζακ Σιράκ και βρήκε στήριξη τόσο στον πρώην όσο και στην νυν καγκελάριο της Γερμανίας. Στόχος είναι η δημιουργία μιας υπερσύγχρονης μηχανής αναζήτησης που ακούει στο όνομο Quaero ("Ψάχνω" στα λατινικά) και η οποία θα χρηματοδοτηθεί, κυρίως, από τη γαλλική κυβέρνηση μέσω της Agence de l' innovation industrielle (το site, οποία έκπληξις, είναι μόνο στα γαλλικά...) στην οποίαν δόθηκαν ήδη €2 δισ.

Οι τεχνολογικοί στόχοι της Quaero είναι ιδιαιτέρως υψηλοί, δεδομένου ότι φιλοδοξεί να δίνει τη δυνατότητα στον χρήστη να κάνει αναζητήσεις όχι μόνο μέσω keywords, αλλά και μέσω εικόνων και ήχων. Με άλλα λόγια, θα είναι μια έξυπνη multimedia μηχανή αναζήτησης. Όπως σημειώνει η Wikipedia:

According to an article in The Economist, Quaero will allow users to search using a "query image", not just a group of keywords. In a process known as "image mining", software that recognises shapes and colours will be used to look for and retrieve still images and video clips that contain images similar to the query image. (the software is supplied by LTU technologies). A technique called "keyword propagation" will be used so that when Quaero finds a descriptionless image which contains elements of or completely matches a properly labelled image, it will append the description from the labelled image to the unlabelled one. This will ensure faster searches and a definite enrichment of the web, also linguistically, as the primery interface and query terms will be in french and german. As France will be researching image-searching, Germany will be advancing voice clip and sound media searches, with the intention of transcribing their content to text, and translating it to other languages. And will also allow for "query sound clips" following the
paradigm of the "query image" mentioned above

Το κατά πόσον είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν οι τεχνολογικοί στόχοι του public-private consortium που υποστηρίζει την Quaero είναι ένα θέμα. Πίσω, όμως, από την τεχνολογία υπάρχει και η πολιτική-ιδεολογική πτυχή. Τα λόγια του Σιράκ είναι ενδεικτικά:

We must take up the global challenge of the American giants Yahoo! and Google

Culture is not merchandise and cannot be left to blind market forces

We must staunchly defend the world's cultural diversity against the looming threat of uniformity

Με άλλα λόγια, η Google είναι παιδί της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, του αμερικανικού καπιταλισμού. Η Quaero θα είναι παιδί της κρατικής χρηματοδότησης και, ως γνωστόν, κρατική χρηματοδότηση = χρήματα των φορολογουμένων. Το όλο θέμα παραπέμπει σε πρακτικές δημιουργίας "national champions" που, συνήθως, πέρα από κοστοβόρες είναι και αναποτελεσματικές. Επιπλέον, ακόμη και αν η κρατική χρηματοδότηση του project δεν αντιβαίνει τους ευρωπαϊκούς νόμους περί επιδοτήσεων και ανταγωνισμού, το ενδεχόμενο το project να αποτύχει σημαίνει ότι θα έχουν χαθεί τεράστια χρηματικά ποσά προερχόμενα από τις τσέπες των φορολογουμένων.

Υπάρχουν, βέβαια, αντίστοιχα παραδείγματα ευρωπαϊκών projects που ευοδώθηκαν όπως είναι η Airbus, το GSM standard και το GPS Galileo. Θα μπορούσε, επίσης, κανείς να υποστηρίξει ότι εάν είναι κάτι να χρηματοδοτήσει η Ευρώπη αυτό πρέπει να είναι η IT. Σωστά, αλλά δεν θα ήταν καλύτερα αντί να πάρει κι άλλα λεφτά από τους φορολογούμενους για την Quaero, να τα πάρει από το ήδη υπάρχον και ουκ ισχνό budget της αναποτελεσματικής, κοστοβόρας και εν τέλει παρωχημένης ΚΑΠ;


Αναδημοσίευση από το Bizwriter.

10 σχόλια:

S G είπε...

αν επαιρναν λεφτα απο την ΚΑΠ μεχρι και την χρηματοδοτηση αυτης της παλαβης ιδεας θα δεχομουν!

αυτο που ο Σιρακ ακομα δεν εχει εξηγησει (πιθανοτατα γιατι ειναι απλα ανιδεος) ειναι πως θα επεμβαινουν οι ανθρωποι στον αλγοριθμο αναζητησης για να βγαζει πιο ψηλα "υψηλης κουλτουρας" σελιδες?? Θα ψαχνουν με το χερι καθε σελιδα να δουν αν τους κανει? Ή θα βαλουν αυτοματο δεικτη κουλτουρας μιας σελιδας? πχ αν η σελιδα εχει πολλες γαλλικες λεξεις ειναι υψηλης κουλτουρας? :-) ή ισως αν η σελιδα εχει πολλες λεξεις που καταληγουν σε -ισμος?

ΥΓ εχω μια θεωρια για τους Γαλλους πολιτικους. Την ψωνιζουν τοσο πολυ με την μεγαλοπρεπεια του Παρισιου που νομιζουν οτι ειναι Ναπολεοντες και μπορουν να αλλαξουν τον κοσμο...

libertarian είπε...

Βασικά ούτε για αυτό θα δεχόμουν. Γιατί να πληρώσω για ένα εργαλείο που οι άλλοι μου το προσφέρουν δωρεάν; Για να ικανοποιήσω τα εθνικιστικά συμπλέγματα κάποιον κομπλεξικών;

Kensai είπε...

Η γνώμη μου είναι πως η μια πραγματικά καλή μηχανή αναζήτησης δε γίνεται να έχει εθνικότητα. Πρέπει να είναι αντικειμενική και unbiased!

Ένα τυχόν EuroGoogle θ'αποτύχει όσο θ'αποτύχει ένα AmericanGoogle.

mantz είπε...

Έφριξα και γέλασα συγχρόνως όταν το πρωτοάκουσα, σε βαθμό που δεν βρήκα καν το κουράγιο να το σχολιάσω. Ο λόγος του Σιράκ (και όχι μόνο) αρχίζει να θυμίζει Σοβιετικούς "πολιτικούς". Για κάθε θέμα της υφηλίου έχουν μια στάνταρ κασέτα που τη βάζουν και παίζει, αλλάζοντας απλά τα ονόματα κάθε φορά.

Πάντως το εγχείρημα ξεκινάει πάνω σε πολύ καλές βάσεις. Έχει το πολύ εύκολο, εύηχο όνομα Quaero(!), προϊόν προφανώς πολιτικού συμβιβασμού για να μην θυμίζει καμία σύγχρονη γλώσσα. Σε λίγο μας βλέπω να μιλάμε Εσπεράντο με δαύτους!
Μια άλλη (ευρω-)πολιτικά ορθή ιδέα θα ήταν να ονομαστεί η μηχανή αναζήτησης... Euro, ή ακόμη καλύτερα, EURO/ΕΥΡΩ, με υποχρεωτική πληκτρολόγηση και των ελληνικών χαρακτήρων, ίσως δε και των κυριλλικών, ενόψει διεύρυνσης.

Από το Newspeak να περάσουμε στο Eurospeak...

ultrasonic15 είπε...

Πέστα χρυσόστομε bizwriter… Αυτές οι εμπνεύσεις που δεν είναι τίποτε άλλο από ‘κόπυ πέιστ’ ή μέθοδοι ‘κάντο όπως ο μπέκαμ’ ανθρώπων χωρίς όραμα στη σημερινή ευρώπη αποκαλείται πολιτικό όραμα. Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός είναι αλήθεια μια πολύ ιδιάζουσα περίπτωση.
Αλλά αυτά τα περί ‘κρατικού καπιταλισμού’, δημιουργίας εθνικών πρωταθλητών και ‘καπιταλισμού της περιοχής του Ρήνου’ είχα γράψει και στο ποστ εδώ (http://e-roosters.blogspot.com/2006/02/blog-post_114054592382426472.html) σε σημείο να καταλήξω ν’ βλέπω πολύ περίεργα πράγματα σαν αντεπιχειρήματα στο προφανές ότι η Ε.Ε. σιγά σιγά χάνει όλο και περισσότερες ευκαιρίες (παλιά το λέγανε: ‘αυτός που βλέπει τα τρένα να περνάν’) να γίνει πιο δυνατή και αποτελεσματική λόγω του παραδοσιακού προστατευτισμού και του γραφειοκρατικού εκτρώματος που έχει δημιουργηθεί με επίκεντρο το τρίγωνο των βερμούδων του σκληρού πυρήνα (‘στα άδυτα της μασονίας’ που θα έλεγε και ο μέγιστος Τράγκας).

Με άλλα λόγια το είχα ακούσει παλιότερα το εξής σα νοοτροπία των ευρωγραφειοκρατών:
“Την εξουσία στο χρηματοπιστωτικό τομέα πρέπει να την έχει μία κάστα εκλεκτών (enarques) και όχι κάτι χυδαία ανθρωπάκια με πολύχρωμες ζακέτες που ουρλιάζουν και κουνούν τα χέρια τους στο Λονδίνο και στο Σικάγο”.
Τέτοια είναι μέσες άκρες η νοοτροπία των ευρωγραφειοκρατών (με κέντρα βάρους γαλλία – γερμανία και τους δορυφόρους τους).
Και αυτός ο γραφειοκρατικός τρόπος σκέψης και πράξης οδήγησε τους σαφέστατα περισσότερο φιλελεύθερους σε νοοτροπία βρετανούς να μείνουν έξω απ’ το τρελοκομείο που λέγεται ΕΝΕ και € σαν κοινό νόμισμα. ‘Είναι δυνατό να εμπιστευτούμε το νόμισμα και τις συνεπαγόμενες κρίσιμες οικονομικές – πολιτικές αποφάσεις της χώρας μας σε γραφειοκράτες?’ είπαν οι σωστά σκεπτόμενοι βρετανοί.

Βέβαια εκείνοι μπορούσαν να το πουν. Εμείς δεν έχουμε καμία σχέση με τη βρετανία σαν οικονομία, σα νοοτροπία, σαν έχοντες ελεύθερη νοοτροπία και βούληση και δεν ήταν δυνατό να πούμε όχι. Και όχι μόνο από πλευράς ισχύος αλλά κυρίως γιατί:

Για τους αγγλοσάξωνες (σήμερα φαίνονται από όλο τον ξεκάθαρα σκεπτόμενο κόσμο σε παγκόσμιο επίπεδο – βλέπε την Ε.Ε. που σύρεται στους οργανισμούς εμπορίου για να μην επιδοτεί βλακώδεις επιδοτήσεις και δασμούς) οι ευρωπαϊκές πολιτικές μέχρι σήμερα φαίνονται προστατευτικές. Αντίθετα, σε εμάς (τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας) φαίνονται φιλελεύθερες (!!).
Είναι ανάλογα από ποια σκοπιά το βλέπει κανείς.. Και με δεδομένο ότι σαν αντανακλαστικά κοινωνίας είμαστε αρκετά χρόνια πίσω, η πλειοψηφία των πολιτών στη χώρα των στρουθοκαμήλων πιστεύει ότι η Ε.Ε. φέρνει ‘νεοφιλελεύθερα μέτρα’ που ‘καταργούν τα κεκτημένα’ (βλέπε κάστες βολεμένων και κλειστόμυαλων ανθρώπων) ενώ η πραγματικότητα δεν είναι αυτή. Η πραγματικότητα είναι ότι οι ίδιες οι πολιτικές της τελευταίας ταλαντεύονται άσχημα (αφού είναι παραδοσιακά προστατευόμενες και έχουν κακομάθει στα ζεστά και στα άνετα) στην τρικυμία της παγκοσμιοποιημένης αγοράς.
Αλλά αυτό (θα συμπεράνει) αν το δει κανείς globally. Αν το δει όμως από το ‘φωτιά οι τιμές στη λαχαναγορά’ τις άλλες μαλακίες που ακούμε στο μίζερο καβούκι αυτής της παράξενης γωνιάς του κόσμου θα λέει τις γνωστές παπαριές περί ‘επιδρομής του νεοφιλελευθερισμού’.

Και γίνονται μεγάλες πλάκες ασυνεννοησίας αφού αν αναφερθείς σε ευρωγραφειοκράτες κινδυνεύεις να συμπεράνει ο απέναντί σου ότι είσαι συμπαραταγμένος με τα αριστερά κόμματα (βλέπε κανέλλη, αλαβάνο και τις κορώνες που πετάνε) αφού αυτοί το έχουν κατοχυρώσει τον όρο ‘ευρωγραφειοκράτες’. Αν τον πεις – γράψεις (http://e-roosters.blogspot.com/2006/02/blog-post_114054592382426472.html), θα είσαι λοιπόν ένας απ’ τους μονολιθικούς και γραφικούς αριστερούς που υπάρχουν σε περίσσεια στην ελλάδα. Και σίγουρα αντιευρωπαϊστής.

Το όλο θέμα το έθεσε συνοπτικά και πετυχημένα και η pinky & the brain εδώ (http://bizwriter.wordpress.com/2006/03/16/eurogoogle/):
“ενώ το blue ocean strategy είναι να κάνεις develop uncontested market space that makes the competition irrelevant and thus creating and capturing new demand, η quaero προφανώς ακολουθεί το red ocean strategy όπου it’s trying to beat the competition by competing in an existing market space and trying to exploit existing demand. very very shortsighted. they’re not trying to expand the boundaries of an existing market; they’re just trying to compete head-on with giants. how french”

Roark είπε...

H Γαλλία στο μέλλον θα γίνει η ευρωπαϊκή χώρα με τις περισσότερες κοινωνικές εκρήξεις (καλά θα μου πείτε, αυτό το βλέπουμε και τώρα, και θα έχετε δίκιο). Διότι όλη αυτή η παράλογος τρόπος σκέψης, όλη αυτή η σπατάλη πόρων και δυναμικού οδηγεί σε αδιέξοδα. Και τότε θα κοιτάμε τα καμμένα αυτοκίνητα και θα μας φταίει ...ο νεοφιλελευθερισμός(το μόνο πράγμα η Γαλλία δε γνώρισε ποτέ)!

Ανώνυμος είπε...

Άντε παιδιά και στα ΕυρωWindows με το καλό να πίνουμε και Euro-Cola και να βλέπουμε ταινίες του Euro-Hollywood............
Ούτε ένα σεντ από κανένα ταμείο για τέτοιες μαλακίες που παραπέμπουν σε ψυχροπολεμικές λογικές.

turquoise_noir είπε...

Η Ευρώπη με την κίνησή της αυτή αντιγράφει δυστυχώς της Αμερική και φαίνεται ότι δεν μπορεί να πρωτοτυπήσει όπως παλιά με το Concord ή άλλα ευρωπαϊκού χαρακτήρα projects. Πλην όμως, ή δημιουργία του Quaero θα ξυπνήσει από τον τεχνολογικό λήθαργο τα πάλαι πότε κορυφαία τεχνολογικά ιδρύματα της Ε.Ε. και θα οξύνει τον ανταγωνισμό με ομοειδή sites οπώς το Google ακόμα περισσότερο προς όφελος του απλού χρήστη. Η τεχνολογική καινοτομία είναι πάντα ευπρόσδεκτη και σημαντικό είναι που προέρχεται από την ΕΕ αφού ίσως εργαστούν και ελληνικά τεχνολογικά ιδρύματα ή έστω Έλληνες επιστήμονες και ίσως παράχθει μια μικρή αναλαμπή καινοτομίας στο τεχνολογικό βούρκο που η χώρα βρίσκεται. Το Quaero προς το παρόν χρηματοδοτείται από φόρους αλλά είναι πολύ πιθανό στο μέλλον να είναι πλέον αυτοχρηματοδοτούμενο που σημαίνει ότι θα αρχίζει να αποδίδει και οικονομικά ως επένδυση πλέον.

Αναφέρθηκε από τον/ην Mantz ότι: "Έχει το πολύ εύκολο, εύηχο όνομα Quaero(!), προϊόν προφανώς πολιτικού συμβιβασμού για να μην θυμίζει καμία σύγχρονη γλώσσα. Σε λίγο μας βλέπω να μιλάμε Εσπεράντο με δαύτους"

Μα το ίδιο ακριβώς κάνει και η Google! O μέσος πολίτης και χρήστης του Διαδικτύου δε γνωρίζει τι σημαίνει google και δεν τον αφορά κιόλας! Το όνομα Quaero (προφέρεται Κβέρο αν θυμάμαι τους κανόνες των λατινικών καλά) δεν θα κάτσει κανείς να δει τι σημαίνει, είναι απλά ένα όνομα.

Ακόμα, αναφέρθηκε ότι:" γνώμη μου είναι πως η μια πραγματικά καλή μηχανή αναζήτησης δε γίνεται να έχει εθνικότητα. Πρέπει να είναι αντικειμενική και unbiased!"

Ορίστε; Ξεχνάτε ότι η Google έχει πλήρως συμβιβαστεί με το απολυταρχικό καθεστώς της Κίνας που επιβάλλει λογοκρισία σε κάθε site που ο χρήστης βλέπει! Και φυσικά οι υπεύθυνοι της εταιρίας θεωρούν ότι δεν αντιβαίνουν κάποια ηθική αρχή της εταιρίας (don't be evil είναι το σύνθημά τους). Εξού και ο Κινέζος χρήστης δεν μποτρεί να δει για τα γεγονότα στην Tien An Men ή να μάθει για την Ταϊβαν. Το Quaero ίσως κάνει τα ίδια, αλλά η μη αντικειμενικότητα του Quaero δεν αθωώνει το Google σε καμία περίπτωση ούτε το καθιστά αντικειμενικό.

Αναφέρθηκε ακόμα ότι: "H Γαλλία στο μέλλον θα γίνει η ευρωπαϊκή χώρα με τις περισσότερες κοινωνικές εκρήξεις (καλά θα μου πείτε, αυτό το βλέπουμε και τώρα, και θα έχετε δίκιο). Διότι όλη αυτή η παράλογος τρόπος σκέψης, όλη αυτή η σπατάλη πόρων και δυναμικού οδηγεί σε αδιέξοδα."

Η Γαλλία όντως δε χρησιμοποίησε τους πόρους της όπως έπρεπε όχι όμως με την έννοια του post αυτού. Το πλήθως των μεταναστών που ζουν στη Γαλλία αντί να τους δωθούν κίνητρα για να μορφωθούν και να συμβάλλουν στο κοινωνικό και επιστημονικό γίγνεσθαι της χώρας, βρίσκουν πόρτες κλειστές. Χιλίάδες νέοι που θα μπορούσαν να αποτελέσουν της επιστημονική και κοινωνική ελιτ της χώρας (όπως τώρα αποτελούν αναμφισβήτητα την αθλητική) χάνονται λόγω της ανεργείας και της περιθωριοποίησης. Και σα να μη φτάνει αυτό, ψηφίζονται νόμοι περί μη απόδοσης αποζημίωσης σε νέους κάτω των 26! Τραγικό...

Ανώνυμος είπε...

Το σίγουρο είναι ότι πέρα από τα προφανή οφέλη (θέσεις εργασίας, καλύτερες τεχνολογικές εφαρμογές για το χρήστη) αυτή η κίνηση προσβλέπει σε ξεπερασμένες λογικές του τύπου "ότι μπορούν οι Αμερικάνοι, ΄μπορούμε και εμείς".
Δε διαφωνώ με το να υπάρχει ανταγωνισμός αλλά όχι και σε μηχανές αναζήτησης........
Είναι σαν να βάζεις ταμπέλες στο επιστημονικό έργο των προγραμματιστών όπως γινόταν επί ψυχρού πολέμου. Αν το Google ήταν βελγικό θα το σνόμπαραν οι Αμερικάνοι νομίζεις; Δηλαδή αν ξεκινούσε μια ανάλογη προσπάθεια από μία ιαπωνική εταιρεία και έφτιαχνε μία ακόμη καλύτερη μηχανή αναζήτησης; Θα έπρεπε να την μποϋκοτάρουμε ; Η τεχνολογία δεν μπορεί να πάει μπροστά με τέτοιες πρακτικές. Αν θέλει η Ε.Ε. ας ενισχύσει την εν λόγω έρευνα ,όχι όμως και να το κάνουμε κόντρα ΕΕ-ΗΠΑ.
Όσο για το τι έγινε στην Κίνα, είναι κάποιες παραχωρήσεις που κάνει η εταιρεία για να μη χάσει την κινεζική αγορά. Ο κόσμος δεν είναι τέλειος ,δυστυχώς.

turquoise_noir είπε...

Ο/η ναυάγιο ανέφερε ότι: "Δε διαφωνώ με το να υπάρχει ανταγωνισμός αλλά όχι και σε μηχανές αναζήτησης"

Και οι μηχανές αναζήτησεις είναι μέρος του ανταγωνισμού αφού είναι μια ιδιαίτερα κερδοφόρα βιομηχανία (πως αλλιώς η Google έχει υπερπολυτελείς εγκαταστάσεις και προσφέρει τέτοιες παροχές στους υπαλλήλους της;) με εκατομύρια χρήστες παγκοσμίως! Όπως υπάρχει ανταγωνισμός για το καλύτερο λειτουργικό σύστημα ή άλλο πρόγραμμα Η/Υ έτσι και στις μηχανές αναζήτησης. Τώρα, επειδή το απαιτούμενο R & D που χρειάζεται για μια νέα μηχανή αναζήτησης αντάξια του google είναι ιλιγγιώδες, η έρευνα γίνεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Αναφέρθηκε ακόμα ότι:" Αν το Google ήταν βελγικό θα το σνόμπαραν οι Αμερικάνοι νομίζεις"

Δε γνωρίζω, αν και οι Αμερικάνοι έχουν δείξει ότι οι καταναλωτικές τους συνήθειες καθωρίζονται συχνά από το αν η χώρα παραγωγής του τάδε προϊόντος είναι φίλα ή μη προσκείμενη στις ΗΠΑ. Π.χ. οι τηλεοπτικές εικόνες με Αμερικάνους να χύνουν με περιφρόνηση γαλλικά κρασιά και να μετονομάζουν τις french fries σε... freedom fries (!!!). Τρομερή ωριμότητα αλλά τελοσπάντων...

Αναφέρθηκε τέλος ότι: "Όσο για το τι έγινε στην Κίνα, είναι κάποιες παραχωρήσεις που κάνει η εταιρεία για να μη χάσει την κινεζική αγορά. Ο κόσμος δεν είναι τέλειος ,δυστυχώς."

Πράγματι, η google πάνω από όλα είναι μια επιχείρηση και ως επιχείρηση κυνηγά το κέρδος. Τίποτα μεμπτό. Ας μη διαμαρτυρηθεί κανείς όμως αν και το Quaero πράξει το ίδιο με την Κίνα ή άλλες απολυταρχικές χώρες όπως π.χ. Ιράν ή Βόρεια Κορέα. Καλώς ή κακώς έτσι θα διευρύνει τα κέρδη της και θα γίνει κάποτε αυτοχρηματοδοτούμενο το όλο project.

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner
















Join the Blue Ribbon Online Free Speech Campaign








Referrers

Based on original Visionary template by Justin Tadlock
Visionary Reloaded theme by Blogger Templates | Distributed By Magazine Template

Visionary WordPress Theme by Justin Tadlock